วันที่ 8 วันนี้.....วันดี.....อากาศดี......นักเรียนน่ารัก.....^________^ (26 พฤษภาคม 2559)

ครอบครัวคริสเตียน......เหมือนกัน

เช้ามา...ก็ประเดิมด้วย คณิตศาสตร์ ป.3/4

ดูก็รู้เลยว่า ตั้งใจเรียนแค่ไหนการพัฒนาเด็กที่เก่งอยู่แล้วให้เก่งขึ้นไปอีกเป็นเรื่องที่ง่าย เพราะเด็กเรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง เข้าใจด้วยตัวเอง ถ้ามองในแง่บวก........อาจเป็นเพราะ ความขยัน ความตั้งใจ ความพยายาม การได้รับการปลูกฝังที่ดีจากผู้ปกครอง ความรักความเข้าใจ ความช่วยเหลือและแรงสนับสนุนจากครอบครัว ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดี หากแต่เด็กที่เรียนไม่เก่ง ดื้อ ซน ไม่เชื่อฟัง ไม่ตั้งใจเรียน ขาดแรงสนับสนุนจากครอบครัว หรือขาดการอบรมเลี้ยงดูที่ดี การพัฒนาเด็กทั้งสองประเภทนี้ ฉันคิดว่า ได้บุญต่างกัน

ช่วยเด็กที่เก่งอยู่แล้วให้เก่งขึ้นไปอีก ถือว่า แนวโน้วการประสบความสำเร็จมีมาก ความภูมิใจย่อมมีน้อย

ตรงกันข้าม

ช่วยเด็กที่ไม่เก่ง ดื้อ ซน ให้เก่งขึ้น เอาตัวรอดได้ มีความรับผิดชอบยิ่งงขึ้น ถือว่าแนวโน้มการประสบความสำเร็จมีน้อย แต่ความถูมิใจนั้น...มีมาก

#หมายถึง อะไรที่ได้มายาก ๆ ย่อมมีคุณค่า คุณล่ะ...คิดเหมือนกันไหม??

เรา...ซึ่งขึ้นชื่อว่า...เป็น....ครู.....หน้าที่ ความรับผิดชอบ จรรยาบรรณ ต้องมาพร้อมกัน อย่าท้อเพียงเพราะเด็กไม่เชื่อฟัง อย่าท้อเพียงเพราะเด็กไม่เข้าใจ เพราะเราพึ่งเริ่มใหม่ เวลาและประสบการณ์จะช่วยให้เราแกร่งขึ้น มั่นใจในตัวเองมากขึ้น และกล้าที่จะลงมือทำสิ่งใหม่ ๆ ให้เด็กดื้อเหล่านั้น ได้รู้ซึ้ง หึหึ 555555 อุ่ยยย นางมารครอบงำ ไม่ใช่ละ 5555 #ให้เด็กดื้อเหล่านั้นตั้งใจเรียนมากขึ้น ^___________^

วันนี้ขอปิดท้ายด้วยภาพแห่งความประทับใจ.....

เด็ก ๆ รวมเงินคนละนิดคนละหน่อย เพื่อช่วยเหลือครอบครัวแด็กที่ประสบเหตุไฟไหม้ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย เนื่องจากเป็นเด็กนักเรียน และเป็นครอบครัวคริสเตียนเหมือนกัน ความรู้สึกตอนนั้นคือ ดีอ่ะ ดีมากเลย คนคริสเตียนเขาดูรักกัน ดูแลกัน ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้จักกัน น่านับถือจิตใจเขาจริง ๆ ค่ะ นักเรียนบางคนเอาแบงค์ 50 ใส่ ซึ่งในความคิดเรา มันเยอะมาก สำหรับเด็กอายุ 9 ขวบ เราก็เลยถามว่า

เรา : “หนูจะใส่เท่าไหร่?”

เด็ก “หมดนี่เลยค่ะ”

เรา : “หนูเอาเงินมาเท่าไหร่?”

เด็ก : “50 บาทค่ะ”

เรา : นี่ เวลาจะทำบุญ ไม่จำเป็นต้องใส่เยอะนะ ทำบุญเท่าที่เราจะทำได้โดยตนเองไม่เดือดร้อน เข้าใจ๊?

เด็ก : O.O

สรุปคือ เราก็ทอนตังให้ไปกินขนม 40 บาท 555555555 รู้สึกเป็นนางฟ้า อุ่ยยยยย ^O^

ความรู้สึก...........เริ่มไปละ สมง สมอง


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนัยนา อินจัน (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

นักเรียนอาจจะตั้งใจบริจาค 50 บาท เพราะเห็นว่ามันสำคัญ ... การแบ่งปันนั้น..มากน้อยบอกได้ยาก....

เขียนเมื่อ 

บันทึกนี้ วันที่เท่าไหร่ครับ

เขียนเมื่อ 

อ.ต๋อย ^_________^ ใช่ค่ะอาจารย์

เขียนเมื่อ 

วัน พฤหัสบดี ที่ 26 ค่ะอาจารย์ ^^" Ongkuleemarn

แต่อันใหม่มาแล้วนะคะ 27 ^^"