คุณค่าและประโยชน์ของป่าชายเลน ที่กลั่นกรองจากกระบวนการเรียนรู้ในกิจกรรมเชิงอนุรักษ์ พี่ๆนักศึกษาได้สื่อสารออกมาเป็นบทเพลงฝากไว้สอนน้อง... เพลงนี้ถูกนำมาใช้จัดกิจรรมทุกครั้งเป็นระยะเวลานานถึง 8 ปี..มีคุณค่ามากมายในหลายมิติ..

เพลงป่าชายเลน

** เหล่าโกงกางหมู่แสม ปะปนเป เป็นป่าชายเลน

เหล่าโกงกาง ต้นลำพู มารวมอยู่เป็นป่าชายเลน

หนูๆ รู้บ้างไหม..ป่าชายเลนมีประโยชน์เช่นไร

หนูๆ ตอบได้ไหม  ถ้าตอบไม่ได้พี่จะบอกให้ฟัง

* ข้อ 1 เป็นแหล่ง อนุบาลสัตว์น้ำ  

ข้อ 2 เป็นแหล่งป้องกันคลื่นลม

ข้อ 3 ฟังให้ดี ข้อนี้จงตั้งใจฟัง

ป่าชายเลน ทำให้ทะเลมีความสมบูรณ์

หนูๆ ได้ฟังดังนี้ คงรู้ดีมีประโยชน์เช่นไร

หนูๆ อย่าคิดทำลาย ช่วยรักษาและอนุรักษ์มัน

ซ้ำ *, **

 อ่านบันทึกเพิ่มเติมได้ที่นี่ http://burongtani.oas.psu.ac.th/bird-story/327

 

เช้าวันหนึ่งหนุ่มน้อยร่างสันทัดเผยรอยยิ้มน้อยๆซึ่งเห็นไม่บ่อยนัก “ไอย์” แวะเข้ามาหาที่ห้องทำงาน  วางกระดาษลงบนโต๊ะ  พร้อมบอกว่า "ผมแต่งเพลงให้อาจารย์  2 เพลงครับ" :-)).. "ครูพื้นที่" กล่าวชื่นชมและร้องถาม....สองเพลงเชียวเหรอค่ะ?? พร้อมหยิบกระดาษชิ้นนั้นขึ้นมาดู ก็พบลายมือที่บรรจงเขียนตัวอักษรเป็นคำร้องพร้อมคอร์ดกีตาร์กำกับไว้

ภาพเก่าๆย้อนกลับไปถึงวันที่เราเริ่มกิจกรรม ได้ประดังขึ้นมาจากความทรงจำในความน่ารักของศิษย์ หลังจากที่ครั้งหนึ่งได้ประกาศเชิญชวนไว้ว่า เราจะไปร้องเพลงและเปิดหมวกในมอ.เพื่อหาเงินมาจัดกิจกรรมกันดีไหม๊....ใครมีฝีมือทางด้านดนตรีบ้าง??  ครั้งนั้นตั้งใจว่าจะเป็นการร่วมรณรงค์รักษ์ป่าชายเลน...ผู้คนจะได้รู้จัก รัก และเห็นคุณค่าของป่าชายเลนมากขึ้น  อีกทั้งเราเริ่มขอพื้นที่จากทางมหาวิทยาลัย ปรับปรุงเป็นเส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าชายเลนในมอ.ของเราด้วย ศิษย์ได้ร่วมกิจกรรมต่างๆที่จัดต่อเนื่องกันมาตลอดเทอม สุดท้ายกลั่นกรองออกมาเป็นเนื้อร้องพร้อมจังหวะท่วงทำนอง จึงเป็นจุดเริ่มต้นของเพลงนี้  ถือเป็นเพลงประจำในการจัดกิจกรรมทุกครั้ง...ต่อมาเราเผยแพร่เพลงนี้ออกไปเมื่อทำกิจกรรมเชิงอนุรักษ์


"ไอย์  เสกสรร” เล่นกีตาร์โปร่งในบันทึกนี้โดยมีเพื่อนๆร่วมร้องเพลงด้วย  ขณะฝึกซ้อมซึ่งใช้เวลาไม่มากนัก...หากเพื่อน ๆ ร้องคร่อมจังหวะ หรือผิดคีย์ ไอย์ก็จะเล่นซ้ำๆจนทุกคนจับจังหวะได้  ในที่สุดทั้งครูและศิษย์ร่วมกันร้องเพลงต้นฉบับนี้ ขณะที่คุณสมศักดิ์ บัวทิพย์ และคุณจิตตนันท์ แก้วมณีสุขซึ่งทำงานที่พิพิธภัณฑ์ประวัติธรรมชาติและเครือข่ายเีรียนรู้ท้องถิ่น คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มอ.ปัตตานี ได้ช่วยอัดเสียงจากเครื่องมือที่มีอยู่อย่างจำกัด ส่วนคุณคณิศร รักจิตร ได้ช่วยแนะนำเรื่องการอัพโหลดไว้ใน youtube ... และแล้วในที่สุดเราก็ได้เพลงที่ร้องร่วมกันและเผยแพร่ออกไป... สื่อความหมายดีๆ


สื่อชิ้นนี้เราใช้ในการจัดกิจกรรม/อบรมครูเกี่ยวกับป่าชายเลน นก และอื่น ๆ ตลอดมา..ปัจจุบันเพลงนี้จึงเป็นที่รู้จักในโรงเรียนต่างๆทั้งมัธยมและประถมฯ โดยเฉพาะระดับประถมศึกษาในจังหวัดปัตตานีที่เราไปจัดกิจรรมทุกปีร่วมกับนักศึกษา ปีละไม่ต่ำกว่า 10 โรงเรียน หรือในพื้นที่ชายฝั่งที่เราจัดกิจกรรมให้กับเยาวชนในหมู่บ้านรอบอ่าวปัตตานีและใกล้เคียง ทั้งนักเรียนนอกระบบ โรงเรียนตาฎีกา หรือคุณครูที่ผ่านการอบรมก็นำไปใช้ในโรงเรียนของท่าน เด็กๆก็จะร้องเพลงนี้ได้..ไม่ยากนัก..นำมาฝากกัลยาณมิตร GotoKnow ทุกท่านค่ะ...ถ้าสนใจ...ลองฟังดูค่ะ..


ทุกครั้งที่ร้องเพลงนี้/ได้ยิน หรือใช้เพลงนี้ในการทำกิจกรรมตั้งแต่ปีแรก 2547 จนถึงปัจจุบัน ยังระลึกถึงศิลปินน้อยของเราเสมอ..."ไอย์ เสกสรร”  ผู้แต่งเนื้อร้องและทำนอง.. ศิษย์รุ่นแรกที่เราเริ่มทำกิจกรรมพิพิธภัณฑ์สัญจรไปยังโรงเรียนต่างๆ..

โดยใช้นกและทรัพยากรชายฝั่งเป็นตัวขับเคลื่อนการสร้างความตระหนักในการอนุรักษ์ธรรมชาติ...เชิญชวนเข้ามาศึกษาในแหล่งเรียนรู้ในมอ.ของเรา กล่าวได้ว่าเสียงเพลงนี้ได้ทำหน้าที่ แทนความรัก ความห่วงใยป่าชายเลนจากรุ่นพี่ ที่กลั่นกรองเป็นเนื้อร้องจากการฝึกปฏิบัติในกิจกรรมต่างๆ ช่วยปลูกฝัง..จิตสำนึกด้านการอนุรักษ์ป่าชายเลนได้เป็นอย่างดีตลอดมา..จวบจนทุกวันนี้..:-))


..๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕...

....pax vobiscum...

(๑๐)