การอบรมนพลักษณ์กับการปฏิบัติธรรมระหว่างวันที่ ๑ - ๙ ธันวาคม ๒๕๕๕ จัดโดยมูลนิธิโกมลคีมทอง ซึ่งมีอาจารย์สันติกโร เป็นทั้งครูและวิทยากรอบรมพวกเราอย่างเข้มข้น ๙ วัน ที่กนกรัตน์รีสอร์ท ริมคลองผีหลอก สมุทรสงคราม เนื้อหาบทเรียนที่ได้เรียนรู้จะยังไม่ขอกล่าวถึงในบันทึกนี้ค่ะ  แต่จะขอเล่าเรื่องราวเบา ๆ สบายที่สุดในช่วงปฏิบัติธรรมที่ผ่านมานี้ค่ะ แต่เรื่องเบาสบายนี้ ก็เป็นสิ่งหนักใจในช่วงแรกที่ต้องจัดการให้ลุล่วงก่อนฝึกฝนตนต่อเนื่องไปด้วยค่ะ


                                        นั่นก็คือ "อาหารมังสวิรัต์เพื่อสุขภาพ" 
                                                   


                                                 ตักรวมในจานเดียวกัน



                                                                                       

                                         สลัดผัก ยำเห็ด ข้าวโพดชุบแป้งทอด



                                                                                                               

      

                 สลัดผัด ผัดวุ้นเส้น แกงจืดกระหล่ำใส่เห็ด ไข่ยัดไส้เห็ด



                            
               ข้าวกล้อง   ยำวุ้นเส้น ผัดกระเพราโปรตีนเกษตร แกงจิดผักกาดเต้าหู้


                              


อาหารที่ทางรีสอร์ทจัดให้เราเต็มที่จริง ๆ เป็นอาหารเพื่อสุขภาพ ในขณะเดียวกันก็ทำร้ายร่างกายได้เช่นกันเมื่อบริโภคเยอะเกินไป  หากนั่งปฏิบัติธรรม เดินจงกรม โดยไม่ออกกำลังกาย เคลื่อนไหวร่างกายเพื่อให้เกิดการใช้พลังงานด้วย 


สิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองก็คือ สองวันแรกบริโภคตามปกติในชีวิตประจำวัน แต่ถือว่าบริโภคมากเกินไปสำหรับผู้มาปฏิบัติธรรม ซึ่งไม่ได้ใช้พลังงาน เกิดอาการแน่นท้อง อึดอัดไม่สบายตัว ง่วงเหงาหาวนอนบ่อย 

 


เมื่อสังเกตอาการทางกาย จึงเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภค ไม่ตักข้าว ไม่ทานแป้ง ลดกับข้าวบางรายการ ไม่ต้องชิมอาหารทุกอย่าง ทานน้อยลง อาศัยสมาธิในการปฏิบัติลดความรู้สึกหิวที่มีส่วนปรุงแต่งไปเอง... ความหิวที่ร่างกายต้องการจริง ๆ กับความอยากเพราะตะกละ ต่างกัน



อาหารที่บริโภคเพื่อสุขภาพที่ดี มิได้หมายถึงเพียงร่ายกาย แต่คือจิตใจที่ไม่ได้เต็มไปด้วยความอยากมากเกินไปที่จะเสาะแสวงหามาบริโภคหริอบริโภคในปริมาณมากและติดใจในรสชาติ เสพความอร่อย...


ใจค่อย ๆ ฝึกที่จะแยกแยะ พิจารณาสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น ปรับตัวเอง ลด ละ ความคิดปรุงแต่ง ... ความคิดเป็นเหตุให้เกิดอะไรมากมายโดยเฉพาะอกุศล  ส่วนกุศลมักจะเกิดต่อเมื่อไม่ต้องคิด...  และความคิดก็เป็นตัวทำให้เราไม่ทันสังเกตกายกับใจ  



                  

       ทางรีสอร์ทจัดเตรียมอาหาร ของหวานให้พวกเราใส่บาตรพระสงฆ์ที่บิณฑบาตรทางเรือ

เมื่อปราศจากความคิด ปรากฎว่าเราได้สังเกตเห็นสภาวธรรมในกายใจของเรา ทั้งที่อยู่กับตัวเราแต่เราไม่เคยกลับได้สังเกตเห็นมาก่อน

   


จิตที่ละเอียดปราณีต สมาธิที่ดึ่งลึกแน่วแน่ เป็นเหตุใกล้ให้เกิด มีปัจจัยตามมาที่จะสังเกตเห็นส่วนที่ละเลย ไม่ใส่ใจ  อีกทั้งเป็นเหตุใกล้ให้เข้าถึงสภาวะบางอย่าง แค่แตะพอให้รู้ว่ามีสิ่งนั้น



แต่ทว่า ด้วยฝีมือยังอ่อนหัด แค่เห็นต้นทาง แต่ระหว่างทางยังอีกยาวไกล  พอมีเหตุมากระทบใจ ใจก็ยังมีหลุดลอย ใจก็ยังมีโทสะ มีมานะตัวใหญ่ ๆ จรมา กว่าจะขจัดยักษ์ใหญ่ออกไป ก็ต้องอาศัยพรหมวิหารภาวนา


เมตตา  ลดพยาบาท

กรุณา  ลดความเบียดเบียน

มุทิตา ลดริษยา

อุเบกขา ลดราคะ