เมื่อราว ๆ สองอาทิตย์ก่อน อยู่ดี ๆ ก็มีลูกแมวสีเทาตัวหนึ่งเข้ามาวิ่งอยู่ในบ้าน
แม่ซึ่งมาอยู่ที่บ้านพอดี คิดว่า เป็นลูกแมวบ้านอื่นหลงมา ก็เลยพยายามไล่มันออกไป
และบอกให้หาไม้เขี่ยไล่มันออกไปจากบ้าน

ลูกแมวตัวนี้ก็เข้าบ้านไหน ๆ ก็ถูกเจ้าของบ้านไล่ออกมาทุกบ้าน
แต่พอกลางคืน ก็จะได้ยินเสียงร้องของเจ้าลูกแมวตัวนี้ในบ้านตลอด
แต่หาต้นตอของแหล่งเสียงไม่ได้ ไม่รู้ว่าไปแอบซ่อนอยู่ไหน

จนกระทั่ง ๒ วันผ่านไป ป้าที่อยู่ถัดไปอีก ๒ ซอยมาเล่าให้แม่ฟังว่า
มีลูกแมวสีเดียวกันนี้ถูกหมาที่อยู่ถัดไป ๒ ซอยกัดตาย
แต่เจ้าของบ้านซึ่งเป็นฝรั่ง บอกว่า มันถูกรถชนตาย
มีคนเห็นสภาพศพแล้วคิดว่าไม่ใช่ น่าจะเป็นหมาที่บ้านของฝรั่งนั่นแหละกัดตาย

แม่เองคงรู้สึกผิด โทรไปหาพ่อ พ่อก็ว่า ไม่น่าปล่อยให้มันตายเลย สงสารมัน
ควรเลี้ยงมันเอาไว้ เพราะมันหนีร้อนมาพึ่งเย็น

ผมน่ะเห็นตั้งแต่วันแรกแล้วก็คิดว่า คงจะต้องดูแล แต่ก็ตามใจแม่ในตอนนั้น
เพราะแม่คิดว่า มันจะเป็นภาระในการเลี้ยงดูเพิ่มขึ้นจากที่มีอยู่แล้ว

แต่ที่ไหนได้ กลายเป็นว่า ที่บ้านยังคงมีเสียงลูกแมวร้องอยู่
แม่หามันไม่เจอ แต่เอาข้าวคลุกปลาวางไว้ให้มัน

ตกลงมันหนีไปซ่อนอยู่ใต้กรงแมวใหญ่ที่มีช่องด้านล่างอยู่
เช้าวันถัดมา แม่เลยเรียกให้ไปช่วยกันจับ เพื่อจะได้ดูสภาพของมัน



(หน้าตาไม่ได้เหมือนแมวเล้ย)


ข้อสันนิษฐานข้อหนึ่ง ก็คือ ลูกแมวตัวที่ตายคงเป็นคอกเดียวกับเจ้าตัวนี้ คงมีคนใจร้ายเอาแมวมาปล่อยทิ้งที่หมู่บ้าน
แต่คนละซอย เจ้าตัวโน้นตาย แต่เจ้านี้น่าจะรอดแล้ว

แม่ก็เลยดูแลเป็นเบื้องต้นก่อน คุยกับป้าอีกซอยว่า อาจจะเอาไปเลี้ยง แต่ที่ไหนได้ พอผมกลับมาจากที่ทำงาน
แม่บอกว่า ป้าเค้าเลี้ยงไม่ได้แล้ว เพราะบ้านเขามีหมาอยู่หลายตัว เลี้ยงไป ก็จะถูกหมากัดตายเสียเปล่า ๆ

เออ นะ ... กะไว้แล้ว 555

ในที่สุด เจ้าแมวสีเทาตัวนี้จึงกลายเป็นสมาชิกใหม่ของบ้านปลายดง ณ หางดอย ไป

แม่ตั้งชื่อให้มันว่า "นำโชค" ขอให้มันนำโชคดีเข้ามาในบ้าน





แม่เลี้ยงแยกกรงกับเจ้าแมวตัวใหญ่ ใส่กรงไว้หน้าบ้าน จัดกระบะทราย ชามน้ำ ชามข้าว ผ้าปูนอนไว้เรียบร้อย
ให้อาหารเม็ดลูกแมว และสลับกับนมบ้างเป็นบางครั้ง

สภาพยังคงผอมกระหร่อง คงหนีคนมานาน ข้าวปลาก็ไม่ค่อยได้กิน

ต่อมา ในระยะเวลาของการให้อาหารไปได้สัก ๑ สัปดาห์ แม่เริ่มสังเกตเห็นว่า มันถ่ายเหลว มีเลือดติดมาบางครั้ง
ก็รอดูอยู่หลายวัน แม่กลัวว่ามันจะตายก่อน แม่เลยบอกให้เอาไปให้หมอดูหน่อยว่ามันจะรอดไหม




ผลการตรวจปรากฏว่า มีเชื้อหัดแมว และไวรัสแมว สองตัวซ้อน ๆ กัน

หมอบอกว่า โอกาสรอดน้อยมาก

ต้องทิ้งไว้ให้หมอดูแล ซึ่งผมก็บอกแม่ว่า ต้องทำใจแล้วนะ
แม่ก็คงสงสารมัน ถามทุกวันว่า หมอโทรมาหรือยัง


แล้วหมอก็โทรมาแจ้ง หลังเวลาผ่านไป ๕ วันว่า
"นำโชค" เหมือนจะดีขึ้น ต้องรอเช็คผลครั้งสุดท้าย
อีกประมาณ ๒ วัน เพราะหมอฉีดยากระตุ้นภูมิทุกวัน

แล้วปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น หมอโทรมาอีก ๒ วันต่อมาว่า
"นำโชค" หมดเชื้อแล้ว ไม่มีไวรัสแล้ว




รอดตายเห็น ๆ ...

มันคงยังไม่ถึงที่ตาย อายุน่าจะสักเดือนครึ่งเอง

แม่เอ็นดูมันมาก รักกว่าผมอีก 555


ตอนนี้ก็เหลือกินยาอีก ๒ วันก็จะหมดโดสยาแล้ว


ชีวิตที่เหลือก็ต้องดูแลกันต่อไป
ไหน ๆ ชะตากรรมจะต้องมาอยู่ด้วยกันแล้ว


"นำโชค"

ขอให้นำโชคมาตามชื่อด้วยเถิด เพี้ยง !!!


บุญรักษา ทุกท่าน ;)...


......................................................................................

ป.ล. ท่านใดทราบว่า เจ้า "นำโชค" มันอยู่สายพันธุ์อะไร
ช่วยบอกผมด้วยนะครับ จักเป็นพระคุณยิ่ง ;)...