เย็นวันก่อนผู้เขียนพาเจ้าทอฟฟี่เดินเล่นตามซอยในหมู่บ้าน เจ้าทอฟฟี่ก็มักจะแวะตามต้นไม้รายทาง เพื่อเยี่ยวกันหลงทาง และแต่หลุมของต้นไม้ชาวบ้านก้จะนำพืชผักมาปลูก ไม่ว่าจะเป็นพริก ตะไคร้ กระเพรา โหละพา ต้นยอ มะกรูด กล้วย ฯลฯ รวมถึงต้นหม่อน ของผู้เขียนที่ได้มาจากงานปฐมนิเทศน้องปอจาก ม.เกษตรฯกำแพงแสน เมื่อปีที่แล้ว

    ต้นหม่อนที่นำมาปลูกโตเร็วมาก สูงเกือบท่วมกำแพงผู้เขียนตัดไม่ให้สูงมากมาแล้วครั้งหนึ่ง พอสังเกตดีก็รู้สึกตื่นเต้นที่ได้เห็นลูกหม่อนที่กำลังสุก และพอมองใต้ใบหนึ่งก็เห็นลูกสีดำๆที่สุกแล้วอีกช่อ

................  

 

หม่อน หรือ มัลเบอร์รี (อังกฤษ: mulberry) ภาคอีสานเรียก มอน ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียก ซิวเอียะ เป็นพืชอาหารตามธรรมชาติชนิดเดียวของหนอนไหม และเป็นหัวใจสำคัญของการประกอบอาชีพการปลูกหม่อนเลี้ยงไหม ปริมาณผลผลิตและคุณภาพรังไหมจะมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับคุณภาพใบหม่อน หม่อนเป็นพืชที่มีอายุนาน 80-100 ปี ถ้าไม่ได้รับความกระทบกระเทือน จากการเก็บเกี่ยวหรือโรค แมลงศัตรู สามารถเจริญได้ดีตั้งแต่เขตอบอุ่นถึงเขตร้อน หม่อนที่เกิดในเขตอากาศหนาว จะหยุดพักไม่เจริญเติบโต นับตั้งแต่ปลายฤดูใบไม้ร่วงจนถึงฤดูใบไม้ผลิ ผลหม่อนสามารถรับประทานได้ สารสกัดด้วยเมทานอลจากกากหม่อนที่เหลือจากการทำน้ำผลไม้มีฤทธิ์กำจัดอนุมูลอิสระ[1]

หม่อนเป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ใบเดี่ยวออกสลับ ดอกเป็นดอกช่อ ทรงกระบอก กลีบดอกสีขาวหม่น ผลเป็นช่อทรงกระบอก

ขอบคุณข้อมุลจาก วิกิพีเดีย http://www.gotoknow.org/dashboard/home#/posts/new