ฝึกเล่นดนตรีเพลง “บูรงกากา.. Burung KaKa” ซึ่งเป็นเพลงที่รู้จักกันดีในภูมิภาคอาเชี่ยนที่ใช้ภาษา “บาฮาซา Bahasa” ได้แก่ มาเลย์ อินโดนีเชีย และไทย (ภาคใต้ตอนล่าง).... แม้ชีวิตมิได้หยุดนิ่ง การเรียนรู้ก็เป็นพลวัตร (dynamic) ตามกัน

“บูรงกากา”.. ภาษา & เพลง..ฝึกเล่นดนตรี

ภาษาดนตรี..ท่วงทำนอง จังหวะและเสียงประกอบจากเครื่องเล่นแต่ละชิ้น ทำให้เพลงที่ใช้เต้น “รองเง็ง”และ “ตาลีกีปัส” ชวนฟังยิ่งนัก ด้วยเสียงไวโอลินเร่งเร้าสลับกับอ่อนหวานผ่อนหนักเบา..เป็นความรื่นเริงในวิถีชีวิตของผู้คนที่นี่ ..ถิ่นใต้ปลายด้ามขวาน ที่ร่ำรวยภาษา ศิลปวัฒนธรรม และการละเล่น แต่ทว่าสิ่งดีๆที่ควรค่าแก่การสืบสานเหล่านี้จะแผ่วเบาไปด้วยการถูกบดบังจากอะไรๆ..ที่เกิดขึ้นรายรอบด้าน :-(( 

 

“ครูพื้นที่” ได้มีโอกาสชื่นชมสิ่งเหล่านี้ไปพร้อมๆกับการฝึกเรียนรู้  โดยมีพื้นฐานจากความชอบ อีกทั้งดนตรียังเป็นสื่อที่ดีเมื่อมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนในบริบทต่างๆ  ครั้นเมื่อมาใช้ชีวิตที่นี่..ซึ่งนอกจากจะเป็นถิ่นที่สื่อสารด้วยภาษาไทยแล้วยังใช้ภาษา “มลายูถิ่น” เป็นภาษาแม่ .. ภาษาแรกที่พูดได้และใช้ในชีวิตประจำวัน 

 

มีข้อสังเกตว่าเพลงบางเพลงใช้ภาษาร้องเป็น “มลายูกลาง” ฟังดูแล้วการออกเสียงอาจแตกต่างกันไปบ้างกับภาษามลายูิ่ท้องถิ่น แต่บางคำก็ต่างโดยสิ้นเชิง จึงได้มีโอกาสเรียนรู้ภาษามลายูถิ่นในบริบทต่างๆไปด้วยทีละน้อย ๆ..ก็สนุกสนานตามประสา..บางครั้งเข้าข่ายประเภทตลกขบขัน เพราะทำให้ผิดความหมายด้วยการออกเสียงไม่ถูก.. ซะจริงๆเชียว

 

“ฝึกพูดอย่างไร คำบางคำก็ออกมาไม่เหมือนเจ้าของภาษา” เป็นสิ่งที่ได้ปรารภกับพ่อในช่วงที่กลับไปเยี่ยมบ้าน  ท่านรู้เรื่อง phonetic บ้างจึงให้ความเห็นว่า articulation ของเราไม่ได้ถูกฝึกมาให้ออกเสียงอย่างนั้นตั้งแต่เล็กๆ ก็เลยต้องพยายามมากหน่อย .. ได้ฟังแล้วอย่างนั้น ก็ยังมีความหวังว่า อีกไม่นานก็คงฝึกที่จะพูดโดยออกเสียงได้ถูกต้องหากฝึกบ่อยๆ การฝึกเล่นดนตรีและร้องเพลงด้วยภาษาถิ่น จึงเป็นช่องทางในการเรียนรู้ภาษาได้เป็นอย่างดี เช่นเดียวกับที่ใช้ได้ผลเมื่อเรียนรู้ภาษาอังกฤษผ่านการฟังเพลง

 

เมื่อรักที่จะเรียนก็ต้องฝึกมาก ไม่ว่าจะเรียนรู้อะไร ..นั่นคืือความจริง...และเมื่อศิษย์พร้อม ครูก็จะบังเกิดทันที :-)) ครั้งนี้เลือกฝึกเล่นไวโอลินด้วยเพลงที่ร้องได้เมื่อครั้งวัยเด็ก ๆ “บูรงกากา.. Burung KaKa” (คลิ๊บวีดีโอที่ได้บันทึกไว้เมื่อช่่่วงปีใหม่'55..เป็นผลงานที่ฝึกเล่นครั้งแรก ร่วมกับเครื่องดนตรีอีกหนึ่งชิ้นและฝึกเล่นภายใน 2 ชั่วโมง  ...สำหรับผู้ที่เพิ่งฝึกเล่นไวโอลิน.. จึงเป็นช่วงเวลาที่สนุกดีจัง..ขอบคุณค่ะพ่อที่ช่วยสอน คลอ..ดนตรีนำทางให้  ส่วน improvise ก็ช่วยให้สนุกในขณะเล่นด้วย :-))  เพลงนี้เรียกได้ว่าเป็นเพลงที่ใช้ร้องในระดับอนุบาลเลยทีเดียว คล้ายๆกับเพลง "ช้าง"ที่ใครๆบ้านเราก็ร้องได้ เพลงบูรงกากา (เพลง "นก") รู้จักกันดีในภูมิภาคอาเชี่ยนแถบนี้ ที่ใช้ภาษา “บาฮาซา: Bahasa” ได้แก่ มาเลย์ อินโดนีเชีย และไทย (ภาคใต้ตอนล่าง) 

 

Burung kaka tua,       Hinggap di jendela,  
Nenek sudah tua,       Giginya tinggal dua,  

let-trum, let-trum, let-trum hoo la la  ( 3x) ..Burung kaka tua

บูรง ก่าก๊า ตูอา          ฮิงกับ ดิเจนเดอลา

แนแนะ ซูดะห์ ตูอา     กิกินยา ติงกัล ดูวา

(ภาษา ในเนื้อร้อง ใกล้เคียงกับภาษามลายูถิ่นที่ใช้ในพื้นที่แถบภาคใต้ตอนล่าง มีความหมายดังนี้  (Burung  นก), (Tua แก่),  (Hinggap เกาะ),  (Jendela หน้าต่าง),  (Nenke คุณยาย), (Ginginya ฟัน) ,  (Tinggal เหลืออยู่), (dua สอง)...ถ้าแปลไม่ถูกก็น้อมรับการแก้ไข..ค่ะ :-))


แม้ชีวิตมิได้หยุดนิ่ง การเรียนรู้ก็เป็นพลวัตร (dynamic) ตามกัน  หากคิดจะใฝ่หา ทำได้ด้วยการสร้างโอกาส โดยมีแรงผลักดันจากภายในตัวเอง ผนวกกับความสนุกและรักที่จะทำสิ่งนั้นๆ  อีกทั้งกระทำอย่างต่อเนื่องก็จะเป็นผลแน่นอน…เอ๋..KM อยู่ตรงไหน.. มีแน่ๆ ??  (อ่านบันทึกเพิ่มเติมได้ที่นี่  http://burongtani.oas.psu.ac.th/blog/827)

 

 

..๕ เมษายน ๒๕๕๕

...pax vobiscum..

...(๕)