GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ภาพในอดีตยังอยู่ในความทรงจำ...มิรู้ลืม

ลูก..ยังเล็กมาก อะไรหลายอย่างที่ผู้เป็นแม่มักจะห้าม...และลูกก็อยากจะทำ

เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน  ครูอ้อยเป็นครูต่างจังหวัด  สอนนักเรียนต่างจังหวัดน่ารักหลายรูปแบบ  มีวันหนึ่ง  นักเรียนหญิงคนหนึ่งชื่อกำไล  หน้าตาแปลกจังวันนี้  ครูอ้อยต้องเรียก  " กำไล  มาหาครูหน่อยค่ะ "  กำไล หยุดและหันหน้ามาทางครูอ้อย  ครูอ้อยมองหน้า  และมองเส้นผมของเธอแล้วยิ้ม

ทำไมวันนี้หน้าของกำไลจึงแปลก  ก็เธอเล่นเอากรรไกร ตัดผมของตนเองบริเวณข้างหน้า  ตรงหน้าผากแหว่ง  จนเห็นชัดเจน  ครูอ้อยหัวเราะและถามว่า  " กำไล  ใครทำผมของเธอเป็นอย่างนี้ล่ะ "  กำไลยิ้มเอียงอายและบอกตรงๆว่าเธอเป็นคนตัดเอง

กรรไกรกับเด็กหญิง  ต้องจัดเก็บให้อยู่ไกลๆให้ได้  มิฉะนั้นจะเป็นเหมือนเรื่องนี้

ครูอ้อยมีกิจกรรมพิเศษอยู่อย่างหนึ่งตอนที่อยู่ต่างจังหวัดคือ  การตัดเสื้อผ้าให้ตนเองและลูกๆ

ดังนั้น   การตัดเสื้อผ้าก็ต้องมีกรรไกรเป็นอุปกรณ์สำคัญ  ซึ่งครูอ้อยก็เก็บอย่างมิดชิด  ลูกเล็กทั้งสองคนมิอาจล่วงรู้ได้ว่า  แม่ของเธอเก็บไว้ที่ไหน

บ้านของครูอ้อยตอนที่อยู่ต่างจังหวัด  ก่อนที่จะเกิดเรื่องโศกนาฎกรรมชีวิตในครอบครัวของครูอ้อยนั้น  เป็นบ้านสองชั้น  ของใช้ส่วนตัวของครูอ้อยจะอยู่ชั้นบน  ประเภทจักรเย็บผ้า  โต๊ะเครื่องแป้ง  ฯลฯ

ลูกๆทั้งสองคนก็ซนเหลือแสน  หากครูอ้อยอยู่หน้าบ้าน  เธอจะอยู่หลังบ้าน  หากครูอ้อยอยู่บนบ้าน  เธอจะอยู่ข้างล่าง  ไม่เคยเจอกันเลย

ครูอ้อยสงสัยว่า  เอ..ทั้งสองศรีหนีหน้าแม่ไปไหนนะ  เดินไปดูข้างล่างที่ห้องรับแขก   ครูอ้อยแทบกรี๊ดสลบ

" เอี่ยว  หนูทำอะไรนี่ลูก  แสตมป์ของแม่  หมดเลย  หนูไปตัดแสตมป์ของแม่ทำไมล่ะคะ "  ครูอ้อยอยากรู้เหตุผล

" แม่จ๋า  มันไม่ตรง  ไม่เรียบร้อยค่ะ  หนูเลยตัดให้แม่ค่ะ  ดูนี่ "  แล้วเธอก็หยิบกองแสตมป์ที่ครูอ้อยสะสมมาเป็นเวลานานออกมาวางอย่างชื่นชมที่ได้ตัดให้แม่  และทำท่าทวงความดีจากครูอ้อยด้วย

แย่ล่ะ  ลูกเข้าใจผิดเสียแล้ว  ว่า  รอยหยักของแสตมป์นั้นมันไม่เรียบร้อย  เลยนั่งตัดให้แม่ 

ครูอ้อย จะดุลูกก็ทำไม่ได้  เพราะเธอมีเหตุผล  และเหตุผลดีเสียด้วย

ครูอ้อยก็เลยได้แต่เอาลูกมากอดแน่นๆ  และ  บอกว่ากับลูกว่า  " ขอบใจนะลูก"  เจ้าตัวเล็กเห็นแม่กอดพี่สาวและขอบใจที่ตัดแสตมป์ให้แม่  เลยลุกขึ้นหยิบกรรไกรมาทำท่าจะมาหยิบแสตมป์ไปตัดให้แม่แล้วได้ความดีบ้าง

ครูอ้อยร้องโวยวาย  " ไม่ต้องค่ะ  ไม่ต้องแล้วค่ะ แม่ตัดเองได้ค่ะ  ขอกรรไกรแม่คืนด้วยค่ะ "

จากนั้นมา  ภาพเหล่านั้น  มันก็จบลง  เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2528 

และจะเป็นวันที่เธอจะออกเรือนจากอกแม่ไป  ในวันนี้เช่นกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 56349
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

ครูอ้อยคะ

  • คนเป็นแม่ก็จะนึกถึงภาพของลูก ๆ เมื่อยามเป็นเจ้าตัวเล็กของแม่
  • แต่คนเป็นลูกคนนี้(ที่ไม่เคยเป็นแม่คน) ตอนนี้ก็นึกถึงวันเก่า ๆ ยามที่ครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้าก่อนที่พี่ ๆ จะออกไปเรียนกรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมรทีละคน ๆ ๆ ๆ รวมถึงน้องคนเล็ก และเริ่มมีครอบครัว มีหนูคนเดียวที่ไม่เคยจากบ้านเลย (ก็เลยต้องเฝ้าบ้านอยู่คนเดียวไง.....ฮือ ๆ ๆ )
  • แต่สิ่งที่ได้ทำเป็นบุญกุศลแก่ตัวเองเต็มที่ คือการได้ดูแลพ่อแม่ในบั้นปลายชีวิต
  • มันสุดยอดจริง ๆ ค่ะครูอ้อย
  • ไม่เชื่อถามลูกกะปุ๋มดูได้ (พยายามหลอกล่อเข้ามาทักทา อิอิ)
อยากให้ครูอ้อยเล่าว่าเมื่อลูก ๆ จะเริ่มมีน้องใหม่ เค้ามีความรู้สึกอย่างไรกันบ้าง และครูอ้อยมีวิธีการสอนอย่างไร จะได้เป็นข้อคิดเพื่อ ลปรร เผื่อหนูจะได้ไปสอนหลาน ๆ อิอิ
  • ตัวอย่างเรื่องกินเม็ดมะม่วง  อยากแย่งกันดีนัก  แม่เอาใส่ปากแม่เลย  ทั้งสองคนไม่ได้กิน
  • ขี้อิจฉากันมากเลยค่ะ  พอดีอยู่ในครอบครัวใหญ่  ครูอ้อยเป็นแม่ที่ดูแลลูกตัวเองไม่ได้เต็มร้อย
  • โชคดีที่เธอทั้งสองใฝ่ดี

สวัสดีค่ะคุณอ๊อบ

  • ครูอ้อยอ่านทบทวนข้อความที่ได้ตอบไปแล้วนั้นมีอยู่คำหนึ่งที่ไม่ชอบจึงเขียนใหม่ อิอิ
  • พ่อแม่ทุกคนรักลูกปรารถนาดีกับลูกเสมอ  ไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนอะไรเลย
  • แต่ด้วยความผูกพันมีสายใยสายใจต่อกัน  ลูกๆจึงต้องมาหามาสู่มาดูแลกันไปยามแก่เฒ่า
  • ครูอ้อยไม่ได้เลี้ยงดูแบบฟูมฟัก  แต่ความรักลูกนั้นไม่เคยแพ้ใคร
  • อ่านบันทึกของคนที่เป็นแม่  ปฏิบัติต่อลูกอย่างไร  ครูอ้อยรำพึงกับตัวเองว่า  "ไม่เคยเลย"
  • ไม่เคยก่อร่างสร้างฐานชีวิตให้เธอทั้งความรู้จริยธรรมคุณธรรมหรือบ่มเพาะค่านิยมให้กับลูกๆเลย
  • แต่ลูกของครูอ้อยก็เติบโตได้อย่างสง่างาม  มีคุณสมบัติไม่ด้อยกว่าเด็กในหินของครอบครัวอื่น
  • ครูอ้อยมีวิธีเลี้ยงลูกสไตล์ของครูอ้อย...แล้วอ่านบันทึกค่ะ  อ่านมากรู้มาก  ส่วนครูอ้อยเขียนมาก  น้องอ๊อบก็จะเข้าใจครูอ้อยมากขึ้น
  • รู้จักกันต่อไป  เข้าใจกันให้ลึกซึ้ง  อย่าด่วนจากไป  โดยที่ยังไม่เข้าใจกันเลย
  • ขอบคุณนะคะ
ลูกๆก็โตกันหมดแล้ว...ออกเรือนแล้ว  แม่ก็อยู่ดูความเติบโตของลูกๆต่อไป

หนูอยากลืมเขามากเลยแต่ไม่รู้จะทำอย่างไงได้แต่ขอไห้เขากลับมาแต่ไม่มีวันเขาไม่มีคำว่ารักไห้หนูเลยจะไห้หนูทำอย่างดีตอบหนูที

เขาเป็นคนแรกของหนูเขาทำหนูท้องด้วยเขาไม่รับไม่เป็นไรแต่เขามาทั้งหนุทำไมหนูทำไรผิด