อาจารย์แผ่นดินค่ะ ขอบคุณค่ะ..ที่แวะมาทักทายและให้กำลังใจ ในผลงานที่เกิดจากกระบวนการเรียนรุ้ของนักศึกษา :-)) ...เช่นกัน สงสัยอาจารย์กับพี่ เรียนหลักสูตรเดียวกันนะค่ะ ..เพราะดูจากเพลงที่อาจารย์ยังจำได้ตั้งแต่ครั้งกระโน้น เพลงที่พี่ร้องได้ตั้งแต่เด็กๆ จะเป็นเพลงเดียวกะ ที่อาจารย์เขียนใน ความเห็นค่ะ พี่จำได้หลายเพลงเชียวนะค่ะ ยังร้องให้นักศึกษาฟังเลย แล้วเค้าก็ทึ่งว่า สมัยก่อนผู้ใหญ่ใจดีเค้าช่างมีกุศลโลบายที่ดีในการเรียนรู้ ..แต่งเป็นเพลงทำให้สนุกและจำได้ ไม่ต้องท่องเนื้อหา เพราะเราร้องกันทุกวันที่โรงเรียนสมัยเรียนประถม จนทุกวันนี้ก็ยังร้องได้ ทั้งเพลงที่มีสาระเชิงประวัติศาสตร์ วิทยาศาสตร์ เช่น เพลง"วันมาฆะ"..มาฆะ มาฆะบูชา เรารู้ก้นว่า วัญเพ็ญเดือนสาม คนไทยน้ำใจงาม วันเพ็ญเืดือนสามไปทำบุญกัน..จาตุรงคสันนิบาต วันประหลาดน่าอัศจรรย์...

เพลง "เมืองอู่ทอง"..เมืองอู่ทอง แม่น้ำลำคลองตื้นเขิน โรคร้ายมากมายเหลือเกิน จึงชวนจึงเชิญ หาที่อยู่ใหม่...

หรือเพลง "หลุย ปาสเตอร์" ..หลุยปาสเตอร์ พบว่ามีจุิลินทรีย์ จึงคิดวิธีทำลายเชื้อโรคที่อันตราย โรคกลัวน้ำทำลายชีวิตคนมามากมาย คนรอดตายด้วยความคิด หลุยปาสเตอร์"

หรือเพลง "วิลเบอร์และออรวิล ไรท์." .. วิลเบอร์และออรวิล ไรท์..เกิดในอเมริกา สมปรารถนาคิดเรือบิน จนบินได้ ทำงานกันสองคน ไม่เถียงไม่บ่น.. พี่ยังร้องจบได้ทุกเพลงค่ะ...พอแค่นี้ก่อนนะค่ะ ประเดี๋ยวจะยาวไปค่ะ :-)) ..

จึงเห็นคุณค่า กับบทเพลงที่นักศึกษาแต่ง ด้วยเพราะผ่านกระบวนการเรียนรู้ จากการร่วมกิจกรรม จึงเป็น outcome ที่สุดยอดจริงๆ..เห็นเป็นเช่นนั้น คล้ายกับอาจารย์พนัสค่ะ