ฉันเป็นเเค่มนุษย์ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ ที่ผ่านมาฉันได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากมาย โดยเฉพาะได้เรียนรู้เกี่ยวกับคนและมนุษย์ ที่ฉันรู้จักหรือเพียงเเค่เคยเดินผ่าน ฉันเคยทำผิดพลาดหลายสิ่ง ทั้งสิ่งที่พลาดจากการรู้และไม่รู้ และวันนี้ที่ฉันได้ผ่านสิ่งเหล่านั้นมา ฉันก็จะทำสิ่งที่เคยทำผิดพลาดนั้นให้ถูกต้อง รักที่ยิ่งใหญ่อีกรักหนึ่ง ที่นอกจากความรักของคนในครอบครัว ก็คงเป็นความรักที่เรานั้นรักตัวเอง
ฉันยังคงเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่ฉันจะเป็นผู้หญิงที่มีความสุข เป็นผู้หญิงที่มีความรักให้กับครอบครัวและตัวเอง ในวันนี้โอกาสในการใช้ชีวิตให้ดีขึ้นอาจจะไม่มีใครหยิบยื่นให้ ฉันจึงให้โอกาสตัวเองด้วยตัวเอง
ฉันจะทำได้ 
ฉันต้องทำให้ได้

ฉันเริ่มมีความคิดที่จะลองทำอะไรใหม่ ๆ ที่นอกจากการไปโรงเรียน หนึ่งปีกับการทำงานเป็นครู มันตอบโจทย์ในชีวิตได้หลายข้อ แต่ก็ยังมีอีกหลายข้อที่มันยังตอบไม่ได้ การกลับมาเขียนอีกครั้งก็เป็นโจทย์อีกข้อหนึ่งที่ตอบได้ เมื่อก่อนตอนที่เขียนบ่อย  ๆ รู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวของตัวเองมากกว่านี้ วัฒนธรรมองค์กรมีพลังร้ายแรงเหลือเกินที่จะทำให้เราสูญเสียการมีอัตลักษณ์ประจำตัวตน การกลับมาเขียนอีกครั้งเป็นการตัดสินใจที่คิดว่าจะยังคงรักษาตัวตนของตนเองได้เป็นอย่างดี 

นอกจากการกลับมาเขียนแล้ว ฉันยังอยากทำอะไรอีกหลายอย่าง อยากลองทำธุรกิจดู อยากเรียนต่อ การพยายามทำอะไรหลาย ๆ อย่างในเวลาเดียวกัน ผลที่ได้หลายคนอาจจะบอกว่ามันไม่ดี ต้องทำทีละอย่าง แต่ฉันคิดว่าถ้าลองอย่างน้อยเราก็รู้เเนวทาง เหมือนเอาขันแตกตักน้ำ ถึงจะไม่ได้นำ้มาเต็มแก้ว แต่ก็ยังมีหยดน้ำเกาะติดในขันบ้าง ลองสักตั้ง ลองในสิ่งที่เป็นตัวเอง ลองในสิ่งที่รัก ลองในสิ่งที่ดี ก็คิดว่าคงไม่มีอะไรเสียหาย ถึงไม่ได้อะไรกลับมามากมาย แต่หวังว่าตัวตนของเราจะไม่หายไปและเรายังเป็นเราอย่างทุกวันนี้
แด่ครอบครัวที่รัก และความสุขของฉัน
...??

ถนนที่ไปสู่จุดสูงสุดของชีวิต เราไม่รู้หรอกว่าต้องเดินทางยาวไกลเเค่ไหน ข้างทางจะต้องเจอกับอะไรบ้าง อาจจะมีทั้งสิ่งที่มาส่งเสริมให้เราเดินไปได้เร็วขึ้น หรือฉุดเราให้ช้าลง แต่ในเมื่อเรายังไม่หยุดเดิน นั้นก็แปลว่าระยะที่จะไปถึงจุดหมายนั้นมันใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ หอยทากที่เราว่าเดินช้านั้น ก็ไม่เห็นมันหยุดเดินสักครั้ง แถมยังสร้างร่องรอยให้เราเห็นว่าเดินมาจากไหน เชื่อว่าเส้นทางที่ทุกคนได้เดินมา ร่องรอยนั้นก็อยู่ในความทรงจำเสมอ อาจจะมีทั้งรอยยิ้มและน้ำตา แต่มันก็ช่วยสร้างให้เราเป็นเราอย่างทุกวันนี้ อาจจะต้องเดินไปบนทางนี้อีกยาวไกล ฉันก็จะไม่หยุดเดิน และเชื่อว่าสักวันหนึ่ง เราจะต้องไปถึง และจะมีคนคอยยินดีกับเราเสมอ ?
<p>

</p>