๑๘๐. พอดี..พองาม...บทพิสูจน์ที่ไม่ใช่แค่ชาม ๒ ใบ

ในการประชุมสัมมนาข้าราชการครู..มีคำถามของวิทยากร เพื่อนำเข้าสู่เนื้อหาบทเรียนและเป็นการเร้าความสนใจให้ผู้ฟังอยากติดตาม...กับคำถามที่มีอยู่ว่า...อะไรต่อไปนี้ที่ ไม่ควร มีอยู่ในห้องเรียน.....

ก. ตู้เย็น ข. โซฟา ค. ครก ง. ชาม ๒ ใบ

คำตอบของข้อคำถามนี้..ก็ไม่ควรมีอยู่ในโรงเรียน..ที่มีผู้อำนวยการ..เป็นหัวหน้าสถานศึกษา

โดยเฉพาะ..โรงเรียนขนาดเล็ก ที่มีความจำกัดด้านบุคลากร..ครูมีภาระงานมากและไม่มีลูกจ้างประจำ..งานพัฒนาแหล่งเรียนรู้และสิ่งแวดล้อม ต้องร่วมด้วยช่วยกัน ผม..ในฐานะผู้บริหารโรงเรียน จำเป็นต้องขยับขับเคลื่อน มากกว่าทุกคน...

ผมใช้หลักคิดที่ว่า..ค่อยๆคิด ค่อยๆทำ แต่อย่าหยุด..ทำเรื่องเล็กๆ ที่ไม่ใช้งบประมาณมาก ทำเรื่องง่ายๆก่อน..และทำอย่างต่อเนื่อง สม่ำเสมอ ที่สำคัญ..แก้ปัญหา และเรียนรู้..ในขณะที่ทำ..

๑ – ๒ สัปดาห์มานี้..มีผลงานเล็กๆ เกิดขึ้นให้เห็น เป็นที่ภาคภูมิใจแก่ตนเอง เริ่มจากทำรั้วสีสดใส บริเวณหน้าอาคารเรียนอนุบาล เป็นสัญลักษณ์ของการจัดการศึกษาปฐมวัย ให้ผู้ปกครองมองเห็นการเปลี่ยนแปลง โดยที่ไม่ต้องลงทุนมาก

ให้ความสะดวกปลอดภัยแก่นักเรียนอนุบาล ที่ต้องเดินไปเข้าห้องน้ำ ด้วยเส้นทางสู่ส้วมสุขสันต์มองดูสะอาดเรียบร้อย ..จากนั้น..ก็โรยหินกรวดทั้งด้านหน้าและหลังอาคาร เพื่อให้ทำความสะอาดได้ง่าย และมองดูปลอดโปร่งสบายตา โดยใช้งบประมาณ..ไม่มากนัก

ให้ค่าตอบแทน..ฝีมือแรงงานแก่ช่าง ที่เป็นผู้ปกครองนักเรียน..ซึ่งทำงานดี คิดราคาไม่แพง ทำได้ทั้งงานไม้งานปูน..เป็นที่ไว้วางใจได้....

ผลงานจึงออกมาดี มีความเหมาะสมกับบริบทโรงเรียน ที่ถึงแม้จะเล็ก..แต่ก็น่ารัก และงดงามสมราคา..มองไปทางไหน..ก็รู้สึกศรัทธาในตนเอง..เห็นความลงตัวที่พอเหมาะ พอดี..

อย่างไรก็ตาม งานเล็กๆ หลายชิ้นงาน..ทำให้โรงเรียนดูแข็งแกร่ง ยั่งยืนและมั่นคง..โดยเฉพาะอย่างยิ่ง..ในวันนี้..ตัดสินใจ..ทาสีรั้วโรงเรียนอีกครั้งในรอบ ๖ ปี..ด้วยสีน้ำเงินและสีทอง ประคับประคองรั้วเหล็กให้ยาวนาน ก่อนที่สนิมจะกัดกร่อนเสียหมด...ส่วนกำแพงรั้วที่เป็นปูน..ยังคงความซีดของสีไว้ก่อน..เพื่อจะได้ไม่ต้องใช้เงินให้มากเกินไป..ยังมีเรื่องอื่นๆ ที่จำเป็นและสำคัญกว่า...ได้เท่านี้ก็งามแล้ว

ครับ...ทบทวนการทำงาน..ก็พอจะบอกตัวเองได้ว่า..ที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน..ไม่เคยทำตัวเช้าชามเย็นชามเลย..แม้แต่น้อย..และบอกตัวเองเสมอว่า..ทำไปเถอะ..วันไหน..ไม่มีงานทำ..แล้วจะรู้สึก...

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙