เจ้าปลวกจอมดื้อด้าน กร่อนหัวใจ "เมอโซ" ผู้โดดเดี่ยวให้หงอยเหงามากยิ่งกว่าคำพิพากษาแห่งกลิ่นทะเลและแสงอาทิตย์อันโหดร้ายนั้น...

    อากาศร้อนปลายเดือนเมษายังคงระอุแม้จะมืดค่ำแล้วก็ตาม ทุกบ้านช่องเหมือนต้องรีบเข้าห้องนอนเปิดเครื่องปรับอากาศเพื่อหนีความร้อนที่ไล่ตามมาตลอดวัน

   หาหนังสือสักเล่มอ่านเพื่อผ่อนคลายความร้อนให้เบาบางลง หนังสือหลายเล่มก็ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านการกัดกร่อนจากเจ้าปลวกร้ายจอมตระกละ กระดาษสีเหลืองซีดบ่งบอกความไม่แน่นอนของสรรพสิ่งแห่งกาลเวลา

   "จันทร์เสี้ยว"บทกวีของท่านรพินทรนาถ ฐากูร ปรีชา ช่อปทุมมา แปล

   "คนนอก"นวนิยายของอัลแบร์ กามูร์ อำพรรณ โอตระกูล แปล

   "คนพันธ์ใหม่"รวมเรื่องสั้นรางวัลช่อการะเกด สุชาติ สวัสดิ์ศรี บรรณาธิการ

   "จ้าวแห่งแมลงวัน"นวนิยายของวิลเลี่ยม โกลดิ้ง ม.จ.ประสบสุข สุขสวัสดิ์ แปล

......................

ร่องรอยของเจ้าปลวกร้ายจอมตระกละ ที่ฝากไว้กับ"จันทร์เสี้ยว" ให้เหล่าเด็กๆเดียงสาที่วิ่งเล่นอยู่ในบทกวีเล่มนี้ต่างหวาดผวา ด้วยกลัวจะโดนฟันของเจ้าปลวกผู้หิวโหยแทะโลม...

ตัวหนังสือของ"คนนอก"ที่เจ้าปลวกจอมดื้อด้าน กร่อนหัวใจ "เมอโซ" ผู้โดดเดี่ยวให้หงอยเหงามากยิ่งกว่าคำพิพากษาแห่งกลิ่นทะเลและแสงอาทิตย์อันโหดร้ายนั้น...

เจ้าปลวกร้ายไม่กล้าที่จะกัดกินไปถึงเขี้ยวของ"คนพันธ์ใหม่"

...............

   เมื่อจะอ่านต้องบรรจงเปิดทีละหน้า ด้วยกลัวความกรอบบางของกระดาษจะฉีกขาด และเมื่ออ่านถึงตรงร่องรอยที่ขาดหายไปต้องใช้จินตนาการเสริมไปกลับเรื่องราวนั้น แต่ถึงอย่างไรกลิ่นหนังสือเก่าก็ยังหอมกรุ่นอยู่ในหัวใจอยู่เสมอ

...............