ลดความเสี่ยงชีวิตเป็นหมัน

 

  สวัสดีท่านผู้อ่านทุกท่าน  ช่วงเดือนตุลาคมที่ผ่านมาเป็นช่วงปิดภาคเรียนของนิสิตระดับอุดมศึกษาของใครหลาย ๆ คนรวมทั้งผมด้วย  ซึ่งเป็นช่วงว่างอันยาวนานราวครึ่งเดือนเลยล่ะครับ


   โชคเข้าข้างผมทันทีเมื่อช่วงปิดเทอมมาถึง อาจารย์ขจิต ฝอยทอง  ชวนไปจัดกิจกรรมที่โรงเรียนบ้านห้วยหวาย นั่นคือ "สร้างโรงเพาะเห็ด" อ. หนองปรือ จ.กาญจนบุรี  


   


         สภาพโรงเรือนเก่าที่ทรุดโทรม


     พอไปถึงได้จัดการลำเลียงก้อนเชื้อเห็ดของฟาร์มคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน  ซึ่งงบประมาณกิจกรรมนี้ได้การสนับสนุนจาก คุณ นงนาท สนธิสุวรรณ และ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง  จำนวนเห็ด 1,000 ก้อน


                         

     



สาวกล้วยไข่ ทำไปยิ้มไป อารมณ์ดีแท้

 

    ครั้งนี้ได้มีผู้ร่วมกระบวนการก่อการดี (ชื่อลอกมาจากละครอีกทีครับ) รวมและ 7 คน กิจกรรมตั้งใจไปสร้างโรงเพาะเห็ดโดยเฉพาะ จึงเตรียมเห็ด, ตาข่ายสีดำ ฯลฯ เพื่อจัดกิจกรรมด้วยความแข็งขันและเฮฮาปนอ่อนล้านิดหน่อยครับ 


    แต่สิ่งที่เราได้รับมากด้วยประสบการณ์และความรู้่สึกดีที่ได้ร่วมกันทำ  แล้วสิ่งนั้นเป็นประโยชน์ต่อไปเรื่อยๆ 




ซึ่งท่านสามารถอ่านขั้นตอนการสร้างโรงเพาะเห็ดอย่างง่าย 

ได้ที่  http://www.gotoknow.org/blogs/posts/509254



    เมื่อเปิดภาคเรียนใหม่ เป็นนิสิตปี 4 ภาคเรียนที่ 2 รอฝึกสอนอีกหนึ่งปี เพื่อที่จะไปเป็นว่าที่คุณครูสุดหล่อ (อิ อิ)  เช้าวันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 คือ วันครบรอบสถาปนาวิทยาเขตกำแพงแสน ซึ่งเป็นวิทยาเขตหนึ่งของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครบ 33 ปี สำหรับการก่อตั้งขึ้น 


    ในปีนี้ได้มีโอกาสเข้าร่วมพิธีด้วย คือ "ได้รับรางวัลนิสิตดีเด่นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้านกิจกรรมเสริมหลักสูตร ประจำปีการศึกษา 2555 "  



รับประกาศเกียรติคุณ


    บล็อกเกอร์ของ G2K มีหลายคนอยู่ครับ ที่ได้รับรางวัลนิสิตดีเด่นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  วิทยาเขตกำแพงแสน  เช่น

     -    น.ส. อำพร  วุฒิฐิโก (กล้วยไข่)   นิสิตเด่นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้านความประพฤติ ปีการศึกษา 2554

     -    น.ส. ฐิติยา  พุ่งมณีสกุล (แพร)    นิสิตเด่นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้านความประพฤติ ปีการศึกษา 2555

      ทุกคนล้วนเป็นลูกศิษย์ที่ได้ผ่านการฝึกฝนจากอาจารย์ขจิต  ฝอยทอง มาทั้งสิ้น   เรียนวิชาความรู้ ฝึกประสบการณ์การทำงาน  ซึมซับความเป็นครูและความเป็นผู้ให้ที่มีใจบริสุทธิ์  




นิสิตดีเด่น ทั้งสิ้น 48 คน


     รางวัลที่ได้ก็เกิดจากการที่ได้ทำกิจกรรมเพื่อสังคมและหลายองค์ประกอบที่มาผสมกัน  แต่รางวัลก็เป็นเพียงแรงเสริมเพียงเล็กน้อย  แต่สิ่งที่ผมได้รับมาเต็มๆ นั้น คือ "ความรู้และประสบการณ์" ที่ได้ถูกรังสรรค์ผ่านกิจกรรมครับ



    หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์ คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์  ด้จัดโครงการ "อบรมผู้บังคับบัญชาลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่ ขั้นความรู้เบี้องต้น" (Basic Unit Leader Training Course หรือ B.T.C.) โดยนิสิตชั้นปีที่ 4 ของคณะศึกษาฯ จะต้องเข้าร่วมอบรม ณ ค่ายหลวงบ้านไร่ อ. โพาธาราม จ.ราชบุรี  





    การอบรมไม่ได้เกิดจากการถูกบังคับ  แต่เป็นสิ่งที่พวกผมจำเป็นต้องศึกษาและเรียนรู้เพื่อนำไปใช้ในการเรียนการสอน ระเบียบวินัย ความเสียสละแก่นักเรียน  แต่ดูแล้วที่ไปชุดนี้ผู้หญิงเต็มเลยครับ ดูจากรูปก็น่าจะเห็นนะครับว่า ฮาๆ..




ว่าที่ ผู้กำกับลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่ ครับ


    ผมตั้งใจว่าถ้าว่างเมื่อไรจะไปอบรมขั้นสูง (A.T.C.) กับเพื่อนๆ เพื่อพัฒนาความรู้ ในการนำมาใช้   และจัดกิจกรรมที่บูรณาการกับความเป็นจิตอาสา  เพราะลูกเสือต้องมีความเสียสละเป็นที่แน่นอนอยู่แล้ว


    ดังที่ท่านได้อ่านมาแล้วนั้น   เป็นกิจกรรมที่ทำอย่างเพลิดเพลิน "ทั้งอยากทำเอง, ต้องทำ"  ผมตระหนักเสมอว่า ถ้าปล่อยเวลาให้วิ่งไปตามเข็มนาฬิกาทุกวินาที  ชีวิตเราก็ไร้สาระไม่มีการเรียนรู้สิ่งใหม่

   

     บางคนอาจจะคิดว่าฉันอยู่เฉยๆ ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร  โดยขณะเดียวกันก็ไม่ได้สร้างคุณประโยชน์ให้กับตนเองและผู้อื่น, สังคม   คนผู้นั้นก็มี  "ชีวิตที่เป็นหมัน"  ดั่งชื่อเรื่องที่กระผมได้ตั้งว่า ชีวิตไม่เป็นหมัน  เพราะผมอยู่เฉยไม่ค่อยได้ ฮ่า ๆ



ขอบคุณรูปภาพจาก : http://www.gotoknow.org/blogs/posts/509254