เมื่อตั้งวงคุยในระดับโซนหรือภาค ต้องก้าวให้พ้นปัญหาตนเอง คือนอกจากคิดเรื่องตัวเองแล้ว ต้องคิดเรื่องเพื่อน หรือคิดเผื่อเพื่อนด้วย

       หลังจากถกแถลงร่วมค้นปัญหาจังหวัด ก็มาสู่ปัญหาที่ต้องนำมาคุยมาหาข้อสรุปในนามโซน ภาคใต้ตอนกลาง วิเคราะห์ความเป็นไปได้ และโอกาสแก้ปัญหา โดยใช้บทบาทของไทยพีบีเอส เป็นเครื่องมือ ซึ่งในเวที ผู้เขียนสังเกตและได้บทเรียนว่า ทุกจังหวัดยังอยู่กับ  ปัญหาตนเอง ปัญหาพื้นที่ ปัญหาจังหวัด พอมาให้คิดในภาพรวม ก็ยังติดปัญหาพื้นที่  ซึ่งคนทำงานอาสาชุมชนมีประเด็นของตนเองเป็นข้อมูลในหัวในการนำเสนอปัญหา

         "คนเครือข่ายป่า คนเครือข่ายลุ่มน้ำ  คนเครือข่ายสุภาพ คนเครือข่ายเกษตร คนเครือข่ายที่ดินทำกิน คนเครือข่ายสิ่งแวดล้อม ภัยพิบัติ คนเครือข่ายประชาธิปไตย การเมืองภาคพลเมือง"

 

      เหล่านี้ ในการตั้งวงคุย นอกจากคุยปัญหาตัวเองแล้ว เมื่อตั้งวงคุยในระดับโซนหรือภาค ต้องก้าวให้พ้นปัญหาเชิงประเด็นพื้นที่

      "คือต้องคิดเรื่องตัวเอง และคิดเรื่องเพื่อน คิดเผื่อเพื่อน"

 

     ดังนั้นในการสรุปประเด็นระดับโซนที่ต้องให้น้ำหนักของแต่ละประเด็นเหลือปัญหาที่เสนอต่อเวทีในการที่ที่ต้องไปปฎิสัมพันธ์กับบทบาทของ ไทยพีบีเอส แค่สามประเด็นคือ

 

ปัญหา ภัยพิบัติ ปัญหาที่ดินทำกิน ปัญหาสังคม

 

    ซึ่งผู้เขียนมองว่าปัญหาของภาคใต้ หรือปัญหาภาตใต้โซนกลาง ณ.วันนี้ที่น่านำเสนอและนำเอา ไทย พีบีเอสมาเป็นพันธมิตร เป็นเครื่องมือ คือปัญผลกระทบจากนโยบายของรัฐ และปัญหาสุขภาพ เป็นสำคัญ

 

       เชียชุมชน(CHIA) Community Health  Impact AssesmentX  คือกระบวนการเรียนรู้ ร่วมกันของชุมชน ท้องถิ่น เพื่อสนับสนุนให้เกิดการตัดสินใจ  นโยบาย โครงการ และกิจกรรมวางแผนพัฒนาด้านต่างๆ ที่จะเป็นผลดี ต่อสุขภาวะของชุมชน นำไปสู่การสร้างความเป็นธรรมด้านสุขภาพ (คุณค่าคน โดยสมพร เพ็งค่ำ)ให้ความหมายไว้ในสานพลังปฎิรูประบบสุขภาพ ....

 

    ไปๆมาๆ ผู้เขียนซึ่งเป็นทำงานด้านสุขภาพ ก็ยังก้าวไม่พ้นประเด็น เพราะยังต้องการเห็นประเด็นสุขภาพ ที่ต้องการใช้ไทยพีบีเอส เป็นเครื่องมือ สร้างสุขภาวะชุมชน