ความผูกพันที่ยากจะอธิบาย สำหรับคนใน Blog ที่สื่อสารกันด้วยอักษร สื่อสารจากใจสู่ใจ และสานสัมพันธ์จนใจใกล้ใจ พอเห็นหน้าก็กอดกันได้อย่างสนิทใจ
ช่วงนี้เป็นเทศกาลกอด
อาจเพราะ อากาศที่หนาวเย็น อาจเพราะเหงา เพราะเป็นคู่รัก อาจเพราะ......???
แต่ไม่ใช่เหตุผลที่ผมกล่าวอ้างมาทั้งหมด
แต่เป็นเทศกาลกอดใน งานมหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติ คร้งที่ ๓ ที่ไบเทค บางนา กรุงเทพฯ
ผมตั้งคำถามว่า หากผมไปร่วมงาน ผมสามารถกอดใครได้บ้าง???
เพราะเห็นใครต่อใครก็กอดกัน ผมอิจฉาครับ!!!
พี่โอ๋ กระโดดกอดแขนอาจารย์ Handy (นึกภาพตาม)
คุณกะปุ๋มกอด พี่จิ๊บ เมตตา และ พี่ขวัญ sangeja
คุณรัตติยา กอด คุณกะปุ๋ม และเกือบมีบทเลิฟซีน และพี่รัตติยายังบอกอีกว่า หากไม่เกรงใจจะขอกอด อาจารย์ขจิต แต่ก็เกรงใจว่า อาจารย์ขจิตจะตกใจ
ท่าทางพี่ขวัญ sangeja จะน่าดึงดูดให้กอด (เพราะอะไรไม่ทราบ) พี่ปวีณา เลยมีโอกาสได้กอดแบบใจสนิทใจ
ยังมีกอดก่อนงานมหกรรม พี่สมพร อิ่งอ๊อบ กอดครูอ้อย และครูอ้อยถามพี่สมพรว่า แก้มครูอ้อย เหม็นเปรี้ยวมั้ย...(น่ารักจัง)
...ยังมีกอดแบบไม่เป็นข่าว ในงานนี้มากมายครับ
สิ่งหนึ่งที่ไม่คาดคิด
คือ ความผูกพันที่ยากจะอธิบาย สำหรับคนใน Blog ที่สื่อสารกันด้วยอักษร สื่อสารจากใจสู่ใจ และสานสัมพันธ์จนใจใกล้ใจ พอเห็นหน้าก็กอดกันได้อย่างสนิทใจ
เป็นเรื่องสวยงาม...ที่เหลือเชื่อครับ!!!
ที่ยังไม่เป็นข่าว คือพี่ชายขอบ พี่เม่ย พี่นิดหน่อย น้องบอน ไม่ทราบว่าท่านเหล่านี้ได้กอดใครบ้างมั้ย...?
ส่วนพี่ชายของผม พี่ไมโต ชะตากรรมคงไม่ต่างจากผมมากนัก ก็คงรอไม่กี่วัน เตรียมมากอดคนที่บ้านนะครับ
คุณ จตุพรคะ…คราวหน้าถ้าเจอ”กฤษณา”กอดได้เลยไม่ต้องคิดนะคะ…“กฤษณา”จะแอบเอาไปคิดคนเดียว..น่าอิจฉาจริงๆค่ะ…ไม่ได้ไปด้วย….
ในฐานะถูกพาดพิง และพาดพิงได้ถูกต้องด้วย ขอเสริมว่า ..
อันว่าน้องชายหัวแก้วหัวแหวน ชื่อ ชายขอบ นั้น ผมกับแก เดิน กอด นั่ง กอด อยู่ในใจ ตลอดเวลา แต่อย่าคิดมากกันอย่างนั้นสิครับ .. กอดทางความคิด กอดด้วยจิตวิญญาณ ครับ .. จน อ.ประพนธ์ ถึงกับเอาไปแซว ออกอากาศบนเวทีใหญ่ตอนปิดงานเลยทีเดียว .. อื่นๆอีกมากมาย ไว้ค่อยสาธยายเพิ่มใน Blog ครับ คุณ น้องชายสุดหล่อ + แสนดี
มารายงานให้อิจฉา…พี่ได้กอดกะปุ่ม...แบบจิตใต้สำนึกสั่ง…กอดกันแป๊บนึงมีคนดู…นึกได้ผละออกมา…แล้วกอดกันใหม่…กอดหมดใจ…
ได้จับมือคุณขจิตแบบแน่นๆ….อยากกอดแกแต่กลัวแกด่าเอา….ค่ะ
กอดนิดหน่อย….ที่จริงอยู่หาดใหญ่ด้วยกัน…แต่กอดกระเซ้าแกค่ะ..
อยากเจอ อ.handy แต่ฟ้าไม่ลิขิต ให้เราพบกัน…..
ได้พบ ดร.แสวง (คนนี้ไม่ได้กอดค่ะ) คุณ ปวีณา ก็ไม่ได้เจอกันค่ะ....เสียใจจัง ได้เจอคุณเล็ก รับมิตรภาพกันด้วยรอยยิ้มกว้างๆ ค่ะ
คุณเอก ซึมซับบรรยากาศได้ถูกมากเลยค่ะ..คล้ายๆ เทศกาลกอดกัน "ใจใกล้ใจ พอเห็นหน้าก็กอดกันได้อย่างสนิทใจ"
คุณเอกคะ
ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม
สวัสดีค่ะ
มีความสุขจัง บันทึกนี้ เย้ โหว...โว...เหย่...เหย่
และอุบอิบ อีก 1 กดอ ไม่บอกหลอกให้งง ฮ้าไฮ้
นึกว่าจะได้ F2F กับคุณเอกซะหน่อย … อด ไม่เจอตัวเป็นๆ กันเลยนะคะ
กลับมาอ่านบันทึกตอนดึก...เห็นบรรยากาศแห่งความรักอบอวลในบันทึก
บรรดา Blogger คุณภาพ ของ Gotoknow ได้ระบาย ความรู้สึกดีๆกันตามที่ ทั้งภาษากาย และภาษาเขียน
พี่กฤษณา สำเร็จ คนเขียนบันทึกได้สนุกและเป็นธรรมชาติ เป็นดาวรุ่งใน Gotoknow ในอนาคต แต่หากผมเจอให้กอดได้เลย...จริงเหรอครับ!!555
พี่ Mitochondria พี่ชายที่น่ารักของผม...เป็นเรื่องไม่เศร้าที่อีกไม่กี่วันพี่จะกลับมาเมืองไทย ...และได้กลับมาหาครอบครัวที่อบอุ่น ให้กำลังใจ ครับผม
พี่ ปวีณา ธิติวรนันท์ ให้กำลังใจผมในการหาคนมาให้ผมสวมกอด ดักลอบต้องหมั่นกู้....เจ้าชู้ต้องหมั่นเกี้ยว หรือว่าผมต้องใช้กลวิธีนี้
พี่ nidnoi ไม่คาดคิดว่าจะเป็นพี่สาว อาจารย์ขจิต ผมคิดว่าเรื่อง "กอด" เป็นเรื่องที่น่ารักสำหรับมิตรภาพใสๆ กล้าๆหน่อยครับผม
อาจารย์Handy รู้สึกท่านจะเป็นเป้าหมาย ของบรรดาสาวๆGotoknow ไม่ทราบว่าท่านมีดีอะไร
ผมคงต้องไปถามท่านเป็นส่วนตัว
แต่เป็นบุคคลที่ผมรักและเคารพและผมก็ขอกอดอาจารย์ในใจเช่นกัน
พี่ รัตติยา เขียวแป้น ก็เป็นหญิงสาวคนหนึ่งที่เป็นเป้าหมายการกอดของบรรดา Blogger หัวใจละมุนทั้งหลาย อาจเป็นด้วยบุคลิกที่อบอุ่นแน่แท้
พี่เมตตา เป็นอีกหญิงสาว(สวย)ท่านหนึ่งที่หลายๆท่านอยาก "กอด" เธอ และงานนี้พี่เมตตาคงได้กอดใครอีกหลายๆคน
Miss somporn poungpratoom คำว่า "เจอใครจะกอดให้หมดเลย" นี่ออกแนว "ตั้งใจมากอด" เลยนะครับ
อาจารย์สิริพร กุ่ยกระโทก ครูอ้อย ที่ใครๆก็อยากกอดครู เพราะบุคลิกอบอุ่นไม่น้อยไปกว่าพี่รัตติยา สำหรับกอดที่อุบอิบ นี่ใครเอ่ย?
อาจารย์หมอนนท์ เพื่อนร่วมทาง ผมมีงานประชุมช่วงนี้พอดี เลยอดไปงานมหกรรมเลยครับ หากมีโอกาสดีๆ คิดว่าน่าจะได้ F2F อาจารย์หมอแน่นอนครับ
พี่เม่ย ได้กุมมือ อาจารย์ Handy ด้วย ...
เห็นมั้ยครับว่าอาจารย์Handy ท่านป๊อบปูล่าร์ขนาดไหน
พออ่านคำว่ากุมมือ แล้ว รู้สึกได้ถึงความรัก ความผูกพันที่ทวีคูณจริงๆครับ
.....................
อ่านและComment บันทึกนี้ด้วยความสุข ด้วยความสบายใจ .......ขอบคุณ Gotoknow กับความรัก และความรู้สึกที่ดี
ขอบคุณ Blogger ทุกท่านครับ
อ่านแล้วย้อนคิดอีกที คิดได้แล้วว่า ถ้าไม่ได้กำลังอยู่ในสถานการณ์ที่กำลังคิดเรื่องงานเหมือนที่เป็นอยู่ คงได้กอดใครต่อใครหลายๆท่านค่ะ รวมทั้งคุณ Handy ด้วย ความจริงเราน่าจะมาสร้างวัฒนธรรมนี้ให้เกิดในหมู่เรานะคะ เพราะเท่าที่ผ่านมา (ตอนอยู่เมืองนอก) รู้สึกได้เลยว่า การกอดคือการสื่อสารที่ง่ายและดีที่สุดค่ะ และส่งใจถึงใจได้เป็นอย่างดี ขอให้มีใจบริสุทธิ์เป็นที่ตั้งเท่านั้นเอง
เจอหน้ากันเมื่อไหร่ ขอกอดน้องชายน่ารักคนนี้สักทีนะคะ ขอให้ทำดีต่อไปด้วยใจตั้งมั่น เราหลายๆคนพูดถึงคุณเอกกันหลายๆครั้งด้วยแหละในงานมหกรรมฯครั้งนี้ หวังว่าจะได้มีโอกาสรวมพลกันจริงๆสักที....เนาะ
ขอบคุณครับพี่โอ๋-อโณ ครับ
ด้วยบรรยากาศตามที่ทุกท่านเล่ามาและผมไม่ได้ไปร่วม ก็รู้สึกว่าเสียดายครับ
พี่สิงห์ป่าสัก บอกว่างานนี้สิ่งที่ได้อย่างแรกเลย ไม่ลังเลที่จะตอบเลยคือ "ได้ความสุข" ซึ่งผมก็มองว่าจริงครับ
"กอด" เป็นการสื่อสารทางกายที่น่ารัก และอบอุ่น เป็นสุข...และขอมีใจบริสุทธิ์เป็นที่ตั้ง ผมเห็นด้วยและส่งเสริมวัฒนธรรมแบบนี้ให้เกิดด้วยคนครับ
ขอบคุณครับ ขอบคุณที่พูดถึงผมบ้างในงานมหกรรมฯ ..ผมรู้สึกดีใจครับ
คุณเอกคะ
ครูอ้อยก็คงมีความรู้สึกเดียวกับคุณเอกและหลายๆท่านเกี่ยวกับงานมหกรรมครั้งนี้
เจอหน้ากันเมื่อไหร่ ขอกอดน้องชายน่ารักคนนี้สักทีนะคะ
แวะเวียนมายิ้ม ๆ อีกรอบก่อนนอนค่ะ
สวัสดียามเช้า
หนาวๆมาขอกอดใครแถวนี้อีก เจอคุณรัตติยาก่อนใคร ครูอ้อยอ้อนขอกอดคุณรัตติยาก่อนล่ะค่ะ
อาจารย์ปภังกร
ผมว่าสาวๆหลายท่านอยากกอดอาจารย์นะครับ...เพราะกอดแล้วน่าจะอบอุ่น
โดยเฉพาะหน้าหนาวคงต้องหาพื้นที่เยอะๆให้กอดครับ
ครูอ้อย
ยินดีให้กอดครับครู เอ้า...แถมให้หอมแก้มหอมๆ๑ ฟอด 555
พี่รัตติยา
มาแล้วบุคคลน่ากอดแห่ง Blog
คงต้องเฉลยแล้วละครับ ว่าทำไมผู้คนจึงอยากกอดพี่รัตติยา....
พี่ Mitochondria
อบอุ่นในวันหนาวๆ ที่เมืองปาย แม่ฮ่องสอน ครับ!!!
หากผมเจอพี่Mitochondria คงจะต้องขออนุญาตกอดนะครับ
ตอนนี้ก็กอดกันในใจเหมือนท่านอาจารย์(น่ากอด) Handy ท่านบอกไว้