ความทุกข์ระทมขมขื่น บนความสงบเงียบของชาวนา ที่รอเวลา ได้เงินจำนำข้าวนั้น.. ชะล้างออกได้เชื่องช้า..ความก้าวหน้ายากคืบคลาน.. แต่ชาวนา ก็ยังยิ้มสู้อยู่เสมอ ด้วยความอดทนอดกลั้น..พร้อมๆกับการดิ้นรนขวนขวายหาเบี้ยต่อไส้ทุกรูปแบบ..ตั้งแต่ออกรับจ้าง ปลูกผักหักฟืน ทำขนมนมเนยมาขายในตลาดนัดสัญจรมากขึ้น รายใดที่ลูกหลาน มีฝีมือด้านศิลปหัตกรรม..ก็ร่วมกันทำ นำมาขายอย่างอดทน..

          ผมชื่นชมการต่อสู้และไฝ่ดี..แม้จะไม่มีเงินถัง..เจียดช่วยซื้อของที่ระลึก ซึ่งค่อนข้างจะขายได้ยากและน้อย..มาตามกำลังทรัพย์และแรงศรัทธา... เพื่อนำมา.ใช้และเป็นของฝาก ของที่ระลึกแด่เพื่อนพ้องน้องพี่ 

                              

           รวมทั้งสมาชิกโกทูโน ที่ร่วมสนุกตามเงื่อนไขในบันทึกที่ ๕๕ และ ๕๖.โดยไม่คิดมูลค่า ...เพียงหวังว่า จะเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ ของการส่งเสริมสนับสนุนคนคิดได้.ไฝ่ดี ..ได้มีกำลังใจต่อสู้ชีวิต ..อย่างถูกทำนองครองธรรม ไม่ก่อกรรม ให้สังคมและชาติบ้านเมืองต้องเดือดร้อน....

          ขอบุญกุศลแห่งการประพฤติดีปฏิบัติชอบ จงช่วยชำระชะล้างความทุกข์ตรมขมขื่น. ให้สลายมลายสิ้น ไปจากกระดูกสันหลังชาติโดยเร็ววันด้วย..เทอญ..

                                                               สามสัก

                                                        ๑๗ พค ๒๕๕๗