วันนี้อิชั้นมีเรื่องขำ...ขัน..ในวงการแพทย์ 
มาฝากสัก 2 เรื่องนะ
เรื่องที่ 1 : สัตวแพทย์ 2 คนกำลังช่วยกันผ่าตัดช้าง 
เมื่อเย็บแผลตรงหน้าท้องของช้างเสร็จ สัตวแพทย์คนหนึ่งก็ปรารถขึ้นมาว่า
" เราคงไม่ลืมเครื่องมือไว้ในตัวช้างหรอกนะ"
"...ไม่หรอก.." สัตวแพทย์อีกคนตอบ "ว่าแต่ว่า...พยาบาลหายไปไหนล่ะ..? "
เรื่องที่ 2 : ระหว่างไปเยี่ยมชมแผนกจิตเวช สมชายถามหมอว่ามีหลักเกณฑ์อย่างไรในการลงความเห็นว่าคนไข้ควรจะพักรักษาตัวในโรงพยาบาลโรคจิตหรือไม่
"ไม่ยาก" หัวหน้าแพทย์ตอบ "เราจะเปิดน้ำใส่อ่างอาบน้ำจนเต็ม แล้วหาช้อน ถ้วย และกระป๋องตักน้ำมาให้คนไข้ พร้อมกับบอกให้เขาทำให้น้ำหมดจากอ่าง"
"ผมเข้าใจละ" สมชายคนขี้สงสัยบอก " คนธรรมดาย่อมใช้กระป๋องตักน้ำเพราะตักได้มากที่สุด"
(ถ้าเป็นคุณจะตอบว่าอย่างไร....ลองคิดสักนิดดีมั๊ย?...ติ๊กต่อก...ติ๊กต่อก... ...คุณจะคิดเหมือนสมชายหรือเปล่า ? เอ้าล่ะมาดูเลยดีกว่านะ...ว่าเรื่องจะเป็นอย่างไร...อิอิอิ)
"..ผิดครับ" หมอบอก "คนสติสมบูรณ์จะดึงจุกตรงก้นอ่างออกปล่อยให้น้ำไหลจนหมด เอาละ เดี๋ยวหมอจะสั่งให้บุรุษพยาบาลไปเตรียมห้องพักไว้ให้คุณและฉีดยาให้คุณ
"
ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...แล้วคุณต้องพักในโรงพยาบาลเหมือนสมชายมั๊ยคะ..คิกคิกคิก
หนูเล็กอย่าบอกนะคะว่าเป็นหมอบำราศ ขี้เกียจไปหาตัว กลัวว่าจะอยู่ในท้องช้างกับพยาบาลค่ะ
ขำมากครับ ว่าแต่ว่านางสาวพยาบาลคนนั้นชื่อศุภลักษณ์ใช่ไหมครับ ที่คุณหมอลืมไว้
อุ๊ย..ไม่ใช่หมอบำราศหรอกค่ะท่านผ.อ. เพราะถ้าเป็นหมอบำราศเล็กก็อาจจะอยูในท้องช้างอย่างที่ อ. ขจิตว่าไว้แล้วก็ได้..อิอิอิ….
อ. ขจิตคะ เดี๋ยวนี้มีแซว…ถ้าคุณหมอลืมไว้คงไม่มานั่งเขียนบันทึกอยู่ยิก ๆ อย่างนี้หรอกนะค้า…อ. แซวมาก ๆ เดี๋ยวจับเข้าโรงพยาบาลที่ 2 นะ
ไปพิสูจน์ผลงานของ “ชุมชนคนชุดเขียว” มาแล้วจึงรู้ว่าไม่ใช่ “หมอและพยาบาลบำราศฯ” แน่นอนค่ะ