ส่งลูกไปเรียนพิเศษที่บ้านนอก : “เลี้ยงวัว" (ให้คะแนนเต็มร้อย)

พ่อกะอย่าคึดยากหลาย ปล่อยมันย่างเข้าไปโลด มันฮู้จักหม่องนอนมันอยู่ดอก มันเข้าไปแล้ว พ่อกะจั่งย่างไปผูกมันกะไ

ช่วงที่พี่ดินบรรพชาภาคฤดูร้อน  น้องแดน หรือเจ้าจุกนักเลงลูกทุ่งของผมมีโอกาสได้ทำโน่นทำนี่ด้วยตนเอง  เสมือนสวมบท “พระเอก” ตัวจริงนั่นแหละ 




โดยปกติแล้วน้องแดนเป็นคนอยู่ง่าย กินง่าย นอนง่าย  อารมณ์ดี  ชอบฟังมากกว่าการตั้งคำถาม  ชอบทำมากกว่าการถูกสั่งให้ทำ  และในช่วงปิดเทอมครานี้  ผมขนต้นไม้จำนวนมากมายไปปลูกไว้ที่บ้านเกิด  ก็ได้แกนี่แหละที่คอยทำหน้าที่หิ้วถังน้ำเล็กๆ ไปรดต้นไม้ช่วย “พ่อปู่-แม่ย่า” 

ครั้นผมไปถึง  ผมมักพาเจ้าจุกรดน้ำต้นไม้ด้วยกันอย่างสม่ำเสมอ  ผมชอบที่จะบอกกับแกเสมอว่า “...นี่คือต้นไม้ของแก-ต้นไม้ของเรา ...ต้องหมั่นใส่ใจดูแล  เมื่อโตขึ้นจะได้ใช้ประโยชน์ หรือแม้แต่ได้ช่วยลดความร้อนให้กับโลกใบเล็กๆ ใบนี้ ...” 

ครับ,คำว่าโลกร้อนนั้น เจ้าจุกเข้าใจดี เพราะครูสอนที่โรงเรียน แต่ที่มหัศจรรย์สำหรับผมมากก็คือแกรับรู้ว่าต้นยางนา,ต้นตะเคียน,ต้นประดู่,ต้นสักที่ผมปลูกๆ ไว้นี้  อีกสามสิบสี่สิบปีมันจะโตสูงใหญ่ ใครๆ จะแห่มาดู...

ผมถามแกว่าพอถึงวันนั้นแกจะตัด หรือขายต้นไม้บ้างหรือเปล่า  เพราะผมบอกแล้วว่าต้นไม้เหล่านี้ปลูกไว้ให้เขาทั้งสอง (ดินและแดน) ได้นำมาสร้างบ้านในอนาคตดีๆ นั่นเอง  ซึ่งเจ้าตัวก็ตอบฉะฉานว่า “บ่ตัดดอก ตัดเฮ็ดหยัง เสียดาย มันเป็นต้นไม้ของเฮาแม๋พ่อ  คึดฮอดพ่อกะเบิ่งต้นไม้แทนกะได้”


 


ครับ – นั่นคือคำตอบของแกแบบล้วนๆ โดยไม่ได้ปั้นแต่งขึ้นเลยซักนิด 
บอกแล้วไงครับ, เจ้าจุกเป็นคนชอบฟังมากกว่าถามและพูด  แต่เมื่อนานๆ พูดที  รับรองว่าได้ฮาและได้คิดตามอย่างเหนือความคาดหมายเสมอ !

เช่นเดียวกับล่าสุด  ผมพูดคุยเชิงทดสอบว่าเขาได้ “เรียนรู้และทำจริง” เกี่ยวกับการ “เลี้ยงวัว” ที่บ้านมากน้อยแค่ไหน

ผมถามน้องแดนว่าวัวแต่ละตัว มีชื่อว่าอะไร แต่ละตัวมีนิสัยอย่างไร  ซึ่งเจ้าจุกก็ตอบได้อย่างไม่ลังเล  แถมบอกด้วยว่า ตัวไหนที่แกกลัว  เพราะมันมีท่าทีจะ “ชนตูด” อยู่บ่อยๆ  ถึงได้ต้องดึงเชือกแบบยาวๆ  เว้นระยะห่างระหว่างตัวเองกับวัวตัวนั้นให้มากที่สุด มิหนำซ้ำยังต้องกำกับมันด้วย “ไม้แส้” อีกต่างหาก



และที่สำคัญเอามากๆ เลยก็คือ ในเย็นของวันหนึ่ง-ผมแกล้งชวนให้แกพาผม  “เอาวัวเข้าคอก”  โดยผมบอกประมาณว่า "...ผมไม่รู้ว่าวัวตัวไหนมันนอนตรงไหน  ไม่รู้จะผูกเชือกไว้จุดใดของคอกวัว.."

ครับ, เจ้าจุกตอบคำถามของผมด้วยอารมณ์แบบชิวๆ ประมาณว่า “พ่อกะอย่าคึดยากหลาย  ปล่อยมันย่างเข้าไปโลด  มันฮู้จักหม่องนอนมันอยู่ดอก  มันเข้าไปแล้ว  พ่อกะจั่งย่างไปผูกมันกะได่

ไม่หยุดแค่นั้นครับ  แกยังพูดต่อว่า “โตน้อยมันบ่ทันเข้าคอกดอก  มันถ่าให้ใหญ่เข้าคอกก่อน”

ครับ,ความหมายของแกก็คือ  ตราบเท่าที่จ่าฝูง หรือวัวตัวใหญ่ๆ ยังไม่เดินกลับเข้าคอก  เจ้าวัวตัวเล็กๆ  หรือตัวที่อาวุโสไม่มากพอก็จะยังไม่แซงคิวเข้าคอกอย่างแน่นอน ....

ครั้นพอน้องแดนเปรยมาในทำนองนั้น  ผมก็ย้อนกลับไปยังแกประมาณว่า “ถ่าไห่มันย่างเข้าคอกเอง  กะมืดพอดีตั๊ว”




แน่ล่ะ -คราวนี้น้องแดนดูเหมือนจะเห็นด้วย  จึงรีบเดินมาอยู่ใกล้ๆ กับคอกวัว พร้อมๆ กับบอกผมอย่างฉะฉานว่าวัวตัวไหนนอนตรงไหน  และต้องผูกเชือกไว้กับเสาต้นใดบ้าง...

ครับ-มันจริงตามนั้นทั้งหมด  แสดงว่าเจ้าจุก “รู้จริง-ทำจริง”

ถือว่าสอบผ่านการเรียนพิเศษที่บ้านนอกเรื่องการ “เลี้ยงวัว”  อย่างสมบูรณ์

 เยี่ยม ! (ให้คะแนนเต็มร้อย) 


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin



ความเห็น (23)

สวัสดีอาจารย์ ไม่ได้แวะมานาน 

ตามมาดูเด็กเรียนทักษะชีวิต 

ตามมาให้คะแนนด้วย

เต็มร้อยคะแนนการเลี้ยงวัว จากลุง วอ

เขียนเมื่อ 

ตามมาให้คะแนนด้วยค่ะ 100 เต็ฒเหมือนกัน น่ารักมากค่ะ

ห้องเรียนพิเศษนี้หายากแล้วนะคะ น้องโชคดีมากค่ะ 

เขียนเมื่อ 

เจ้าหลาน... เป็นตะฮัก

แจ่มจัง...คิด...หยั่ง ลึกซึ้ง รอบคอบดีขนาด

ให้คะแนนเต็มร้อยอีกคนค่ะ

น่ารักจริงๆเลยค่ะ

เขียนเมื่อ 


เต็มร้อยค่ะ  เป็นการฝึกทักษะชีวิตที่ยอดเยี่ยม

เขียนเมื่อ 

แหล่มมากประโยคนี้  “บ่ตัดดอก ตัดเฮ็ดหยัง เสียดาย มันเป็นต้นไม้ของเฮาแม๋พ่อ  คึดฮอดพ่อกะเบิ่งต้นไม้แทนกะได้”

เขียนเมื่อ 

เจ้าจุกของคุณแผ่นดินโตเป็นนหนุ่มแล้ว ไวมาก ดีใจที่เด็กน้อยชอบการเลี้ยงวัว สนใจธรรมชาติและสังคมชนชทซึ่งหายากมากในเด็กๆปัจจุบัน ขอชื่นชม

เขียนเมื่อ 

น้องแดน โตขึ้นคงจะรักผืนดินนี้แน่ๆครับ

เขียนเมื่อ 

มาชื่นชมน้องแดนผู้น่ารักค่ะอาจารย์

คิดถึงน้องแผ่นดินและน้องแดน ป่านนี้ได้เรียนรู้มากมาย แล้วตอนโต สิ่งเหล่านี้จะยังคงประทับใจสิ่งเรียนรู้วัยเด็ก ไม่มีวันลืมเลยล่ะ

เขียนเมื่อ 

แผ่นดินเตรียมลูกเข้าสู่การปฏิรูปการศึกษาใหม่ในกลุ่มสาระที่3การดำรงชีวิตและโลกของงาน (Work Life) เยี่ยม

เขียนเมื่อ 

นักฟุตบอลทีมเชลซีนี่นา ;)...

มาเชียร์น้องแดนด้วยค่ะ...

เขียนเมื่อ 

ฝึกทักษะชีวิตเลยนะเนี่ยะ  เยีื่ยมยอด...!

เยี่ยมยอดเลยป้าสุให้น้องแดน 100 คะแนนเต็มค่ะ   อาจารย์ส่งลูกไปเรียนพิเศษแบบนี้ถือว่าฉลาดคิดฉลาดทำค่ะลูกได้หลายอย่างเลยทีเดียวค่ะทั้งทักษะชีวิต ทั้งความสัมพันธ์กับญาติๆและคุณปู่คุณย่า ลูกอาจารย์โชคดีค่ะ

เขียนเมื่อ 

คุณพ่อสายตายาว...มองการณ์ไกล  คุณลูกเป็นตาฮัก

ถ่ายทอดจากรุ่นข้ามรุ่น  ปู่ - ย่า ถึงหลาน ๆ ......ได้หลายอย่างเลยนะคะ 

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วมีความสุขมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

  • สวัสดีครับอาจารย์
  • น้องหนูสุดหล่อผู้นี้ดูแข็งแรง กำลังดี 
  • ดูแล้วอยู่ง่ายกินง่ายเกินนะครับ อ้วนซะด้วยครับ


เขียนเมื่อ 

ยกนิ้วให้ทั้งคุณลูกคุณพ่อเลยค่ะ สุดยอดจริงๆ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ พี่วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--


ขอบคุณที่แวะมาช่วยเป็นครูนิเทศการเรียนพิเศษที่บ้านนอกของเจ้าจุกนะครับ...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ ชลัญธร


ขอบคุณสำหรับ 100 คะแนนเต็มนะครับ (นึกว่าจะให้เกินร้อย ซะอีก) 55

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ อ.จันทวรรณ มากครับ
กลับมาสารคาม  สามวันติดต่อกันแล้วที่ยัโทรถามข่าวคราวปู่กับย่า
เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ก็รบเร้ากลับบ้าน
ผมเพิ่งรับกลับมาเมื่อเย็นวันอาทิตย์
และสัปดาห์นี้ เห็นบอกว่าจะไป "ไต้เขียด" ...ครับ