บทเพลงแห่งจินตนาการกับความแตกต่างของผู้ฟัง

  ติดต่อ

            เมื่อ 16 พฤศจิกายน 2549 เมื่อหมดเวลากิจกรรมหน้าเสาธงแล้ว  ดิฉันได้นัดหมายให้นักเรียนเข้าแถวรอเพื่อครูจะพาไปฝึกความสามารถในการจิตนาการ  สถานที่ไปคือบริเวณวัดโพธินิมิตร ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับโรงเรียน  สิ่งที่ดิฉันเตรียมไปด้วยคือ วิทยุเทป และม้วนเทปเพลง  นักเรียนหลายคนมีความสงสัยต่างก็ตั้งคำถามมากมาย  แต่ดิฉันก็ไม่ตอบคำถามเหล่านั้น แม้ว่านักเรียนจะพยายามถามอีก สังเกตดูรู้สึกว่านักเรียนทุกคนมีความพร้อมและยินดีเข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้
            ก่อนไปดิฉันได้ตกลงกับนักเรียนว่าต้องแบ่งกลุ่มและตั้งชื่อกลุ่มตามอาชีพ โดยให้เวลาปรึกษากัน 5 นาที ชื่อที่นักเรียนและครูช่วยกันตั้งมีดังนี้
            1. คุณหมอซุปเปอร์แมน 
            2. ผู้แสนดีคุณพยาบาล
            3. เก่งสอนคือคุณครู
            4. สู้ไม่ถอยคือ ท. ทหารอดทน
            เมื่อได้ชื่อกลุ่มแล้วให้นักเรียนเลือกที่จะอยู่กลุ่มไหนก็ได้ โดยให้เหมาะสมกับบุคลิกและบุคลิกภาพของตนเองเป็นสำคัญ เสร็จแล้วดิฉันได้เปิดเพลง  "หมอลำซิ่ง" เมื่อเพลงจบดิฉันได้นำเรื่องว่า เมื่อพวกเราได้ฟังเพลงหมอลำซิ่ง  ก็จะคิดถึงบรรยากาศของความสนุกสนานมีคนออกมาเต้นโชว์ พร้อมกับเสียงดนตรี  เร้าใจ มีผู้ชมมากมาย บางทีจะมีผู้ชมออกมาเต้นรำร่วมกับผู้ร้อง เพื่อให้นักเรียนได้คิดจินตนาการตาม โดยที่นักเรียนไม่ได้อยู่ในสถานการณ์นั้นจริงๆ
             ขั้นต่อไปดิฉันได้ เปิดเพลงบรรเลง ชึ่งนักเรียนไม่คุ้นเคย  แล้วให้นักเรียนทุกคนนั่งหลับตาฟังเพลง พร้อมกับคิดจิตนาการให้เชื่อมโยงเป็นเรื่องราว  เมื่อฟังเพลงจบแล้วให้นักเรียนเขียนบันทึกความคิดจินตนาการของตนลงในแผ่นกระดาษแล้วนำมารายงาน
             
กลุ่ม"ผู้แสนดีคุณพยาบาล" รายงานว่า " มันเหมือนแดนสวรรค์ มีเสียงดนตรีไพเราะ มีนางฟ้าเทวดาสวยงามลอยอยู่บนอากาศ..........ค่ะ "
               กลุ่ม"เก่งการสอนคือคุณครู"  รายงานว่า  " มันเป็นบรรยากาศที่แปลกประหลาดมาก มีเสียงดนตรี เสียงกลอง เสียงขลุ่ย  เสียงระนาด....หนูมีภาพมาให้ดูด้วยค่ะ  "
               กลุ่ม"ท.ทหารอดทน"รายงานว่า  "มันเหมือนเราเดินทางไปในป่า อากาศเย็นมากมีเสียงคล้ายกับมีคนป่าอยู่ในถ้ำ......"
               กลุ่ม  "คุณหมอซุปเปอร์แมน"  รายงานว่า  "มันเหมือนท่องไปในโลกอวกาศ  ...เออ...เออ..ผมว่า...คุณครู...ไปจินตนาการต่อเองแล้วกันนะครับ"
               การฝึกความสามารถในการจินตนการสิ้นสุดลง  นักเรียนต่างเดินแถวเข้าโรงเรียน  ปล่อยให้ข้าพเจ้าเฝ้าคิดจินตนาการต่อไปว่า  " ที่ใดไม่มีจินตนาการที่นั้นเสมือนไม่มีชีวิต ผู้ที่ขาดจินตนาการก็เฉกเช่นต้นไม้ที่เดียวดาย รอความดับที่กำลังคืบคลานเข้ามาหา "  

                                                  โดย  คนบ้านเดียวกัน                       

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 64942, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #วิจัย#เครือข่ายครูแนะแนว

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (4)

  • ชอบการออกแบบการเรียนรู้ของคุณครูจังค่ะ
  • กิจกรรมง่าย ๆ ที่เป็นการส่งเสริมจินตนาการให้กับเด็ก ๆ
  • จินตนการเป็นพื้นฐานสำคัญของการคิดสร้างสรรค์...ที่คนไทยเรายังขาดอยู่มากค่ะ
  • ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่าที่มีคุณค่าและงดงามเช่นนี้...จะคอยติดตามอ่านเรื่องดี ๆ มีคุณค่าของคุณครูชวนพิศไปเรื่อย ๆ ค่ะ
  • ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ พยายามเอาเรื่องที่เป็นประสบการณ์ตรงมาเล่าเพราะหลายครั้งไม่ตรงตามทฤษฎีค่ะ
  • หากคุณปวีณา มีประสบการณ์ด้านอื่นๆก็อย่าลืมแบ่งปันชาวบล็อกบ้างนะคะ
  • คอยติดตามอ่านอยู่เหมือนกันค่ะ
  • น่าสนใจมากนะคะ  นักเรียนต้องมีความสุขแน่เลยที่ได้เข้าร่วมกิจกรรม

ขอบคุณค่ะ

คุณครูอ้อยคะ
            ยินดีมากที่เข้ามาทักทาย ดิฉันติดตามอ่านเรื่องเล่าของคุณครูอยู่บ่อย ๆ เรื่องเล่าของคุณครูอ่านง่าย เข้าใจง่าย และเป็นสีสันของชาว blog ค่ะ ช่วยแนะนำและติชม blog นี้ด้วยนะคะ