วันนี้เป็นวันที่ชลัญว่างสุดในช่วงวันหยุด  4 วันติดกัน นี้  ตั้งใจตั้งแต่แรกแล้วว่าจะไปทำบุญที่วัด  สระเพลง อ.พิมาย จ.นครราชสีมา  ปกติชลัญมักมาทำบุญที่นี้ประจำ   ไม่ได้เลือกอะไรพิเศษ ว่าจะต้องเป็นวัดนี้  แต่ที่ต้องผูกพันกับวัดนี้นั้นก็เพราะมีเหตุตั้งแต่สมัย  หมวยน้อยไจ่ไจ๋ เกิดมาได้ อายุ 8 เดือน เศษ ๆ  มีสิ่งเหนือธรรมชาติเกิดกับลูกสาวของชลัญ  ซึ่งด้วยนิสัยเดิมของชลัญนั้นยากยิ่งนักที่จะเชื่อไสยศาสตร์   แต่ครั้งนั้นทำให้ชลัญพูดไม่ออก และต้องยอมรับมาถึงปัจจุบัน ประกอบกับ เลี่ยมใสในพระคุณเจ้าประเสริฐศักดิ์เจ้าอาวาสวัดแห่งนี้ด้วย

            ย้อนไปเมื่อสมัย หมวยน้อย อายุได้ 8 เดือนนั้น ในวันหนึ่งที่มีการเปิดให้จับปลาในลำห้วยโบราณท้ายบ้าน นั้น ( บริเวณที่คนถางทางไปเดินชมนกชมไม้เมื่อวันก่อน) ตาได้พาหมวยน้อยไปดูเขาจับปลา  หลังจากนั้นกลับมาหมวยน้อย มีท่าทางแปลกๆ   คือไม่ยอมนอนกลางคืน  บางครั้งตื่นขึ้นมาเล่นกับใครไม่รู้ รู้แต่คุยอ้อแอ้  บางครั้งร้องโยเย  ไม่ยอมนอน  เป็นทุกคืน  อยู่ประมาณ 2 สัปดาห์พาหาหมอก็แล้วไข้ไม่มี   แม่ไม่รู้ทำอย่างไร  ก็ปรึกษากับน้องๆที่ รพ.มีน้องผู้ช่วยคนหนึ่งบอก ให้ลองไปหาพระอาจารย์ดู ที่วัด  คะยั้นคะยอชลัญ  เพราะรู้ว่าเราไม่ค่อยเชื่อ  วันนั้นเวลา ประมาณ 2 ทุ่มแล้ว  เป็นวันพระ  หมวยน้อยร้องงอแงมาก  เอาไป รพ.อีกครั้ง ตรวจหมดหูคอจมูก  ไม่พบอะไรผิดปกติ  ยายจึงตัดสินใจให้โทร.หาน้องคนนั้นพาไปหาพระอาจารย์ที่วัด  พอไปถึง  คุณเชื่อมั๊ย  หมวยน้อย หยุดร้อง เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เล่นกับพระ  เฉย   ชลัญ อัจศจรรย์ใจมาก ท่านถามว่า ก่อนเป็นนี่พาเด็กไปแม่น้ำมาใช่มั๊ย   เราบอกใช่   ท่านก็สรุปให้ฟังคร่าวๆ ว่า

             “พ่อแม่เขามาเจอลูกเขาน่ะทั้ง   2 ท่านเป็นเทพารักษ์ที่ดูแลรักษาแม่น้ำสายนั้นอยู่ เดิมเป็นเจ้าเมือง  เขาจำลูกเขาได้เพราะมีตำหนิที่ขาซ้าย  (  ใช่หมวยน้อยมีปานยางกล้วยขนาดใหญ่ที่ขาข้างซ้าย )  เขากลัวเราเลี้ยงลูกเขาไม่ดี เขาก็เลยตามมาดูเท่านั้นไม่ได้คิดร้ายอะไร   บารมีเราน้อยกว่าลูก  ท่านว่าต้องให้หมวยน้อยมาผูกเป็นลูกพระ   เพื่อให้เขามั่นใจ  แล้วท่านก็สวดให้คืนนั้น ทำพิธีผูกหมวยน้อยเป็นลูกพระ  ตั้งแต่คืนนั้นมาหมวยน้อย หยุดร้องเป็นปลิดทิ้ง”

            อดทำให้ชลัญแปลกใจไม่ได้ แต่ก็จะพาหมวยน้อยไปกราบท่านเรื่อยๆ   ครั้งนี้ก็เช่นกัน  ที่ตั้งใจ ประกอบกับได้รางวัลสุดคะนึง มาจึงตั้งใจไปทำบุญที่วัด  ด้วยตอนนี้ท่านกำลังสร้างพระใหญ่   ซึ่งจิตศรัทธานี้มาจากญาติโยม ช่วยกันลงแรงแข็งขันจนได้พระใหญ่ขึ้นมาเสร็จประมาณ 1 ปี  ยังคงเหลือ ฐานที่กำลังทยอยสร้างตามกำลังศรัทธานั่นเอง  ที่แปลกใจอีกอย่างเหมือนหลวงพ่อรู้ว่าชลัญจะพาไจ่ไจ๋ไปหา ท่านเตรียมสร้อยข้อมือที่ทำจากหยก  ได้มาจากกาญจนบุรีมาไว้ให้   บุญนี้ชลัญก็ขอส่งผลบุญมาถึง กัลยาณมิตรใน GTK ด้วย ที่มอบรางวัลอันทรงเกียรติ “สุดคะนึง”ให้  เงินรางวัลที่เหลืออีกส่วนชลัญจะไปสร้างอาชีพให้ ครอบครัวคนไข้ที่ชลัญเพิ่งไปเยี่ยมมา   คงได้ทยอยเล่าให้ฟังค่ะ 

บ้านคนไข้ที่ชลัญจะไปส่งเสริมอาชีพ   หัวหน้าครอบครัว อายุ 28 ปี  นอนป่วยเป็นผัก  มีแม่ อายุ 60 กว่าปี  ภรรยาอายุ 25 ปี   ลูกวัย 6 ขวบ 1 คน น่าสงสารมาก