นานมาแล้วผู้เขียนเคยเป็นครูมัธยมศึกษามีความสุขกับการสอนภาษาอังกฤษแต่ด้วยขีดจำกัดของระบบราชการและการทำงานทำให้อยากเรียนต่อ อยากพัฒนาตนเอง ก่อนหน้าที่เขียนบันทึกมีความรู้สึกว่าไม่ค่อยได้เขียนอะไรที่เป็นระบบ การจัดระบบความคิดไม่ดี จำข้อมูลไม่ได้ ไม่ชอบการเรียนรู้ในระบบ แต่ชอบการเรียนรู้จากการปฏิบัติและการเรียนรู้ด้วยตนเอง ตอนเป็นคุณครูสอนมัธยมศึกษาได้เขียนบทความในวารสารวิชาการของกระทรวงศึกษาธิการชื่อเรื่องการสอนภาษาอังกฤษด้วยกิจกรรม EnglishCamp แต่ระบบการเขียนยังไม่ดีไม่ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับคนอื่น ไม่ได้ต่อยอดการเรียนรู้ การทำงานไม่ได้บูรณาการกับชีวิตและสาขาอื่นๆมากนัก




 เมื่อมีโอกาสได้มาอยู่มหาวิทยาลัย ได้เรียนรู้จากสมาชิกจาก gotoknow ได้เรียนรู้ได้หลากหลายเป็นแบบบูรณาการ ได้เรียนรู้ข้ามสาขาไม่ได้ใช้วิชาเป็นตัวตั้ง แต่ใช้การเรียนรู้เป็นตัวตั้ง ในปัจจุบันการสอนจะพยายามใช้เรื่อง 21st century skillsหรือทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21   มาประยุกต์ใช้ในการสอนเพราะความรู้ทั้งหมดมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาพยายามสอนให้น้อยลงแต่ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้มากขึ้นจากเพื่อนจากการทำงานร่วมกัน






ผู้เขียนพบว่านิสิตค้นคว้าความรู้และมีความตั้งใจมากกว่าเราสอนเอง ในประเด็นไหนที่นิสิตไม่เข้าใจผู้สอนก็เพิ่มประเด็นให้แก่นิสิตได้ ผู้เขียนเป็นแต่เพียงผู้อำนวยการความรู้(Facilitator)หรือเป็นโค้ช(Coach)ให้แก่นิสิต



  












ในด้านการทำงานผู้เขียนต้องทำงานทั้งการสอน การทำงานด้านวิจัย การทำงานบริการวิชาการหรือบริการสังคม ผู้เขียนเองนั้นเมื่อจะไปทำงานเพื่อบริการวิชาการที่ไหนก็จะนำนิสิตไปเรียนรู้ด้วย เช่นการจัดค่าย การช่วยเหลือโรงเรียนน้ำท่วม


กิจกรรมช่วยน้ำท่วม

กิจกรรมส่วนใหญ่ไปกับคุณสามารถ

จิตอาสา gotoknow ช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วมจังหวัดนครปฐม(1)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสนช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม(1)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสนช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม(2)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสนช่วยผู้ประสบภัยน้ำท่วม(3)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสนประกาศเป็นศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม
 ศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(4)
กิจกรรมศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(5)
กิจกรรมศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(6)
กิจกรรมศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(7)
กิจกรรมศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(8)
 กิจกรรมศูนย์พักพิงชั่วคราวผู้ประสบภัยน้ำท่วม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน(9)

 

นิสิตคนนี้ชื่อวัสพล สืบประดิษฐ์มาจากภาคใต้จังหวัดปัตตานี เอาตุ๊กตามาบริจาคให้นักเรียนในโรงเรียนที่ห่างไกล ผู้เขียนถามว่าเอามาจากไหน นิสิตบอกว่าไปยิงปืนในงานของมหาวิทยาลัยมา(ฮา) นิสิตมีความสำนึกในการทำความดีเอง อยากชื่นชมนิสิตแบบนี้และอยากสนับสนุนให้นิสิตทำความดี...



 

 จากการบันทึกข้อมูลในบล็อก ผู้เขียนก็ได้เรียนรู้จากสมาชิกเรื่องการทำงาน คุณครู อาจารย์ในภาคต่างๆก็ได้เรียนรู้จากบล็อก มีคำถามผ่านมาทางเมล์ส่วนตัวและบันทึกด้วย คำถามบางคำถามสามารถเอามาเขียนต่อยอดต่อไปได้

 ผู้เขียนเองนั้นมีเครือข่ายครูภาษาอังกฤษสุพรรณบุรี และกลุ่มคนปลูกผักกินได้ ที่เป็นเครือข่ายตลอดแลกเปลี่ยนในบล็อกกันอยู่เสมอ

  


 สิ่งที่ผู้เขียนอยากทำต่อไปในอนาคตก็คือ การจัดกิจกรรมและการช่วยเหลือสมาชิกในเครือข่ายของ gotoknow ในเรื่องการศึกษา การสอนภาษาอังกฤษ การวิจัยในชั้นเรียน วิทยากรกระบวนการ การถอดบทเรียน การช่วยเหลือสมาชิกที่ใช้บล็อกในระยะเริ่มต้น…นอกจากนี้ยังได้รวบรวมข้อมูลต่างๆไว้ในportal สำหรับผู้สนใจด้วย ลืมบอกไปว่า... มีนิสิตที่เป็นบล็อกเกอร์เก่งๆแล้วสองคนคือ  วศิน ชูมณี  แล ะ กล้วยไข่ หรือ อำพร วุฒิฐิโก ...ในอนาคตนิสิตคงสร้างเพื่อนๆกันเองเพื่อเขียนบันทึกได้อีกหลายคน ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…


ขอบคุณข้อมูลจากพี่ครูธนิตย์ 

ทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21