อืมม์ ก็สำคัญไปหมดนะคะ ชีวิต ให้สะท้อนความรู้สึกว่า "ในวันที่คุณว่าง ยังไม่รีบทำแล้วจะทำเมื่อไรกับการดูแลสุขภาพ"

    ผศ.ดร.วัลลา ตันตโยทัยบอกให้เขียนเรื่องราวที่ได้เรียนรู้จากการทำงานมาตั้งนานและหลายครั้งมาก แต่เพราะความเยอะของเรื่องราวที่ต้องทำมีมาอย่างต่อเนื่องและการตกผลึกความคิดในแต่ละครั้งมีน้อยเกินไป เลยนานเนิ่น...

     จนถึงบัดนี้เวลาล่วงเลยมาจากเดือนกุมภาพันธ์ ถึงวันนี้ ร่วมจะ 9 เดือน ได้ทำกิจกรรมพบปะกับสมาชิกค่ายเป็นครั้งที่ 3แล้ว งานนี้เป็นอย่างไรความรู้สึกของตัวเองเปรียบเสมือนการเดินขึ้นภูกระดึง อยากหยุดจัง...เหนื่อยค่ะ แต่เรากำลังจะไปเจอเพื่อนข้างหน้ารวมเป็น 8 จังหวัด ระหว่างทางเพียรหาทางเดินที่เป็นไปได้พร้อมกับตอบคำถามเพื่อนร่วมเดินทางในจังหวัดเดียวกันว่าทำไมเราต้องขึ้นภูกระดึง เพื่อนในจังหวัดเดียวกันก็เชื่อลายแทงในมือเรา ช่วยกัน พยายามกัน หาวิถีทาง จัดหาอุปกรณ์ ใช้ความสามารถที่มีมาประกอบร่วมกันให้งานแต่ละครั้งสำเร็จและผ่านไป ทุกครั้งหลังเสร็จงานไม่มีครั้งไหนที่ไม่เกิดนวัตกรรมเล็กๆที่กลั่นมาจากความสามารถของทีมงาน นวัตกรรมจากการปรับวิธีการเพื่อแก้ปัญหา นวัตกรรมจากการปรับเอกสารเพื่อการบันทึกการบ้านให้กับสมาขิกค่าย บันทึกผลที่จะใช้ต่อเนื่อง 5 ครั้ง ป้ายชื่อที่ใช้ได้ต่อเนื่องในการเจอกันทุกครั้งกิจกรรม ตราบจนวันหนึ่งที่เราจำกันได้หมดทุกคน วิธีการให้ความรู้แบบไม่ต้องมีเอกสารกลับบ้าน วิธีการให้ความรู้แบบที่สมาชิกค่ายเลือกได้ที่จะทำ ในแบบของตนเอง โดยสอดคล้องกับชีวิต

เตรียมการค่ายครั้งที่ 3

ค่ายครั้งที่ 3 นี้เราตั้งใจทำซ่อมเรื่องชีวิตกระฉับกระเฉงอีกครั้งเนื่องจากครั้งที่แล้ว รพสต.ติดกิจกรรมเรื่องรณรงค์ไข้เลือดออก และมีสมาชิกค่ายมาใหม่หลายคน มีการกระบวนการกลุ่มน้อยไป ไปไม่ถึงเป้าหมายการทำแผนออกกำลังกายร่วมกันในพื้นที่ ยังไม่ได้เรียนรู้สัมผัสกิจกรรมออกกำลังกายด้วยตัวของสมาชิกค่ายเอง ก่อนประชุมกันวันที่ 17 ตุลาคม 2556 ตัวเองก็พยายามอ่านลายแทงจากตำรา และประสบการณ์และเคล็ดลับวิชาจากค่ายที่ได้ทำไปแล้วหลักๆก็เป็นของครบุรี ภาพกิจกรรมค่ายของพิษณุโลก การบอกเล่าจากนครนายก นำมาอธิบายและพูดคุยแลกเปลี่ยนกับคุณประภาพันธ์ สวัสดิ์ผล และคุณพงศ์พัฒน์ ชวโรกร อธิบายทีมสนับสนุน ได้แก่ ทีมน้องๆเภสัชกร และ ทีมพยาบาล 3 OPD เมื่อถึงวันประชุม นายแพทย์บุญรักษ์ พึ่งเจษฎา กรุณามาเป็นประธานการประชุม อวยพรให้การทำค่ายและโครงการฯสำเร็จและกล่าวว่า "เรามาถูกทางแล้ว" ในการพูดคุยทำความเข้าใจและแบ่งหน้าที่กันสำหรับกิจกรรมค่ายครึ่งวัน 25 ตุลาคม 2556 เป็นการประสานความเข้าใจ หลายคนยอมรับว่ายากและไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร วางแผนใช้สถานที่จะต้องใช้ให้พอ รองรับคนที่อาจจะมามากที่สุด 120 คน ทราบดีว่าคงมาไม่ครบ (หลายคนที่เราเชิญให้เป็นสมาชิกค่าย ไม่ได้มาตั้งแต่ครั้งแรก เมื่อเจอกันก็บอกว่าเสียดาย ไม่ทราบข่าว พอดีติดภาระกิจบ้าง ปลีกตัวจากงานไม่ได้บ้าง) ครั้งแรกจัดวันที่ 5 กันยายน 2556 มา 91 คน ครั้งที่2 จัดวันที่ 27 กันยายน 2556 มา 74 คน ครั้งที่ 3 จัดวันที่ 25 กันยายน 2556 มา 81 คน ตัวเองเชื่อว่าหลายคนอยากมาแต่มาไม่ได้ และบางคนมาแล้วต้องกลับก่อนอย่างเช่น กำนันมงคลชัย มีภารกิจมากจริงๆแต่พยายามเข้าร่วมกิจกรรมและเร่งตนให้เรียนทันเพื่อน ล่าสุดก็มาแล้วแต่ติดราชการด่วนท่านผู้ว่าราชการเรียก อืมม์ ก็สำคัญไปหมดนะคะ ชีวิต ให้สะท้อนความรู้สึกว่า "ในวันที่คุณว่าง ยังไม่รีบทำแล้วจะทำเมื่อไรกับการดูแลสุขภาพ"

มาค่ะ..ต่อเรื่องการประชุมในวันที่ 17 ตุลาคม 2556 มีพยาบาลจาก รพสต.เช้าร่วม จากบางกระเจ้า บางปลา กำพร้า โพธิ์แจ้ สหกรณ์ หลังจากที่ได้แจ้งกิจกรรมและจำนวนกลุ่มเสี่ยงที่เข้าร่วมกิจกรรม พร้อมทั้งรายชื่อ และนำเสนอกิจกรรมที่จะดำเนินการในวันที่ 25 ตุลาคม 2556 น้องพัชเสนอให้ใช้พื้นที่ห้องใหญ่สำหรับกิจกรรมไม้พลองและยางยืด และใช้ห้องสุขศึกษาสำหรับกิจกรรมโยคะ ซึ่งแต่เดิมตัวเองทำการบ้านมาโดยนึกถึงผู้นำกิจกรรมโยคะ เดินช้า เดินเร็วและแอร์โรบิกคือน้องฟีฟ่าคนเดียวกัน เพื่อให้สะดวกจึงตั้งใจให้อยู่ที่ห้องใหญ่ ซึ่งมีกิจกรรมรวมสมาชิกค่ายทุกกลุ่มหลายครั้ง และเราก็ตัดสินใจเปลี่ยนตามที่น้องพัชเสนอและก็เยี่ยมมากเพราะครั้งแรกคิดใช้กิจกรรมโยคะโดยใช้เฉพาะท่ายืน แต่เมื่อเปลี่ยนเป็นห้องสุขศึกษาซึ่งเป็นห้องปิดก็เปลี่ยนเป็นปูที่นอนโยคะได้แบบเต็มห้อง เมื่อถึงวันจัดกิจกรรม โยคะเป็นห้องที่ทั้งคนนำและสมาชิกค่ายรู้สึกดื่มด่ำสอนและเรียนได้อย่างมีสมาธิไม่อยากออกจากห้องเลยทีเดียว การวางแผนสำหรับคน 134 คน... 555 ซึ่งไม่เคยมาครบ การเตรียมต้องอุปกรณ์ประมาณกลุ่มละ 40ไว้ก่อน ไม้พลอง 40 ยางยืด 40 ที่นอนโยคะ 40 ไม้พลองและยางยืดให้ต้นช่วยจัดหาให้ราคาอย่างถูกเลย ที่นอนโยคะพี่ล้านประภาพันธ์ สวัสดิ์ผล ช่วยประสานยืมจากศูนย์ปฐมภูมิเครือข่าย ขอบคุณมากนะคะ (ยืมกันมาหลายครั้งแล้ว) กิจกรรมรำวง คุณทองทิพย์ เทียนสว่าง(น้องหมวย)และคุณสมพร คุ่ยสวัสดิ์(พี่โต) รับดำเนินการ พี่โตกับน้องหมวย บอกว่า ให้หาวิทยุเทปให้หน่อยแล้วจะเอาซีดีเพลงรำวงมาให้ ตัวเองตอบรับ"ได้เลยค่ะจะเอามาจากบ้าน""อ้อ ! แล้วสำหรับดนตรีเบาๆที่ห้องโยคะละ" น้องชิน ภญ.ณัฐจรรยา รับอาสาเอาลำโพงมาต่อกับคอมพิวเตอร์ และนำซีดีเพลงมาด้วย ในวันกิจกรรมพี่โต (สมพร คุ่ยสวัสดิ์) มาด้วยใบหน้าแจ่ม สดใสมาก เด้งแว่บกากเพชร ปากมันแวว เสื้อขาวและกางเกง สักแป๊บไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดไทยอีสาน ว้าว! พร้อมอยู่ฐานรำวงรำไทย น้องพัชและน้องแหม่มสลับกันขึ้นมาช่วย โดยน้องแหม่ม ทำสันทนาการตอนเช้าแล้ว มีภารกิจงานอื่นต่อ น้องพัชขึ้นมานำทำไม้พลอง เวลาประมาณ 9.00 นน้องชินมาบอกว่าทีมงานขาด เลยบอกน้องว่าลองเกลี่ยกำลังก่อนถ้าไม่ไหวมาบอก โชคดีมากที่ไม่คาดฝันว่าน้องน้ำจะมาเพราะบอกว่าติดงาน น้องน้ำเป็นพยาบาลอยู่ชายทะเลบางกระเจ้า (คุณปรีดาวรรณ ลือพันธ์) ช่วงเริ่มฐานทำให้ตัวเองรอๆพี่เลี้ยงพร้อมและวิทยากรประจำฐานมาครบ..ระหว่างกิจกรรมมีไฟดับ 3 ถึงครั้ง แต่ไม่มีสมาชิกค่ายโวยสักคน ไฟดับตอนต้นทบทวนทฤษฎี ออกกำลังกาย และตอนดำเนินกิจกรรมเวียนฐานออกกำลังกาย ในวันนั้นเริ่มกิจกรรม ตั้งแต่ลงทะเบียน 7.00 น. เริ่มกิจกรรม 8.10 น. จนถึงประมาณ13.00 น. ตั้งใจจัดอาหารว่างให้ไวเพื่อไม่ให้แน่นเวลาออกกำลังกาย แต่อาหารว่างมาสายไปนิด ถัดเวลาคนละนิด คนละหน่อย สุดท้ายต้องขอโทษจริงๆที่เลิกช้า ต้องขอโทษทีมงาน ขอโทษสมาชิกค่าย ก่อนจากกัน จับมือกันทุกคนวนแถว และ รับผัดไทยกับผลไม้ฝรั่งและองุ่นพวงน้อย แสนอร่อย จากงานโภชนาการโดยคุณประภาพันธ์ สวัสดิ์ผล จะรับประทานเลยหรือนำกลับบ้าน กลับไปทำงานย่อมได้ อาหารอร่อยมากคงหายโกรธที่ทำให้หิวนะคะ ก่อนจากรู้สึกดีใจและอุ่นใจกับใบหน้ายิ้มแย้ม การสวัสดีจากลา คำขอบคุณที่เดินมากระซิบจากสมาชิกค่ายหลายคน สมาชิกค่ายกลับไปพร้อมกับปฏิทินออกกำลังกายเป็นการบ้านซึ่งจะนำมาส่งในครั้งหน้า

     ตัวเองรู้สึกดีๆหลังกิจกรรมทุกครั้ง โครงการป้องกันเบาหวานในชุมชน (Diabetes Prevention Program) กิจกรรมที่ต้องใช้สรรพกำลัง ดั่งสายน้ำเล็กๆมารวมกันเป็นมหานที ความชุ่มฉ่ำเย็นที่สายน้ำเล็กๆนำมา นำความสมบูรณ์ในตนเอง ด้วยแหล่งอาหารที่สมบูรณ์จากสารทิศ สายน้ำน้อยๆเมื่อสัมผัสกันมีความอบอุ่น มีสรรพกำลังและเสบียงมาร่วมกันจนสำเร็จ มีจิตใจมุ่งมั่นที่จะให้ผลลัพธ์ที่ดีเกิดต่อประชาชน ประเทศชาติ ลดการป่วยเป็นโรคเรื้อรัง เพื่อสุขภาพที่ดีของชาวไทย