เราทำ KM กันโดยไม่รู้ตัว...
ต่อจากบันทึกที่ 1)... 2)...และ 3)... ในขณะที่ต้องทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงให้กับกลุ่มคุณกิจทั้งหลายอยู่นั้น
ก็ตั้งเป้าหมายไว้ในใจตัวเองว่า ต้องการเห็นบุคลากรของเรามี การพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจะเกิดขึ้นได้เมื่อทุกคนมีหัวใจเป็นนักพัฒนานั่นเอง
ในขณะนั้น พี่เม่ยก็เริ่มเรียนรู้ทฤษฎีการจัดการความรู้ด้วยตนเองค่ะ โดยการค้นหาอ่านจาก www.kmi.or.th และ เรียนรู้จากการอ่านและเขียนบันทึกใน www.gotoknow.org แห่งนี้....
แล้วพี่เม่ยก็ค้นพบว่า.....
- กิจกรรม Patho-Otop1 ที่เรากำลังดำเนินการกันอยู่นี้ เป็น KM ที่มีเป้าหมายสำคัญคือ เพื่อพัฒนางาน พัฒนาคน และพัฒนาองค์กร
- ในระหว่างการดำเนินงานของทีมคุณกิจ มีการ ลปรร. เกิดขึ้นเป็นประจำค่ะ อย่างเช่นที่เล่าไว้ในบันทึก มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ระหว่างทีมนักพัฒนาใน Patho Otop แล้ว ....
- คุณกิจทั้งหลายสามารถคิดค้น ปรับปรุงแก้ไข พูดคุยปรึกษา และขับเคลื่อนงานด้วยทีมตนเองได้ อย่างยอดเยี่ยม จนทำให้พี่เม่ยต้องบังคับตัวเองให้ ถอยออกมาอีกหนึ่งก้าว เพื่อเปิดโอกาสให้คุณกิจได้ทำงานกันอย่างอิสระ และการก้าวสู่ความสำเร็จด้วยตนเอง....
- ในขณะเดียวกัน พี่เม่ยเองก็ได้ประโยชน์จากการทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงหลายๆทีม จนสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ในชีวิตประจำวัน ดังที่ได้เล่าไว้ในบันทึกเรื่อง ผลได้ข้างเคียงจากการเป็นพี่เลี้ยงโครงการ Patho-Otop และ พี่เลี้ยงได้อะไรจากโครงการ Patho-Otop ....อีกด้วย
ช่างเป็น KM ที่เนียนในเนื้องานจริงๆ!...
