บันทึกสั้น18/3/2557"เมื่อหัวใจยังคงร้องไห้"

กลับมาบ้านสวนตั้งแต่วันที่สิบเอ็ดแล้ว พรุ่งนี้ก็จะกลับบ้านในเมือง
หลายวันมานี้การพูดคุยกับพี่ๆน้อยลง เยอะมากด้วยเหตุที่ยังค้างคาในหัวใจ
น้ำตามันยังไหลรินอยู่ภายในใจฉัน เรื่องเหล่านี้มันบวบบาง ใครนะจะเข้าใจ
ฉันเคยยอมรับและนับถือคนพิเศษ แต่สุดท้ายเศร้าแท้ที่ไม่เข้าใจและไม่ยอมรับฟังเหตุผล
หาว่าเรามาโวยวาย แต่ก็ดีที่ได้รับรู้ความในใจ ต่อไปก็จะไม่ต้องปรึกษากันอีกต่อไป
ฉันขออยู่ในที่ ที่ฉันอยู่ อย่าได้มาก้าวก่ายกันอีกเลย
จริงๆแล้วไม่ได้โกรธ แต่น้อยใจมากมาย ทำไมจึงไม่ยอมฟังเหตุผลก่อน ดันไปเชื่อคำของหมอดู บ้าที่สุดงมงาย
ให้เอาหลักฐานไปพิสูจน์ก็ไม่ยอม เกรงชาวบ้านจะนินทา ยอมปล่อยมันไปเรื่อยๆ. มันค้างเข้าใจไหม
_____
ขอบคุณคนที่เข้าใจฉัน คุณสามีที่แสนดี และพี่สาว_พี่เขย และหลานแตงกวา ที่เข้าใจกันเสมอ
บรรยากาศที่บ้านสวนคราวนี้ทำให้ฉันยังคงน้ำตาตกใน หัวใจยังคงร้องไห้ ด้วยเป็นประเด็นความลับแม่ไม่ควรรับรู้เดี๋ยวไม่สบายใจ
การขลุกตัวอยู่แต่ที่บ้านแม่ หลายคนคงรับรู้ว่า เราคิดยังไง เรายืนยันชัดเจน ถึงจุดยืนของเรา
______
ไม่ว่าเรื่องต่างๆจะลงเอยเช่นไร ฉันยังคงทำหน้าที่ของฉันต่อไป ไปกลับบ้านแม่บ้านฉันดังเดิม
เรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นแม้ว่าไม่ใช่เรื่องฉันโดยตรง แต่มันเป็นเรื่องของหลานๆ ก็เท่านั้น
______
ขอบคุณหน้าบันทึกgotoknowที่ทำให้ฉันได้มีพื้นที่แบ่งปันความในใจ แม้จะเล่าได้ไม่หมด ก็ยังดีที่ให้ได้ระบายมันออกมาบ้าง
ขอบคุณนะคะ
รอวันเวลาที่ทำให้หัวใจฉันหยุดร้องไห้ก่อน คงอีกสักพักนะ
ขออภัยท่านผู้อ่านนะคะ ที่อาจจะเลือกพื้นที่ระบายความในใจไม่เหมาะสมนัก
__________________