จริงๆ แล้ว ไอดินฯ ไม่ใช่คนประเภทที่ จะไปแสวงหากิจกรรมที่ทำแล้ว ทำให้ตนมีความสุข แต่จะเป็นคนประเภทที่ มีความสุขกับทุกกิจกรรมที่ทำ มากกว่า

      

ในบันทึกเชิญชวนให้ "ชาว GotoKnow" เขียนบอกเล่ากิจกรรมประจำวันที่ทำแล้วมีความสุข 5 อย่าง "ไอดิน-กลิ่นไม้" ได้เข้าไปมอบดอกไม้เป็นคนแรก และเรียน “ดร.จันทวรรณ ปิยะวัฒน์” ว่า "เรื่องทำนองนี้ ไอดิน-กลิ่นไม้คงเขียนได้แบบสบายๆ ที่สุด เมื่อเทียบกับเรื่องอื่นๆ เพราะเป็นประสบการณ์ที่ได้สัมผัสในทุกๆ วันค่ะ"  จริงๆ แล้ว ไอดินฯ ไม่ใช่คนประเภทที่ จะไปแสวงหากิจกรรมที่ทำแล้ว ทำให้ตนมีความสุข แต่จะเป็นคนประเภทที่ มีความสุขกับทุกกิจกรรมที่ทำ มากกว่า เพียงแต่จะสุขมากสุขน้อยต่างกันไป ตัวอย่างกิจกรรมประจำวัน 5 กิจกรรม ที่ทำแล้วมีความสุขในระดับมาก มีดังนี้นะคะ

           
สุข ๑ สุขกินอยู่ อย่างเรียบง่าย การกินอยู่อย่างเรียบง่าย ทำให้การดำเนินชีวิตเป็นไปแบบสบายๆ ไม่ยุ่งยาก เช่น การทำอาหาร ส่วนใหญ่แล้วไอดินฯ จะไม่ค่อยใช้วิธีการทำอาหารแบบที่มีเครื่องปรุงมากมาย มีหลายขั้นตอน (ยกเว้นการทำอาหารประเภทปลาสด ที่ต้องใช้สมุนไพรหลายชนิด เพื่อดับกลิ่นคาว) ดังตัวอย่างผัก 5 ชนิดในถาด จะนำไปล้างให้สะอาดแล้วนำไปนึ่งจิ้มน้ำพริก การทำส้มตำ (ผสมแคร็อทเพื่อเพิ่มคุณค่าทางอาหาร) ก็ตำสูตรกึ่งลงทุ่งของอีสาน (เพราะจะใส่เครื่องปรุงเท่าที่มี) คือไม่ใส่ปูดิบและมะขามดิบ (เพราะไมมี) ใส่แค่พริกสด กระเทียม มะนาว มะกรูด มะเขือเทศ น้ำปลาร้า (ที่ต้มสุกและใส่ใบเตยเพื่อดับกลิ่น) และน้ำปลา แค่นั้นก็อร่อยแล้ว ไข่ห่านจากแม่ห่านตัวเมีย 2 ตัว (ตัวผู้สุนัขชาวบ้านกัดตาย) ก็เก็บจากเล้าแล้วนำไปต้ม เจียว ตุ๋น หรือผัดใส่ผักสลับกันไป ผักหลายๆ อย่างเก็บจากที่ปลูกไว้ในฟาร์ม ผลไม้ส่วนใหญ่ก็กินผลไม้ที่มีในฟาร์ม  ช่วงนี้มะม่วงกำลังจะวาย เริ่มมีแก้วมังกรให้ทานแล้ว ส่วนกล้วยมีให้ทานได้ตลอดปี 

      

สุข ๒ สุขเรียนรู้ พันธุ์ไม้และสัตว์ป่า ไอดินฯ มีความสุขที่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับพันธุ์ไม้ทุกชนิด ทั้งเรียนรู้จากหนังสือ จากการสืบค้นทาง Internet จากบันทึกใน GotoKnow และจากประสบการณ์ตรงในการเสาะแสวงหาและนำไปปลูกที่ "ฟาร์มไอดิน-กลิ่นไม้" ได้แก่ ไม้หายาก ไม้แปลกน่าปลูก พันธุ์ไม้ประจำจังหวัดต่างๆ ของไทย กล้วยชนิดต่างๆ ไม้พื้นเมือง และไม้จากต่างแดนเป็นต้น ในภาพบนซ้ายคือ “สราญรมย์” ซึ่งจัดเป็นไม้หายากและเป็นดอกไม้ประจำชาติอาร์เจ็นตินา ถัดมาเป็น "มะม่วงหาว" ซึ่งเป็นไม้ที่ปรากฏในนิทานพื้นบ้านและเป็นพืชสมุนไพร

นอกจากพืชแล้ว ไอดินฯ ยังสนใจเรียนรู้ชีวิตของสัตว์ป่าที่มีในฟาร์ม ที่ภูมิใจนำเสนอมากที่สุด คือ "ค้างคาวปีกผีเสื้อ" ที่หลายปีก่อน มีข่าวหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ระบุว่า เป็นสัตว์ป่าหายาก และถ้าปรากฏอยู่ที่ใด แสดงว่า บริเวณนั้นมีระบบนิเวศน์ที่ดี สำหรับค้างคาวปีกผีเสื้อที่แม่กางปีกประคองลูกไว้อย่างน่าเอ็นดูในภาพขวาสุดบน (ที่ถ่ายขณะเตรียมต้นฉบับบันทึกนี้ ในเช้าวันศุกร์ที่ ๒๑ มิถุนายน) อาศัยนอนอยูใต้ใบกล้วยต้นหน้าบ้านไอดิน-กลิ่นไม้ (ใบที่ทำเครื่องหมายรูปดาวไว้ในภาพล่างซ้าย บางวันอยู่ใบบน บางวันอยู่ใบล่าง) ไอดินฯ เพิ่งสังเกตพบขณะนั่งกินลมชมวิวอยู่ที่โต๊ะหน้าบ้าน หลังจากที่เคยเห็นครั้งเดียวที่ต้นกล้วยท้ายฟาร์มประมาณปี ๒๕๕๐ แล้วก็ไม่เห็นอีกเลย สำหรับตัวที่เห็นในภาพล่าง ถ่ายเพิ่มเติมวันจันทร์ที่ ๒๔ มิถุนายน (อยู่อีกต้นหนึ่ง) เพราะเห็นมีกัลยาณมิตรให้ความสนใจ เป็นครั้งแรกที่นำไปใส่ตระกร้าเพราะต้องการถ่ายภาพให้เห็นปีกที่ได้ชื่อว่า ปีกผีเสื้อ ที่เห็นภาพไม่ชัดเพราะถ่ายผ่านฝาพลาสติกที่นำไปครอบตระกร้ากันบินหนีไป พอถ่ายภาพเสร็จก็นำกลับไปเกาะที่ใบกล้วยใบเดิม ตัวนี้ไม่ทราบว่าเป็นพ่อหรือเปล่านะคะ  

       

สข ๓ สุขทุกเวลา ที่เปิดอ่าน การอ่านก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งของไอดินฯ เวลาเดินทางที่ต้องใช้เวลานานไอดินฯ จะอยู่ว่างๆ ไม่ได้ ต้องติดหนังสือไปอ่านด้วยตลอดการเดินทาง ในอดีตที่โดยสารตู้นอนบนรถไฟที่มีแสงไฟสลัวๆ ไอดินฯก็ยังอ่านหลายชั่วโมงก่อนนอน ช่วงหลังนี่ ขึ้นเครื่องจากอุบลฯ ไป กทม. ใช้เวลาประมาณ ๔๕ นาทีก็ยังต้องอ่าน เกษียณแล้วพอมีเวลาว่างในช่วงบ่ายๆ ซึ่งเป็นเวลาพักจากงานบ้านงานสวน ไอดินฯ ก็จะค้นหนังสือมาอ่าน ในการอ่านนั้น ไอดินฯ จะอ่านหมดตั้งแต่คำนำ คำนิยม ดังเช่น หนังสือชื่อ "ธรรมะ ธรรมชาติ ธรรมดา ของ ราช รามัญ" ซึ่งได้รับเป็นของที่ระลึกในโอกาสเกษียณฯ จากอาจารย์รุ่นน้อง  กวีซีไรต์ของไทย คือ คุณเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ได้เขียนไว้ในคำนิยม ซึ่งตรงกับแนวคิดแนวปฏิบัติของไอดินฯ มาก ความว่า

                            คนไหว้พระเท่าไรไม่ถูกพระ  ไหว้เปะปะพระประดิษฐ์อิฐปูนปั้น

                            ใจกระจ่างแจ้งธรรมที่สำคัญ  พระจะพลันพบได้ในใจเรา

       

หนังสือ "สุขภาพดี สร้างได้ ของ ขวัญข้าว เผ่าไทย" นั้น เป็นหนึ่งในหลายเล่มที่ไอดินฯ ซื้อจากงานหนังสือแห่งชาติที่กทม. ในวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๕๔ ก่อนเป็นสมาชิก GotoKnow ๒ วัน เพิ่งจะมีโอกาสอ่านหลังเกษียณ พบว่า อ่านแล้วได้ข้อคิดดีๆ ในเชิงปรัชญาการดำเนินชีวิต ไม่เพียงแต่เรื่องของการดูแลสุขภาพ เช่น เรื่องแรกในเล่ม "ได้เวลาปฏิวัติ จัดระเบียบสุขภาพ" ซึ่งมีความตอนหนึ่งว่า "...ที่ผ่านมา เราเคยกินอาหารเป็นยา แต่วันนี้ เรากลับต้องกินยาเป็นอาหาร...ทุกอย่างรอบตัวดูเหมือนเราจะ "มี" มากขึ้น แต่ในความเป็นจริง เรากลับ "ขาด" อยู่ตลอดเวลา..."  

สำหรับหนังสือ "101 Stories for Foreigners to Understand Chinese People" นั้น ไอดินฯ ซื้อจากพิพิธภัณฑ์แห่งชาติจีน ที่กรุงปักกิ่ง ในปี ๒๕๕๔ เป็นหนังสือเล่มเดียวที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษ เล่มอื่นๆ เขียนเป็นภาษาจีน และอาจารย์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลฯ กว่า ๔๐ คนที่ไปทัศนศึกษาด้วยกันในครั้งนั้น นอกจากไอดินฯ แล้วก็ไม่ปรากฏว่ามีใครอื่นซื้อหนังสือ ผู้เขียนหนังสือดังกล่าวคือ ภรรยาที่เป็นคนจีนและสามีที่เป็นคนอเมริกัน ซึ่งทั้งคู่ย้ายจากนิวยอร์กไปอยู่ที่กรุงเซี่ยงไฮ้ เรื่องที่เขียนเป็นเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่ได้จากประสบการณ์ตรงของคนทั้งคู่ จำนวน ๑๐๑ เรื่อง เพื่อให้ชาวต่างชาติเข้าใจคนจีน ตัวอย่างเรื่องที่ ๒๖ คือ เรื่องของการลัดคิว ผู้เขียนบอกว่า 

Wether it is in hospitals, pharmacies, or supermarkets, I have repeatedly had Chinese customers cutting in queue right in front of me. When I point out to them that they should go to the end of the line, they reply, "then why did you leave so much space in front of you? I thought you wern't part of the queue." (ไม่ว่าจะเป็นที่โรงพยาบาล ร้านขายยา หรือที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต ฉันจะเห็นลูกค้าชาวจีนลัดคิวมายืนหน้าฉันบ่อยๆ เมื่อฉันบอกให้พวกเขาออกไปต่อท้ายแถว พวกเขาก็จะบอกว่า "ก็แล้วทำไมคุณถึงได้ปล่อยที่ว่างหน้าตัวเองไว้มากเช่นนี้ล่ะ ฉันก็เลยคิดว่าคุณไม่ได้กำลังเข้าคิวอยู่นะสิ" [เรียกว่า ถ้าใครเข้าคิวแล้วปล่อยให้มีที่ว่างข้างหน้า เพราะมารยาทดีไม่อยากยืนชิดคนข้างหน้ามากไป ก็จะถูกคนมาทีหลังแทรกตัวเข้าไปอย่างแน่นอน])     

        


        

สุข ๔ สุขจัดสวนระเบียงบ้าน สราญใจ การจัดตกแต่งสวนรอบๆ บ้าน และบนระเบียงบ้าน เป็นกิจกรรมหนึ่งซึ่งไอดินฯ ใช้เวลามากหน่อย โดยจะทำเป็นสิ่งแรกเมื่อฟ้าสาง (ตอนที่ฟ้ายังไม่สว่าง จะท่องไปใน GotoKnow) จัดแล้วไม่ใช่จัดเลย แต่จะคอยดูแลให้เรียบร้อยและปรับเปลี่ยนเป็นระยะ และใช่ว่าจะจัดไว้ให้ใครดู แต่จัดไว้ดูเอง และมีความสุขเอง (พ่อใหญ่สอบ่นบ่อยที่สุดว่า ไม่รู้แกจะจัดอะไรของแกนักหนา เห็นจัดอยู่ได้ทุกวัน จัดแล้วก็ไม่เห็นมีใครมาดู...ไม่เหมือนแกนี่คะ พอจะมีแขกมาที่บ้านที แกก็เต็มไปด้วยความเครียดด้วยการหาผักชีมาโรยหน้า) 

        

 

สุข ๕ สุขกว่าสุขใดๆ สุขเมื่อท่องไปใน GotoKnow สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์แห่งความสุขจริงๆ นะคะ มีทั้งกิจกรรมถอดบทเรียน Happy Ba e-Book และกิจกรรมเล่าถึงกิจกรรมแห่งความสุข ไอดินฯ เองมีความสุขที่ในวันอังคารที่ ๑๘ มิถุนายน ได้เข้าไปแสดงความยินดีกับ "คุณถาวร "  ซึ่งได้รับรางวัลเป็น Tablet จาก EGA ที่สุ่มหาผู้โชคดี จากผู้ที่ร่วมเขียนบันทึกบอกเหตุผลที่ตนรัก GotoKnow  ในวันพุธที่ ๑๙ มิถุนายน ก็มีความสุขที่ได้แต่งภาพมอบให้กับ "คุณพ.แจ่มจำรัส " ที่ได้รับรางวัลสุดคะนึงประจำเดือน พฤษภาคม ๒๕๕๖ และในวันพฤหัสบดีที่ ๒๐ มิถุนายน ได้ข้อมูลจาก "ดร.ขจิต ฝอยทอง (ลูกชายใน GotoKnow ของไอดินฯ)" ว่า เคยไปเป็นวิทยากรที่อุบลฯ เมื่อเกือบ ๕ ปีมาแล้ว และวันศุกร์ที่ ๒๑ มิถุนายน ได้พูดคุยกับ "คุณกระติก" เกี่ยวกับลูกๆ และการเรียน ได้เห็นหน้าหลานทั้งสองและรู้ว่าหลานสาวกำลังเรียนชั้น ม.๖ โปรแกรมวิชาฟิสิกส์ และหลานชายเรียนธรณีวิทยา ปี.๓ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ทำให้รู้สึกใกล้ชิดกันมากขึ้น เหมือนเป็นญาติกันอีกครอบครัวหนึ่ง (พูดคุยกันในบันทึกของไอดินฯ เรื่อง "โรงเรียนแห่งความสุขแบบยั่งยืนฯ" ค่ะ)

        

           

อยากจะเล่าเรื่องฮาๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าวันศุกร์ที่ ๒๑ มิถุนายน คือ ไอดินฯ ได้เข้าไปอ่านบันทึกเรื่อง "English Tip Daily By Kru P' M (Heaven Knows สวรรค์รู้ เอ๊ะยังไง" (http://www.gotoknow.org/posts/540063) ซึ่งครูพี่เอ็มได้ให้ความรู้เกี่ยวกับสำนวน "Heaven Knows” สรุปได้ว่า สำนวนดังกล่าว แปลว่า ใครจะไปตรัสรู้ ฉันไม่รู้ พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ ความหมายเดียวกับ I have no idea. อ่านจบ ไอดินฯ ได้ให้ดอกไม้และแสดงความเห็นว่า “ประโยคนี้เหมาะจะใช้ตอบคำถาม Could anybody tell me whether my lover born? นะคะ” (โดยไม่ได้แปล ถ้าแปลก็จะประมาณว่า …จะมีใครบอกฉันหน่อยได้ไหม ว่าคู่รักของฉันเกิดแล้วยัง) แล้ว “คุณยง” ซึ่งทำงานอยู่ในกัมพูชาก็แสดงความเห็นต่อว่า “คุณไอดิน-กลิ่นไม้ รู้จักหาคำถามมาถามได้เหมาะสมมากครับ...ใช่เลยครับคำตอบ..I hope and wish your lover will be born soon. (คุณยงก็ไม่ได้แปลเหมือนกัน ถ้าแปลก็จะประมาณว่า “ผมหวังและปรารถนาที่จะให้คู่รักของคุณ มาเกิดในเร็วๆ นี้นะครับ”) แล้วครูพี่เอ็มก็เข้ามาแสดงความรู้สึกขบขัน “ฮ่าๆๆๆ” ไอดินฯ ไม่แน่ใจว่า "คุณยง" และ "ครูพี่เอ็ม" ซึ่งเป็นสมาชิกใหม่ของ GotoKnow จะรู้หรือเปล่าว่า ไอดินฯ เป็นคนวัยเกษียณ จึงได้รีบตอบกลับไปว่า “Thanks khun yong for your consolation. The question posted is for my daughter, not for myself.” (ถ้าจะแปลก็จะประมาณว่า “ขอบคุณคุณยงนะคะ ที่ให้ความหวัง คำถามที่ถามน่ะ ไอดินฯ ถามเผื่อลูกหรอกนะคะ ไม่ได้ถามเพื่อตัวเอง)

ไอดินฯ ไม่ทราบว่า กิจกรรมประจำวันที่ตนเองทำแล้วมีความสุขมากทั้ง 5 กิจกรรม ได้แก่ ๑) สุขกินอยู่อย่างเรียบง่าย ๒) สุขเรียนรู้ พันธุ์ไม้และสัตว์ป่า ๓) สุขทุกเวลา ที่เปิดอ่าน ๔) สุขจัดสวนระเบียงบ้าน สราญใจ และ ๕) สุขกว่าสุขใดๆ สุขเมื่อท่องไป ใน GotoKnow นั้น จะตรงกับท่านอื่นๆ หรือเปล่า แต่อย่างน้อย กิจกรรมสุดท้าย คือ "ท่องไปใน GotoKnow" ก็น่าที่จะเป็นกิจกรรมแห่งความสุขร่วมกัน ของพวกเราชาว GotoKnow นะคะ

        ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกท่านมากนะคะ ที่กรุณาเข้ามาอ่าน มอบดอกไม้/และหรือแลกเปลี่ยนเรียนรู้