ช่วงนี้เป็นเทศกาลกอด

อาจเพราะ อากาศที่หนาวเย็น อาจเพราะเหงา  เพราะเป็นคู่รัก อาจเพราะ......???

แต่ไม่ใช่เหตุผลที่ผมกล่าวอ้างมาทั้งหมด

แต่เป็นเทศกาลกอดใน งานมหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติ คร้งที่ ๓ ที่ไบเทค บางนา  กรุงเทพฯ

ผมตั้งคำถามว่า หากผมไปร่วมงาน ผมสามารถกอดใครได้บ้าง???

เพราะเห็นใครต่อใครก็กอดกัน ผมอิจฉาครับ!!!

 

  • พี่โอ๋ กระโดดกอดแขนอาจารย์ Handy (นึกภาพตาม)

  • คุณกะปุ๋มกอด พี่จิ๊บ เมตตา และ พี่ขวัญ sangeja

  • คุณรัตติยา กอด คุณกะปุ๋ม และเกือบมีบทเลิฟซีน และพี่รัตติยายังบอกอีกว่า หากไม่เกรงใจจะขอกอด อาจารย์ขจิต แต่ก็เกรงใจว่า อาจารย์ขจิตจะตกใจ

  • ท่าทางพี่ขวัญ sangeja จะน่าดึงดูดให้กอด (เพราะอะไรไม่ทราบ) พี่ปวีณา เลยมีโอกาสได้กอดแบบใจสนิทใจ

  • ยังมีกอดก่อนงานมหกรรม พี่สมพร อิ่งอ๊อบ กอดครูอ้อย และครูอ้อยถามพี่สมพรว่า แก้มครูอ้อย เหม็นเปรี้ยวมั้ย...(น่ารักจัง)

  • ...ยังมีกอดแบบไม่เป็นข่าว ในงานนี้มากมายครับ

  

สิ่งหนึ่งที่ไม่คาดคิด

คือ ความผูกพันที่ยากจะอธิบาย สำหรับคนใน Blog ที่สื่อสารกันด้วยอักษร สื่อสารจากใจสู่ใจ และสานสัมพันธ์จนใจใกล้ใจ พอเห็นหน้าก็กอดกันได้อย่างสนิทใจ

เป็นเรื่องสวยงาม...ที่เหลือเชื่อครับ!!!

ที่ยังไม่เป็นข่าว คือพี่ชายขอบ พี่เม่ย พี่นิดหน่อย น้องบอน ไม่ทราบว่าท่านเหล่านี้ได้กอดใครบ้างมั้ย...?

ส่วนพี่ชายของผม พี่ไมโต ชะตากรรมคงไม่ต่างจากผมมากนัก ก็คงรอไม่กี่วัน เตรียมมากอดคนที่บ้านนะครับ

ส่วนผมก็ต้อง นอนกอดตัวเองไปก่อนครับ