ต้นเดือนกรกฎาคม 2555

และแล้วน้องต้นไม้ในวัยใกล้ๆ จะห้าขวบก็ปั่นจักรยานสองล้อได้แล้ว พ่อเป็นคนคิดหาไอเดียดีๆ มาช่วยทำให้ลูกปั่นสองล้อได้เร่ิมต้นด้วยพยายามทำให้ล้อเสริมไม่เสมอกัน

เวลาปั่นจึงมีล้อเสริมซ้ายบ้างขวาบ้างแล้วแต่จังหวะแต่จะไม่สามารถใช้ล้อเสริมพร้อมกันได้ทั้งสองล้อ ตอนแรกลูกก็จะเกร็งกลัวล้มบ้าง แล้วก็ล้มจริงๆ หลายครั้งด้วยแต่แล้วก็ชิน

หลังจากปั่นแบบนี้จนชำนาญแล้วพ่อกับแม่และน้าเยาว์ก็จะคอยถามลูกอยู่เรื่อยๆ ว่าลูกพร้อมเอาล้อเสริมออกหรือยัง ถามทุกวันจนในที่สุดลูกก็บอกว่าพร้อมแล้วล้อเสริมทั้งสองจึงถูกเอาออกไป

แล้วพ่อกับน้าไพศาลก็เอาตะกร้ารถเข็นไปตลาดของแม่มาทำเป็นที่จับวางไว้บนอานด้านหลังของรถเพื่อจะได้ช่วยพยุงรถลูกได้สะดวกขึ้น เพียงแค่วันสองวันลูกก็ปั่นสองล้อได้ และสุดท้ายที่พยุงด้านหลังก็ถูกเอาออก

……
ความมุ่งมั่นมุมานะพยายาม
ความกล้าหาญและอดทน
กำลังใจ
……

แล้วลูกก็มีวันนี้วันที่ลูกยิ้มอย่างภูมิใจในความสำเร็จครั้งสำคัญและเป็นวันที่แม่กับพ่อยิ้มได้ยาวนานที่สุด :)