มีอยู่วันหนึ่ง ผมเดินทางไปรำลึกถิ่นที่อยู่เก่า สมัยที่ยังเป็นเด็กวัยรุ่น เติบโตมาจนถึงเรียนปริญญาโท เป็นบ้านห้องแถวโทรมๆ ในโครงการพระยาบรรลือ หรือประตูน้ำบางบัวทอง ที่พ่อเคยทำงานอยู่ พอไปถึงก็ชื่นชมกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปหมดแล้ว..แม้กระทั่ง บ้านพักห้องแถวก็ถูกรื้อทิ้งไป
ขับรถเลยเข้าไปในตัวตลาดบางบัวทอง ก็พบวัดที่สวยงามแปลกตา ชื่อวัดเล่งเน่ยยี่ ๒ ที่สมัยก่อนโน้นที่เดินเล่นแถวนี้ ยังไม่มีวัดนี้อยู่เลย ตั้งใจไว้ว่าสักวัน จะต้องเข้าไปเที่ยวชมความวิจิตรบรรจงให้ได้
วันนี้..ได้มาแล้ว โดยการนำพาของเพื่อนที่ผมรักมากที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งเคยเรียนมัธยมมาด้วยกัน เข้าสู่วัดเล่งเน่ยยี่ ๒ ก็ทราบทันทีว่า ชื่ออย่างเป็นทางการคือ วัดบรมราชากาญจนาภิเษกอนุสรณ์..พุทธสถานแห่งศรัทธาของพุทธบริษัท ไทย - จีน เป็นแหล่งปฏิบัติศึกษาเรียนรู้ พระพุทธศาสนามหายานจีนนิกาย ซึ่งสาธุชนสามารถแสวงบุญปฏิบัติศาสนกิจได้ตลอดวัน ทั้งนี้ ทางวัดมีพระภิกษุสามเณรทำหน้าที่มัคคุเทศก์ อธิบายพระพุทธศาสนามหายาน ประวัติของพระพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ เทพธรรมบาล และเสวนาธรรมแก่หมู่คณะที่มาทัศนศึกษาดูงาน ตลอดจนสาธุชนผู้สนใจทั่วไป นอกจากนี้ ยังมีการสาธยายพระสูตร ปฏิบัติธรรมเจริญพุทธภาวนา ฟังธรรมเทศนา ทุกวันพระจีน และเป็นพิเศษ ในพุทธาภิสมัยมงคลตลอดทั้งปี
"..ไม่ขอความสุขบังเกิดมีแก่ตนเอง แต่ปรารถนาให้สรรพสัตว์พ้นทุกข์..."
โศลกธรรมที่ท่านเจ้าคุณหลวงพ่อ(เจ้าอาวาส)พร่ำสอนแก่บรรดาพระภิกษุสามเณรให้เราตระหนักถึง ปณิธานแห่งพระโพธิสัตวมรรค มีใจเมตตากรุณาต่อเพื่อนมนุษย์ และสรรพสัตว์ทั้งหลาย สานต่อคุณธรรมอันดีงามที่บูรพาจารย์ถ่ายทอดลงมา ด้วยสายสัมพันธ์แห่งความดีนี้เอง วัดบรมราชาฯเล่งเน่ยยี่ ๒ ได้บริหารจัดการความศรัทธาของสาธุชนเพื่อการกุศล ซึ่งในรอบปี ทางวัดจะมีการแจกจ่ายเครื่องอุปโภคบริโภคแก่บรรดาพี่น้องผู้ยากไร้ คนชรา ผู้พิการ มอบทุนการศึกษา แก่นักเรียนทั่วทุกภูมิภาค ตลอดจนสนับสนุนกิจการด้านสังคมสงเคราะห์ให้กับองค์กรการกุศลต่างๆ
ผมเดินเที่ยวชมความสวยงามและความเป็นระเบียบเรียบร้อยจนทั่วบริเวณวัด นมัสการศาสนสถานและกราบไหว้ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์..ที่รู้สึกได้ว่าหัวใจแช่มชื่น สงบเย็น มีโอกาสได้เก็บภาพความทรงจำอันสำคัญยิ่งไว้มากมาย..สุดท้าย..ได้มาหยุดลงตรงวลีของท่านเจ้าอาวาส..ท่านให้คำสอนสั้นๆไว้อย่างน่าฟัง...
"..คนเราเกิดมาไม่มีใครรักเราทุกคน...การทำงานไม่มีอะไรได้ดั่งใจเราทุกเรื่อง...ทำเรื่องทุกๆอย่างต้องวางใจของเรา..."
ก่อนออกจากวัดเล่งเน่ยยี่๒ ผมขอพร..เจ้าแม่กวนอิม..เป็นครั้งแรกของชีวิต..ให้ท่านช่วยชี้ทางให้ผมเบิกบานใจ ก่อนกลับไป..ปฏิบัติงานการเรียนการสอน..ที่นับวันจะหนักหนาสาหัสยิ่งนัก...ว่าแล้วก็..ขยับจับเซียมซีขึ้นมาเสี่ยงทายทันที..ผมได้ใบที่ ๒ ความว่า..
"..เปรียบเสมือนมังกรขึ้นสู่ฟ้า...ความเจริญรุ่งเรืองใกล้ถึงวัน...ท่านไม่ต้องสงสัยห่วงมากมาย..คนมีบุญวาสนาจะถึงเอย....
แบบนี้..ก็ไม่ธรรมดาแล้ว..ล่ะชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๘
เขียนบันทึกได้เป็นปกติแล้วนะจ๊ะ ยินดีด้วยจ้าา
สวยงามจริงๆๆ นะคะ...น่าศึกษาค่ะ
ขอบคุณครับ