พัฒนาบุคลากร

 

        

การอบรมโครงการพัฒนาศักยภาพบุคลากรด้านงานบริการ   

ครั้งที่ 3

งานอุบัติเหตุฉุกเฉิน โรงพยาบาลพิจิตร

เน้นหลักการใช้ชีวิต  ทักษะการคิดเชิงบวก และร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้

การทำงานบริการอย่างมีความสุข

              

              เริ่มจากทบทวนเนื้อหาทั้ง 2 ครั้ง ที่ผ่านมาพื้นหลังการเข้าสู่อาชีพของแต่ละคน ข้อดีข้อเสียของตัวเองพฤติกรรมที่ทำซ้ำๆจนกลายเป็นบุคลิก นิสัยของตัวเอง  รวมถึงสิ่งที่เรามองเห็นผู้อื่นแม้ในการกระทำที่แสดงออกมาซ้ำๆแต่ก็มีแตกต่างเช่นเกิดคนละสถานการณ์ เกิดคนละช่วงเวลา เราเองที่เป็นผู้สัมผัสย่อมเกิดการรับรู้ เรียนรู้ ในอารมณ์ ซึ่งต่างกันด้วย

 

                ตัวอย่างการถูกคาดหวังจากผู้ป่วยหรือผู้ที่มารับบริการในงานของเราบางคนวันนี้มาเป็นคนไข้ของเราคาดหวังให้เราดูแลรักษาพยาบาลตามมาตรฐานวิชาชีพ แต่หากผู้ป่วยรายนั้นเป็นเพื่อนบ้าน/คนรู้จักกับตัวเราเขาย่อมมีความความคาดหวังมากกว่าคนทั่วไปว่าเราจะให้การดูแลเป็นพิเศษดังนั้นเมื่อไม่เป็นดังหวังคิดความคาดหวังอาจเกิดความไม่พึงพอใจ  ดังนั้นเมื่อเราแต่ละคนให้ความสำคัญกับเรื่องราวต่างๆ  ต่างกัน  มองเรื่องเดียวกันในมุมที่ต่างกัน  บางคนแสวงหาความสุขจากการมีทรัพย์สินเงินทองบางคนแสวงหาอำนาจ  ชื่อเสียงเกียรติยศ   บางคนมีความสุขจากการได้ความชื่นใจ  ย่อมแตกต่างไปในแต่ละช่วงวัยของชีวิตเช่นกัน

 

                 ดังนั้นการที่เราเห็นใครสักคนอย่าเพิ่งด่วนตัดสินว่าเขาเป็นคนอย่างไร  เพราะเราไม่ได้เห็นเขาทั้งหมดที่เขาเป็น  แค่เรียนรู้เขาว่าเพราะอะไรเขาถึงมีเหตุผล/อารมณ์/ความคิดเช่นนั้น  คนหนึ่งคนมีเรื่องราวมากมายกว่าจะมาเป็นเขาวันนี้    วิธีคิดที่ต่างกันย่อมทำให้เหตุผลและการกระทำแตกต่างกันไปด้วย  ดังประโยคที่ว่า  “ you  are what  you  think  “  มุมที่เรามองมีผลต่ออารมณ์และความรู้สึกของเรา  ถ้าเราเรียนรู้อย่างเข้าใจ หยิบมันไปใช้การมองชีวิตและการทำงานของเราจะง่ายขึ้น ไม่ว่าจะต้องอยู่กับคน / สิ่ง ที่เราชอบ-ไม่ชอบ  รัก-เกลียด เพราะงานที่ทำทุกวัน เหมือนการเดินย่ำที่เดิม  “  In  the same like that  “ คนเจ็บป่วย ฉุกเฉินคล้ายเดิม  ซ้ำๆจำเจ   เหนื่อยหน่าย  วุ่นวายแบบ เดิมๆ  ถ้าปรับตัวได้เราก็มีความสุข  ธรรมชาติของคนย่อมเห็นแก่ตัว เราเรียนรู้และนำสิ่งที่เรียนรู่สู่การปฏิบัติบู๊สเตอร์เติมเต็มความสุขให้ตัวเองอย่าหวั่นเกรงในสิ่งที่ต้องเผชิญต้องเข้าใจตัวเองว่าเราเป็นคนอย่างไร  มีบุคลิกภาพอย่างไร มีความรู้หรือความสามารถด้านไหน  ตอนนี้เราทำหน้าที่อะไร นำมันมาใช้ให้ถูกเวลาและโอกาส ทำหน้าที่แต่ละวันให้ดีไม่ต้องกังวลว่าผลข้างหน้าจะเป็นเช่นไร  สิ่งสำคัญอย่าลืมว่าเราทุกคนต่างมีภาพลักษณ์เดิมของเราเช่นเราเป็นพยาบาล แม้ว่าวันนี้เราไม่ได้ทำงาน เราก็คือพยาบาล เราต้องจัดสรรชีวิตของเราให้สมดุล แม้ว่าวันนี้เราขุ่นมัวมาจากบ้านแค่ไหนต้องไม่ลืมว่าตอนทำงานเรารับหน้าที่อะไร   เป็น incharge   member   พยาบาลRefer    เรามีสิทธิแค่ไหนที่จะแสดง กิริยา สีหน้า  ท่าทาง เช่นนั้น  สิ่งสำคัญต้องไม่ก้าวร้าวต่อเพื่อนร่วมงานและไม่ใช้พฤติกรรมส่วนตัวมาเป็นพฤติกรรมบริการ 

           สุดท้ายได้ให้ข้อสรุป Concept ของเป้าหมายในการพัฒนาศักยภาพบุคลากรด้านงานบริการครั้งนี้ดังนี้

1.เพื่อให้เราเข้าใจงาน ปรับตัวในการทำงานอย่างมีความสุข

2.กระบวนการที่ใช้การพูดคุย ทำให้ทุกคนได้มีโอกาสหยุดคิด  หยุดมองตัวเอง  หันมามองคนอื่นและ เพื่อนร่วมงาน

3.การปรับเปลี่ยนอะไรสักอย่างต้องเริ่มที่ตัวเรา ทั้งมุมมอง การคิด การกระทำ ถ้าเราทำแล้วขุ่นมัวเราได้อะไร เมื่อเราทุกข์น้อยลง  เมื่อคนรอบข้างสุขมากขึ้น เท่ากับช่วยสร้างภูมิสังคม ให้ดีขึ้น

               งานที่เราทำมีความสำคัญ แล้วตัวเราเองมีความสำคัญต่องานนั้นอย่างไรถ้าเราตอบตัวเองได้  บริหารชีวิตและงานให้สมดุลได้  อย่าไปในที่ๆแข่งขันจงไปให้ที่ๆแบ่งปัน  งานสำเร็จใจก็เบิกบาน มิใช่ตัวเองก็เหนื่อยใจและป่วยกาย  งานที่ทำก็ล้มเหลวและได้ฝากแนวคิดเกี่ยวกับบ้าน 3 หลังไว้ดังนี้

         1.The  first place  บ้านที่เราเกิดและเติบโต

         2.The second  place บ้านหลังที่สองคือที่ทำงานของเรา

         3.The third placeที่ๆทำให้เรามีความสุข สบายใจเป็นที่ๆเราอยากไป 

ทำอย่างไรให้บ้านหลังที่ 2 และ 3 นั้นเป็นที่ๆเดียวกันที่ๆทำให้พวกเรานั้นทำงานอย่างมีความสุข  มีการแบ่งปัน  เผื่อแผ่ซึ่งกันและกัน และพวกเราสร้างมันให้อบอุ่นได้

                 ก่อนจบกิจกรรมกลุ่มได้ให้ทุกคนได้ร่วมแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการนำสิ่งที่ได้เรียนรู้จากกิจกรรมและกระบวนการนี้ที่ผ่านมาไปปรับใช้ในการทำงานของแต่ละคนซึ่งสรุปได้ดังนี้

-ได้หยุดคิด ทบทวน ได้ เห็นตัวเอง  เข้าใจตัวเอง ว่าเป็นอย่าไร

-การเปลี่ยนแปลงด้านความคิด เช่นการหยุดคิด ใคร่ครวญ  การเลือกหรือนำบางมุมมองที่ดีไปปรับใช้/ปฏิบัติทั้งกับการทำงาน/เพื่อนร่วมงานและครอบครัว

 -เกิดความรู้สึกทุกข์น้อยลง เข้าใจคนอื่นมากขึ้น  มีความสุขมากขึ้น