กินไหรมาแล้วหม้าย(ยัง)

 เป็นคำทักทายที่ได้ยินทุกวันเมื่อเราไปบ้านญาติที่คบหา ซึ่งในสมัยก่อนนั้นการไปบ้านญาติหรือบ้านที่เราไปหาให้การต้อนรับที่ดีคือการให้กินข้าว หรือน้ำและอาจจะต้องเลี้ยงดูปูเสื่อไม่ให้หิวเพราะการเดินทางไปมาหาสู่กันและกันต้องใช้เวลานาน  หนทางค่อนข้างลำบากและห่างไกล

   ทั้งนี้เพราะข้าวคืออาหารหลักของคนไทยเรา การได้กินข้าวก็เหมือนกับเป็นการทักทายว่า สบายดีหรือเปล่า

   เพราะอาหารที่มีขายตามท้องตลาดทั่วๆไปนั้นมักนิยมตกแต่งด้วยความสวยงามเพื่อเรียกลูกค้ามิใช่ว่าจะเป็นอาหารที่ดีเสมอไป

   อาหารบางอย่างราคาแพง แต่นั้นไม่ได้หมายความว่าเป็นอาหารที่ดีนัก

   และอาหารที่ขายในร้านดังๆนั้นก็ไม่ได้บอกว่าทุกอย่างในร้านจะอร่อยหมด  หรือรับรองได้ว่าเป็นอาหารชั้นเลิศทั้งหมด

 อาหารที่ดีคืออาหารที่ทานแล้วมีความสุข ผลิตโดยธรรมชาติ ไม่ผ่านสารเคมี ซึ่งปัจจุบันนี้คงทำได้ยาก

ซึ่งผักที่เราเจอสวยงามนั้นจริงๆแล้วพบว่า  อัดด้วยปุ๋ย  สารเร่งโต ยาฆ่าแมลง สารกันเหี่ยว หรือให้กรอบ สด เหมือนคนที่อยู่กับยาตลอดเวลา ขาดยาไม่ได้

คนเราก็แปลก ไม่สวยไม่ชอบ สวยมากใช้ยามากตามกันไป อาหารที่สุดแสนจะสวยนั้นหมายความว่า ใช้ยามากไปเท่าไหร่

 ดังนั้นอาหารพื้นบ้านง่ายๆ ก็อร่อยแล้วหากเราใส่ใจในอาหาร การตั้งใจปรุงให้ทุกคนได้กิน  การมีสถานที่ที่เหมาะสม และผู้ที่ร่วมรับประทานด้วยกัน ซึ่งก็มีได้กับคนในครอบครัวที่ได้อยู่ร่วมกันกินอาหารมื้อนั้นพร้อมหน้าพร้อมตากัน พููดคุย ปฏิสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

     นั้นคือสุดยอดของครอบครัว

  เย็นนี้มากินข้าวด้วยกันนะค่ะ

                   

                                    ผักปลูกเอง