สร้างตำนานชีวิตไว้ให้ลูกหลาน

ก่อนอื่นต้องขอออกตัวก่อนว่าเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2555 ที่ผ่านมามีโอกาสได้ไปร่วมงาน HA forom 2012 ครั้งที่ 13 ที่เมืองทองธานีได้มีโอกาสเจอพี่น้องชาว g2k มากมายที่สำคัญคือไปจ๊ะเอ๋อาจารย์ ดร. ขจิตที่ห้องทานข้าววิทยากร รอบนี้นับเป็นโอกาสดีที่ได้ไปเเลกเปลี่ยนบนเวทีในหัวข้อ Palliative care เเบบมืออาชีพ พร้อมทีมคือท่านอาจารย์ศรีเวียงเเละคุณปาริชาติ เเละเเล้วบุญก็นำพาให้ได้ไปเจอะเจอพี่น้องคนทำงานเเลกเปลี่ยนเรีนรู้ ปรากฎว่าไปนั่งเชียร์ไปมา ได้หินอันทรงคุณค่ามา 1 ก้อน เเต่รู้สึกละอายใจว่าตายเเล้ว ยังไม่ได้บันทึก ลิขิตสร้างตำนานชีวิต วันนี้จึงอยากเเบ่งปัน ที่สำคัญกลับมาถึงบ้านรู้สึกเเล้วว่า ต้องกลับมาเขียนบันทึกอีก ที่ผ่านมายอมรับว่ายุ่งกับงาน กลับบ้านก็เหนื่อยเเล้วที่สำคัญโรคปวดหลังก็กำเริบเป็นระยะ

  1. ก่อนมาเขียน g2k ชีวิตการทำงานของท่านเป็นอย่างไร ขณะนั้นเป็นพยาบาลเด็กอยู่กับผู้ป่วยเด็กมะเร็งมาเป็นเวลา 14 ปี(สมัคร gotoknow ปี 2552)ขึ้นเวร เช้า บ่าย ดึก มีเหนื่อย มีท้อ โดยเฉพาะเมื่อต้องขึ้นเวรดึก เเต่ว่าไฟในการทำงาน ลุกโชติช่วง เเฮ่! โม้ไปหรือเปล่าเนี่ย พัฒนาริเริ่มโครงการงานต่างๆ มากมายในเเผนกเด็กเเละพัฒนาตนเอง ด้านการทำงาน Palliative care โดยปกติเป็นคนชอบเขียนบันทึก เเละมีใจรักในงานเขียน 2. เมื่อมาเขียนบันทึก g2k เเล้วมีผลดีอย่างไร มีการเรียนรู้อย่างไร มีเครือข่ายเกิดขึ้นได้อย่างไร

    โอ้โฮ เหนือความคาดหมายค่ะ ตื่นเต้นดีใจมีคนมาให้กำลังใจมากมาย จนกระทั่งกลั่นกรองออกมาเป็นบทกวีได้ในบันทึกนี้ เริ่มเรียนรู้จากครูคือ อาจารย์ JJ พี่เเก้ว อุบล พี่เกด เกศนี พี่ไก่ กัญญา พี่ไก่ ประกาย ทำให้ได้รู้จักเครือข่ายทั่วประเทศ ที่สำคัญคือเครือข่าย Palliative care ได้รู้จักต้นตำรับ Palliative care อาจารย์หมอเต็มศักดิ์ อาจารย์หมอสกล อาจาย์หมอปัทมา เเละยิ่งดีใจเมื่ออาจารย์หมอเต็มมาบอกว่าจะขอบันทึก link ไปที่ บันทึกคนทำงาน ในเว็ปของเครือข่าย palliative care ในโรงเรียนเเพทย์ การรู้จักกันใน G2K ทำให้รู้สึกว่าเป็นกันเอง มีความจริงใจต่อกัน คุยกันเหมือนญาติสนิท ยิ่งไปกว่านั้น ยังได้รู้จักเครือข่าย สรพ. เเม่ต้อย สรพ. น้องพรหล้า สรพ. เมื่อเเม่ต้อยมาอ่านบันทึกการดูแลคนไข้หลังสูญเสีย bereavement care ทำให้ได้มีโอกาสไปเเลกเปลี่ยนในโครงการ SHA ของเเม่ต้อย ได้ไปร่วมกิจกรรมจิตอาสา gotoknow go to Nongkai ตอนนั้นยังมีโอกาสได้เจอคุณหนานเกียรติเป็นครั้งเเรกที่หนองคาย เเละไม่คิดว่าวันนี้ไม่มีคุณหนานเเล้วนอกจากนั้นยังได้พบเจอมิตรภาพดีดีมากหน้าหลายตา จนไม่อาจกล่าวในที่นี้หมด

    3. สิ่งที่คาดว่าจะใช้ gotoknow ต่อไปในอนาคต คิดว่าคงใช้ในการเเลกเปลี่ยนเรียนรู้ บันทึกทุกเรื่องราวจากการทำงาน เรื่องเล่าจากงานการดูแลผู้ป่วยระยะท้าย สร้างเครือข่าย สร้างมิตรภาพ ขอบคุณอาจารย์จัน อาจารย์ธวัชชัย อีกครั้งที่สร้างสิ่งดีดีที่มีค่าให้กับชาวไทย ขอบคุณมิตรภาพที่เเสนดีจากเพื่อนพ้องน้องพี่ชาว g2k ทุกท่านค่ะ