วันนี้กลุ่มผู้เรียนคือ นักศึกษาเอกปฐมวัย ตอนหนึ่งได้เป็นการพูดถึงนิทานอีสปเรื่องเทพารักษ์กับคนตัดฟืน เราได้วิเคราะห์ว่า นิทานเรื่องดังกล่าวสอนอะไร ประการแรก สอนเรื่องความซื่อตรง กรณีที่คนตัดฟืนไม่รับว่าขวานทองและขวานเงินนั้นเป็นของตน หากแต่ขวานเหล็กต่างหากที่เป็นของตน ตนจึงขอรับเฉพาะขวานเหล็ก ในชั้นเรียนได้กล่าวถึงคนสมัยนี้ เป็นไปได้ที่คนตัดฟืนบางคนจะรับว่าขวานทองที่เทพารักษ์งมให้ในครั้งแรกนั้นคือของตน แต่ผู้แต่งต้องการให้ผู้อ่านเห็นอะไรบางอย่าง ซึ่งวิเคราะห์ได้อีกว่า หากใครซื่อตรง จะได้รับสิ่งที่มากกว่าสิ่งที่มีและเป็นอยู่ เชื่อว่า ทุกวันนี้เรายังคงต้องการคนที่ซื่อตรงเสมอ สิ่งที่น่าคิดอีกประการหนึ่งคือ การกระทำระหว่างกัน เทวดาอาจเทียบกับผู้มีอายุ อำนาจ ฯลฯ ที่มากกว่า ขณะที่คนตัดฟืนอาจเป็นผู้น้อยกว่า นิทานนี้อาจสอนอีกว่า ผู้ใหญ่เมื่อเห็นว่าผู้น้อยมีความซื่อตรง หากจะสนับสนุนคุณธรรมด้านนี้ เราต้องให้รางวัล ด้วยว่ารางวัลนี้เป็นสัญลักษณ์สื่อถึง "ความซื่อตรงเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว" เลยไปถึงระหว่างเพื่อนด้วยก็ได้ คือเพื่อนจะให้สิ่งตอบแทนกับเพื่อนในอัตราที่มากกว่า ในกรณีที่เพื่อนเป็นคนซื่อตรง
