หัวใจ...หลงทาง

Joy
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

 

...ผ่านวัน    ผ่านเดือน    ผ่านปี       
   นาที     ผันผ่าน   กาลผัน
   สรรพสิ่ง   เปลี่ยนไป   ไกลกัน       
  หุนหัน พลันพลาก จากเดิน...


...เปรียบสาย   ฟ้าฟาด   บาดลึก       
    ตระหนักนึก  อดีตผ่าน  กาลเผย
   เวลาล่วง     ปวดร้าว  ก้าวเลย       
   วางเฉย  เคยปลื้ม  ลืมทาง...

 

..หัวใจ   พลัดหลง    ผวงหา       
   เย็นชา    เจ็บช้ำ   ใจเอ๋ย
           วังวน   ค้นหา   ใจเอย           
      ไฉนเลย   เจ้าคง   หลงทาง....

 

กวี มือใหม่ :หัวใจร้าวราน

๑๓  กันยายน  ๒๕๕๖

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กวี มือใหม่



ความเห็น (7)

-สวัสดีครับ...

-มาอ่านกลอนเพราะ ๆ 

-ขอบคุณครับ..

เขียนเมื่อ 

ว้าว ว้าว ว้าว ;)...

เขียนเมื่อ 

หลงเถิดหลง  หลงได้อย่าไหลหลง

โอ้โฉมยง หลงแบบนี้มีที่ไหน

หลงเรื่องดี ดี ดี ดี จะเป็นไร

หลงสเน่ห์คุณเข้าให้..ทำไงดี..

 

เขียนเมื่อ 

หลงทางไปแล้วกลับมาไวๆนะครับอาจารย์

5555555

เขียนเมื่อ 

มาขอบพระคุณ ทุกความคิดเห็น  ที่อ่านแล้ว  ทำให้ผู้เขียน  "ยิ้มได้"  ค่ะ

เขียนเมื่อ 

สุดยอดเลยค่ะ

นักประพันธ์น้อย  ครุหยินจะหาเทียนให้สักเล่ม

เพื่อส่องทางให้กับหัวใจจะได้ไม่หลงทาง 555

บทกลอนไพเราะกินใจจริง ๆ

ภาพ..ได้อารมณืสุดวึ้งดดนใจครุหยิยจริงๆ

เขียนเมื่อ 

ขวัญเอย ขวัญมา หาน้อง

ใยต้อง ทดสอบ ตอบพี่

ค่ำเช้า เจ้าขวัญ คนดี

กลับคืน สู่ที่ ฤดีจอย..