ปีละครั้งที่มีโอกาสจัดกิจกรรม "เรื่องเล่าความดี" ให้สมาชิกโรงพยาบาลที่สนใจมานอนผ่อนพักตระหนักรู้

สร้างบรรยากาศผ่อนคลาย สบาย ๆ นั่งพูดคุยกันอย่างสุนทรียสนทนา

ณ อาคารกายภาพบำบัดและแพทย์ทางเลือก

รุ่นแรก ๒๑ คน วันที่ ๒๙ มิถุนายน ๒๕๕๘

ความรู้สึกเจ้าหน้าที่ที่สะท้อนการเรียนรู้ ต่อกิจกรรม “แบ่งปันเรื่องราวเหตุการณ์ที่ประทับใจที่สุดในชีวิต”

(กติกาฟังอย่างลึกซึ้ง ปล่อยใจ ยังไม่ถาม ไม่ตัดสิน)

- การฟังผู้อื่นเล่าถึงเรื่องราวเหตุการณ์ทำให้เรารู้ว่าสิ่งที่เพื่อนต้องการคืออะไร

- ได้รักษากติกาฟังอย่างลึกซึ้ง

- ไม่มีข้อขัดแย้งในการฟัง

- เป็นผู้ฟังที่ดี

- รับรู้ว่าแต่ละคนมีบทบาทหน้าที่ต่างกัน เราต้องทำบทบาทหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด

- การเข้าถึงอารมณ์ของผู้เล่าเหมือนกับเราได้อยู่ในเหตุการณ์ของผู้เล่า

- เป็นผู้เล่า และผู้ฟังที่ดี

- ได้ปลดปล่อยปัญหา ความรู้สึกที่ค้างคาใจ

- ระบายความรู้สึกของตนเอง คล้อยตามเรื่องราวของเพื่อนที่เล่า เอาใจเขามาใส่ใจเรา

- ภูมิใจที่มีคนฟังในเรื่องราวที่เราเล่าอย่างตั้งใจ


กิจกรรมข้อสงสัยใคร่รู้ เรื่องการบริการด้วยหัวใจ ความดี ความสุจริต ความพอเพียง

การบริการด้วยหัวใจ เราต้องทำอย่างไร ให้ผู้รับบริการภูมิใจ

- ผู้ให้บริการต้องทำด้วยความเต็มใจ ผู้รับบริการได้รับความปลอดภัย ทำให้เรามีความสุข ทำด้วยด้วยความตั้งใจไม่ใช่เพียงเพราะทำตามหน้าที่

- บริการดุจญาติมิตรให้ความเสมอภาคเท่าเทียมกัน

- บริการที่ดีต้องทำให้ดีกับทุกหน่วยงานทั้งภายในองค์กรและภายนอกองค์กร

- ทำทุกอย่างให้ผู้รับบริการรู้สึกถึงความภาคภูมิใจ อยากย้อนกลับมาใช้บริการกับเรา

- ทำตามมาตรฐานวิชาชีพอย่างเต็มที่ มีความใส่ใจในงานให้ประสบความสำเร็จ

- บริการด้วยความใส่ใจ รับฟังปัญหาของผู้รับบริการ เพื่อการแก้ไขปัญหา/รักษาให้ผู้รับบริการอย่างถูกต้องตามโรคที่ผู้รับบริการต้องการ


การปฏิบัติงานแบบสุจริต

- ถึงแม้บางครั้งเราโกหก แต่ให้เรารับรู้ว่าทำเพื่อให้ผู้อื่นมีความสบายใจ

- ทำตามวิชาชีพของตัวเอง เพื่อให้ผู้รับบริการได้รับความปลอดภัย

- เมื่อปฏิบัติงานเราต้องสวมอุปกรณ์ป้องกันตนเองให้ครบทุกชิ้นตามมาตรฐานที่กำหนดในแต่ละงาน

- ทำตามกฏเกณฑ์ ตามห้วงเวลาที่ได้รับมอบหมายให้เต็มที่


ความพอเพียง

- ความพอเพียงขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล ถ้าเราไม่มีการวางแผน สิ่งที่เราได้มาก็จะไม่เพียงพอต่อการดำรงชีวิต ถึงแม้เราจะได้เงินเดือนเพิ่มเท่าไหร่แต่ถ้าเราไม่พอ มันก็จะยังคงไม่พอ ดังนั้น เราต้องวางแผนของเราให้เพียงพอ

- เราอยู่ในชุมชนสามารถปลูกพืชผักสวนครัว เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายได้

- มีความพอใจที่ได้รับมอบหมายให้ทำความสะอาด เราก็ต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุดไม่หวังในตำแหน่งอื่นที่สูง

- พอเพียงในการมีครอบครัวที่ดี อบอุ่น แค่นี้ก็ทำให้เรามีความสุขแล้ว

- มีภูมิคุ้มกันตนเองในการรักษาสิทธิ การครองตนเองในครัวเรือน

- การพึ่งตนเอง มีภาวะความเป็นผู้นำ การแบ่งปันพ่อแม่ให้ลูกหลาน ปิยะวาจากการพูดไพเราะ การทำเป็นแบบอย่างในแนวทางที่ดี

- การประมาณตนเองของแต่ละคนจะไม่เท่ากัน ดังนั้นเราต้องทำตามกำลังของเรา


ความดี

- การปฏิบัติแล้วทำให้เกิดความสบายใจ ถึงแม้จะเป็นการปิดทองหลังพระก็ทำด้วยความเต็มใจ ไม่หวังสิ่งตอบแทน

- กาย วาจา และใจ ถ้าเราทำให้ดีแล้วก็จะทำให้เราพบแต่สิ่งที่ดีๆ

- กุศลไม่ให้คนอื่นเดือดร้อน ทำอย่างมีสติ


จากกิจกรรม “เรื่องเล่าความดี” สิ่งที่ รุ่นที่ ๑/๒๕๕๘ อยากที่จะทำร่วมกัน คือ

- ร่วมกันสวดมนต์ในเวลา ๐๘.๓๐ น. โดยการเปิดบทสวดมนต์ทุกเช้าวันพุธผ่านเสียงตามสายของโรงพยาบาล เมื่อเจ้าหน้าที่ได้ยินบทสวดมนต์ตามเสียงตามสายแล้วให้ปฏิบัติตาม เริ่มต้นตั้งใจว่าจะทำสิ่งดี ๆ ทั้งวัน

- ร่วมกันทำความสะอาด ๕ ส. บริเวณหลังตึกอาคารผู้ป่วยใน

^_,^

รุ่นสอง ๑๖ คน วันที่ ๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘

ข้อสรุป

- ได้เรียนรู้ประสบการณ์ชีวิต การแก้ไขปัญหาร่วมกัน การเป็นผู้ฟังที่ดี ได้ทำสมาธิ การตอบปัญหา

- ได้ข้อคิดปัญหาของเรา ที่เรามองไม่เห็น ทำอย่างไรถึงจะพอเพียง ได้ระบายปัญหาของตนเองได้ระบายให้เพื่อนในกลุ่มฟัง ช่วยแก้ไขปัญหาปรับให้พอดี จัดลำดับงาน อันไหนทำก่อนหลัง

- การเป็นผู้ฟังที่ดี ได้ประเมินตนเองว่าขาดการฝึกทักษะ ปัญหาของคนเราได้รับการขัดเกลา เรียนหนังสือแค่เรียนตำรา ไม่ได้แลกเปลี่ยนความคิด ได้ฝึกการเป็นผู้ฟังและผู้ปฏิบัติ

- รู้สึกผ่อนคลาย ชอบกิจกรรมนี้มาก เพราะการที่จะหาโอกาสพบปะกันนั้นน้อยมาก ได้แลกเปลี่ยนเรื่องราวที่ประทับใจในชีวิต อยากให้จัดบ่อยกว่านี้

- ได้มีโอกาสสวดมนต์พร้อมกันและจะนำไปปฏิบัติต่อที่บ้านเป็นประจำ

- รู้สึกอึดอัดเวลาเพื่อนเล่าประสบการณ์ แต่ตัวเองไม่สามารถถามตอบกันได้ เนื่องจากถูกกำหนดด้วยกติกาเมื่อมีผู้พูด ต้องมีผู้ฟังห้ามถาม

- รับรู้ถึงการสู้ชีวิตของเพื่อนร่วมงาน ที่ทำให้เพื่อนประความความสำเร็จ

- รับรู้ถึงความรู้สึกของผู้เล่า คล้อยตามเรื่องราวที่ได้ฟัง

- ยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียง

^_,^

ขอบคุณน้องพิสมัย บ้างตำรวจ และน้องบัณฑิตา ประจันตะเสน ที่ช่วยบันทึกสาระจากกิจกรรมนะคะ

^_,^

เป็นกิจกรรมที่ทำให้เพื่อนร่วมงานต่างแผนกได้พบปะ แลกเปลี่ยนประสบการณ์ ความรู้สึกนึกคิด เข้าใจกันและกันมากขึ้น

แม้ไม่มีอุบัติการณ์แสดงถึงความขัดแย้งระหว่างหน่วยงานในปีนี้

กิจกรรมเชื่อมสัมพันธ์เชื่อมใจกันอย่างลึกซึ้งแบบนี้ น่าจะเป็นเกราะป้องกันที่ดีที่ปลูกฝังการเอาใจเขามาใส่ใจเรา

และเชื่อมโยงเลยไปถึงผู้ป่วย ญาติผู้มาใช้บริการ ซึ่งนับว่าเป็นญาติมิตรคนอำเภอเดียวกับเราทั้งนั้น

และให้เกิดคงเส้นคงวาในการบริการด้วยหัวใจ ตามมาตรฐานวิชาชีพให้เกิดความปลอดภัย

ผู้มาใช้บริการภาคภูมิใจอยากมาหาเรา นึกถึงเรา

เริ่มตั้งคำถามถึงความสุจริต ความพอเพียง ความดีงามในชีวิต

ทั้งในการทำงานและนำไปใช้เป็นแนวคิดหลัก ในการดำเนินชีวิตประจำวันอย่างมีเป้าหมาย

มีกิจกรรมต่อเนื่องไปตามที่สมาชิกเสนอ ร่วมคิดแล้ว ร่วมแรง ร่วมใจกันทำ

และชวนสมาชิกอีกกว่าครึ่งโรงพยาบาล ให้ร่วมคิดต่อถึงการสร้าง "อัตลักษณ์" ของโรงพยาบาลเรา

เพื่อให้เป็นแนวทางสร้างเสริมกิจกรรมโรงพยาบาลคุณธรรม

ก่อเกิดแต่สิ่งดีงามเพื่อชาวอำเภอสระใครและสังคมไทยต่อไป

^_,^