KM คืองานที่เำพิ่มภาระจริงหรือ ?

  การชวนเพื่อนทำ KM นั่นยาก ดีที่สุดคือทำเองใช้เองดีกว่า "ชวนส่ายหน้า" "จูงมือสบัดหลุด" "ยืนรอไม่ตามมา" เลิกทำแบบนี้ แต่ใช้ให้เห็น และใช้ตลอดเมื่อมีโอกาส  

       ในสัปดาห์นี้(14-18 พ.ค.55)ไม่ได้นั่งที่โต๊ะทำงานเลย เช้ามืดก็เข้าไปเอาเอกสารบนโต๊ะกับอุปกรณ์เวทีแล้วก็ออกรถกันไปกับทีมงานลงพื้นที่อำเภอต่าง ๆ ตามแผนที่กำหนดไว้  งานที่ไปทำกันก็เกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ถอดบทเรียน และก็นานโขเหมือนกันสำหรับผมที่ห่างการจัดกระบวนเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเกษตรกร เีรียกได้ว่าไม่มีเวทีให้เล่นว่าอย่างนั้นก็ไม่ผิด เพราะงานที่รับผิดชอบ

มีความแตกต่างออกไปไม่ค่อยได้สัมผัสกับเกษตรกรเลย แต่ปี 55 นี้ ผมมีเวทีให้ดำเนินการอยู่พอสมควร ตามโครงการภายใต้ยุทธศาสตร์จังหวัด และกลุ่มยุทธศาสตร์และสารสนเทศสำนักงานเกษตรจังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ผมสังกัดอยู่ได้รับมอบหมายจากท่านเกษตรจังหวัดเหมวงศ์ ประกอบบุญศิลป์ ให้รับผิดชอบและดำเนินการ และหากผมดำเนินการผมใช้ KM เป็นเครื่องมือแน่นอน คงได้มีโอกาสบันทึก ลปรร.กับเพื่อน ๆ สมาชิกบ้างครับ

      ก่อนการเขียนบันทึกนี้ก็เห็นว่า เมื่อผมมีโอกาสทำงานโดยใช้ KM เป็นเครื่องมือ และได้พบประสบการณ์จากการปฏิบัติจริงด้วยตัวเองที่สามารถนำมาแลกเปลี่ยนกับเพื่อนสมาชิก GotoKnow ได้ และในห้วงที่ผ่านมาก็นับว่าห่าง GotoKnowไปพอสมควรจึงเข้ามาท่องเที่ยวเยี่ยมชมเรียกบรรยากาศกลับคืนมาก่อน

เปิดบันทึกของ "คุณน้องสิงห์ป่าสัก" ก่อนเลย บันทึกล่าสุดที่พบสอดคล้องกับผมที่กำลังดำเนินการอยู่พอดีเปี๊ยบ แถมเชื่อมโยงไปยังท่าน "เขียวมรกต" อีก ดีแท้ ๆ  จึงเป็นที่มาของชื่อเรื่องบันทึกนี้ในลักษณะตั้งคำถาม เพราะเกิดความไม่แน่ใจขึ้นมาเหมือนกันน่ะว่าเป็นอย่างนั้นจริงหรือเปล่า ถ้าวันหนึ่งขณะที่ผม

นั่งถอนหญ้าอยู่ในสนามหน้าบ้านซึ่งผมทำมา 3 วันแล้ว ผมยังถอนได้ไม่ถึง 1 ใน 4  ของสนามนั่นเลย และมีใึครคนหนึ่ีงเอาพร้าด้ามยาวมายื่นให้ผม และบอกว่าให้ใช้พร้าเถิดภายใน 6 ชั่วโมงข้างหน้า สนามผมจะแล้วเสร็จเตียนสม่ำเสมอสวยงาม เพียงแต่ผมต้องลับมันก่อนให้คม และทดลองจังหวะการหวดพร้านั่นเพื่อให้เคยชิน

และชำนาญในที่สุด แต่ผมกลับบอกว่า พร้านั่นเป็นภาระหนักของผม เพราะไหนผมต้องมานั่งลับมันให้คม(เวลาถอนหญ้าที่เสียไป) และผมต้องเสียเวลาฝึกทดสอบหวดมันให้ชำนาญอีก เสียเวลาเปล่าสู้ผมถอนหญ้าต่อไปดีกว่าเพราะยังมีอีกตั้งเยอะไม่รู้จะเสร็จเมื่อไหร่ จะมัวไปใช้เวลากับพร้านั่นทำไมเพราะเป็นภาระที่เพิ่มขึ้น จากบันทึกของคุณน้องสิงห์ป่าสักที่ผมเข้าไปอ่านน่าไปในแนวนี้ 

การชวนเพื่อนทำ KM นั่นยาก ดีที่สุดคือทำเองใช้เองดีกว่า "ชวนส่ายหน้า" "จูงมือสบัดหลุด"  "ยืนรอไม่ตามมา" เลิกทำแบบนี้ แต่ใช้ให้เห็น และใช้ตลอดเมื่อมีโอกาส มัีกมีคนถามเมื่อเวทีจบลง เมื่อกี้ทำ KM หรือ ใช่ผมตอบ ดีน่ะเขาว่าแบบยกยอ แต่ทำไม่ทำไม่ใช้ไม่ลงมือเสียทีใครจะตอบผมเนี่ย..  

 

ชาญวิทย์-นครศรีฯ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เส้นทางเรียนรู้อันยาวไกล

คำสำคัญ (Tags)#การจัดการความรู้ในงานส่งเสริมการเกษตร#KM เป็นเครื่องมือ

หมายเลขบันทึก: 488330, เขียน: 17 May 2012 @ 19:28, แก้ไข, 20 May 2012 @ 06:09, สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 6, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

เรียนนายหัว...KM ทำเอง ทำให้ดู อยู่ให้เห็น เป็นให้จริง คิดถึงเวทีเก่า ตอไดหล่าวนิ ที่จะได้ร่วมเรียนรู้กันหล่าว

ท่านวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--

ผมยังมีความฝันแม้นจะเป็นไปได้ยากว่า สักวันเราจะได้ร่วมทีมกันอีกครบคนตามที่เคยเป็น แต่ทอใดก็ไม่รู้ ขอบคุณครับที่มาเยี่ยม

สิงห์ ป่าสัก
เขียนเมื่อ 17 May 2012 @ 22:46
  • สวัสดีครับพี่ชาญวิทย์
  • แวะมาเยี่ยมเยียน
  • คิดถึงครับ
เขียวมรกต
เขียนเมื่อ 18 May 2012 @ 15:30
  • สวัสดีครับพี่ชาญวิทย์
  • ตั้งใจมาแวะเยี่ยม
  • ดีใจสุดๆที่กลับมาในGTK อีกครั้ง
  • ยินดีที่ได้เจอกันในGTK ณ.ปัจจุบัน คงได้ลปรร.กันต่อไปนะครับ
  • ขอบคุณครับพี่

สวัสดีครับ น้องสิงห์ป่าสัก

          ดีใจที่มาเยี่ยมขอบคุณมากครับ คิดถึงเช่นกันครับ

สวัสดี ท่านเขียวมรกต

     ขอบคุณที่มาเยี่ยมให้กำกลังใจครับ