ใช่แล้วครับ "ใครว่าฝรั่งไม่กินทุเรียน" ยกมือขึ้น

แปลกแต่จริงว่าบ้านเรามีผลไม้ดีๆ อยู่มากมาย แต่เรากลับไม่สามารถขายได้ ผมสงสัยว่านอกจากเราขาดความรู้ทางการแปรรูปสินค้าทางการเกษตรแล้ว เรายังมีความเชื่อผิดๆ ที่สืบทอดกันมา (ตั้งแต่สมัยไหนไม่รู้) อีกหลายอย่างด้วย

อย่างหนึ่งที่ "classic" มากๆ คือที่เขาบอกว่าฝรั่งไม่ชอบกินทุเรียน

ผมเจอฝรั่งไม่น้อยที่ชอบกินทุเรียน และสมัยผมอยู่อเมริกาผมเห็นทุเรียนวางขายอยู่ตามร้านขายของชำของคนจีน คนเวียดนาม คนเกาหลี ฯลฯ มาไม่น้อย ดูเหมือนทุเรียนเหล่านี้จะผ่านมาหลายมือกว่าจะถึงร้านแต่ก็ยังมีคนซื้อ ไม่รู้ว่าสมัยนี้จะดีกว่าสมัยก่อนหรือเปล่า

ทุเรียนจริงๆ แล้วอร่อยมาก กลิ่นก็ไม่ได้เหม็นอะไรมากมายนัก เพียงแต่ชื่อของผลไม้อาจจะแปลกประหลาดไปบ้างเท่านั้นเอง อาหารฝรั่งมีอะไรที่เหม็นกว่าทุเรียนมากมายนักก็ยังขายกันได้ดี

คิดดูเล่นๆ ดีกว่า

สมมตินะครับ สมมติว่าผมมีอำนาจสั่งการได้

ผมจะตั้งชื่อทุเรียนเป็นภาษาอังกฤษว่า "butter fruit" เพราะเนื้อทุเรียนโดยเฉพาะหมอนทองนั้นเหลืองนิ่มสวยงามเหมือนกับเนย

ผมจะส่งออกทุเรียนไปยังอเมริกา โดยสั่งการให้มีการศึกษาวิจัยให้สามารถส่งทุเรียนไปยังอเมริกาได้โดยยังคงสภาพความอร่อยไว้ได้โดยใช้ต้นทุนที่ต่ำที่สุด นักวิจัยไทยทำได้อยู่แล้ว ถ้าทำไม่ได้ก็จ้างฝรั่งทำ

ผมจะเช่าบูทหน้า Walmart และ Costco ตามเมืองต่างๆ ในอเมริกาแล้วจ้างหนุ่มสาวผมบลอนด์แบบเชียร์ลีดเดอร์อเมริกันไฮสคูลมาปอกทุเรียนแล้วแจกทุเรียนให้คนชิม

ผมจินตนาการได้ยินเสียงสาวผมบลอนด์ (สีเดียวกับสีทุเรียน) ร้องเรียกลูกค้า

"Free butter fruits. Wanna try some?"

แค่นี้กลิ่นทุเรียนก็จะกลายเป็นกลิ่นที่หอมหวลทันที แถมจะส่งออกแทบจะไม่ทันอีกด้วย

มีของมากมายที่คนไทยนึกไม่ถึงว่าจะขายได้ในต่างประเทศ เลยไม่ยอมหาทางขาย ที่จริงแล้วสาเหตุที่ขายไม่ได้เพราะเราพยายามขายมันแบบขายคนไทยในประเทศไทย ผมเชื่อว่าถ้าเราจะขายของในที่ที่แตกต่าง เราก็ต้องคิดต่างครับ