ขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ กิจกรรมก่อนหน้านี้ที่ผู้เขียนและนิสิตได้ไปจัดกิจกรรมให้โรงเรียนบ้านรางมูก

นิสิตจิตอาสาโรงเรียนบ้านรางมูก(1)

นิสิตจิตอาสาโรงเรียนบ้านรางมูก(2)

นิสิตจิตอาสาโรงเรียนบ้านรางมูก(3)

นิสิตจิตอาสาโรงเรียนบ้านรางมูก(4)

นิสิตจิตอาสาโรงเรียนบ้านรางมูก(5)


 เมื่อวันที่ 21-23 มีนาคม 2556 นักศึกษาญี่ปุ่นและนิสิตผู้เขียนจากบันทึกนี้ของวศินไปช่วยโรงเรียนบ้านรางมูก อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐมโดยไปช่วยสร้างรั้วโรงเรียนและถมพื้นที่สร้างรั้วซึ่งเป็นพื้นที่ที่ยาวมาก

ก่อนที่จะทำกิจกรรมผู้เขียนพานิสิตไปเยี่ยมลุงเบี้ยวที่ทำเรื่องการเกษตรอยู่ติดกับโรงเรียนบ้านรางมูก ลุงเบี้ยวปลูกทุกอย่างที่กินและกินทุกอย่างที่ปลูกเหลือก็ขาย




ผู้เขียนชวนนิสิตและนักศึกษาญี่ปุ่นจำนวน 21 คนไปช่วยกันขนทรายเพื่อนำมาถมรั้ว อากาศร้อนมาก ก่อนไปขนดินก็แต่งตัวรัดกุมแบบในภาพ 



นักศึกษาญี่ปุ่นมีระเบียบวินัยมาก ทำงานได้ตลอดเวลา ไม่มีใครอู้งานให้เห็น ผู้เขียนทึ่งในการสอนเยาวชนของเขามากเลยที่บ่มเพาะเยาวชนให้มีความรับผิดชอบ มีความเป็นระเบียบและมีวินัยในตนเองโดยไม่ต้องมีใครบังคับหรือสั่งให้ทำ












ขนกองทรายกันกลางแดดใช้เวลาไม่นานก็เสร็จ นี่ขนาดว่า กองทรายอยู่นอกโรงเรียน การขนทรายยังเสร็จไวมาก




น้องนนท์นิสิตที่ทำงานหน้าผู้เขียน(จำผู้เขียนได้ไหมครับ คนใส่หมวกนะ)ไม่สบายเลยครับเพราะแดดร้อนมากๆ



นอกจากนี้ยังมีชาวบ้านใจดีเอาหมวกมาให้ชาวต่างประเทศด้วย นักเรียนตัวเล็กๆก็มาช่วยขนทรายด้วยสรุปว่าช่วยกันทุกๆฝ่าย





ตอนกลางวันมีชาวบ้านอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนชวนชาวญี่ปุ่นไปกินข้าวที่บ้านงานบวช มีขนมจีนน้ำยา แกงหน่อไม้ น้ำพริกปลาทู กล้วยไข่ลองให้เพื่อนชาวญี่ปุ่นชิมน้ำพริก ปรากฏว่า เพื่อนชาวญี่ปุ่นบ่นว่าเผ็ดมากๆ




ก่อนออกจากงานก็ถ่ายรูปรวมกับพ่อแม่นาค




นอกจากนี้พวกเรายังชวนชาวญี่ปุ่นไปรำหน้านาคด้วย แต่อากาศร้อนมาก เลยดูม้าเต้น และกลับมาทำงานต่อ






   นักศึกษาชาวญี่ปุ่นกระโดดให้ถ่ายภาพ ผู้เขียนอยากบอกว่าร้อนมากๆ



ร้อนแก้มแดงเลย

ตอนเย็นพานักศึกษาชาวญี่ปุ่นไปเที่ยวที่ทำงานผู้เขียนและไปเที่ยวที่ฟาร์มวรนัสในมหาวิทยาลัย



ภาพนี้หน้าที่ทำงานผู้เขียน



ที่ฟาร์มวรนัสหรือเราเรียกว่าตัวเงินตัวทองภาษาอังกฤษเรียกว่า monitor lizardทางมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสนเลี้ยงไว้ทดลองเพื่อนำหนังไปทำผลิตภัณฑ์เช่นกระเป๋า เข็มขัด รองเท้า  ผู้เขียนและชาวญี่ปุ่นดูแล้วบอกผู้เขียนว่าตัวใหญ่มาก





ตอนไปเล่นน้ำในสระน้ำของมหาวิทยาลัยถือว่าเป็นการผ่อนคลายให้ทุกๆคน ดูแล้วมีความสุข








สิ่งสำคัญที่ผู้เขียนได้เรียนรู้จากนักศึกษาญี่ปุ่นคือ นักศึกษาญี่ปุ่นตามไปดูโรงเรียนศูนย์เด็กเล็กที่ได้ทำไว้ปีที่แล้ว




 เรียกว่าติดตามผลงานที่ทำเอาไว้ ดูเขามีความสุขมาก ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…

  อ่านต่อได้ที่บันทึกน้องแพรนะครับ

ทำดีสุด TEEN >>ค่ายอาสาสมัครชาวญี่ปุ่น

ขอบคุณข้อมูลจาก

Wikipedia

http://en.wikipedia.org/wiki/Monitor_lizard


<p></p>