ไม่มีใครไม่เคยผ่านการพรากจาก ทั้งที่อยากจะยืนคู่อยู่ชั่วฟ้า แต่สรรพสิ่งในโลกนี้มีเวลา ล้วนเกิดมาเพื่อยิ้มรับการดับไป

 

 

 

 

 

 

ฤดูร้อน ฝนหนาว ฝากเศร้าสุข

ไว้ทั่วทุก แดนดิน ทั่วถิ่นฐาน

คอยผลัดเปลี่ยน เรียนรู้ ฤดูกาล

ฝนลาผ่าน หนาวพ้น ร้อนเลยไกล

 

 

พายุพัด ซัดกระหน่ำ น้ำท่วมหนัก

มิอาจจัก ต่อต้าน ทานทนได้

ลมคือลม ฝนคือฝน หมุนวนไป

ตามแต่เหตุ ปัจจัย ในจักรวาล

 

 

พักผิงไฟ ห่มผ้า ฝ่าไอหนาว

เกร็ดน้ำค้าง ร่วงกราว รอบราวบ้าน

ยะเยือกเย็น เข้าไป ในวิญญาณ

ยากจะผ่าน พ้นพับ เพื่อหลับนอน

 

 

ระอุร้อน แรงแดด ส่องแผดเผา

พึ่งพาเงา ร่มไม้ ให้หลบซ่อน

ที่ซานซม ล้มป่วย แทบม้วยมรณ์

กว่าความร้อน แต่ละวัน จะบรรเทา

 

 

วงเวียนวัน เวลา พาชีวิต

หมุนตามติด ฤดูกาล บนลานเก่า

ภาพความหลัง ยังกระจ่าง กลางใจเรา

เห็นเพื่อนร่วม สุขเศร้า ร่วมก้าวมา

 

 

ไม่มีใคร ไม่เคยผ่าน การพรากจาก

ทั้งที่อยาก จะยืนคู่ อยู่ชั่วฟ้า

แต่สรรพสิ่ง ในโลกนี้ มีเวลา

ล้วนเกิดมา เพื่อยิ้มรับ การดับไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สันติสุข สันติศาสนสุข ΔΔ

๒๒ กันยายน ๒๕๕๕ / ขอบคุณภาพประกอบบางภาพจากอินเทอร์เน็ต