บางครั้ง แรงจูงใจส่งผลต่อพฤติกรรม ถึงขั้น"เปลี่ยนชีวิต"
ก็มาจากข้อความสั้นๆ
..การรู้สึกขอบคุณแต่ไม่แสดงออก เหมือน การห่อของขวัญแต่ไม่ได้ให้
ตัวอย่าง จากชีวิตจริงคนธรรมดา มีเลือดเนื้อ
###
ภาพจาก http://www.goodreads.com/
หนังสือเล่มนี้ข้าพเจ้ายังไม่มีโอกาสได้อ่าน
แต่เพียงอ่านรีวิว
ก็สร้างแรงบันดาลใจข้าพเจ้าให้เปลี่ยนแปลงบางอย่าง
โดยย่อๆ คือ..
ผู้เขียนเรื่องนี้ (John Kralik)
เป็นทนายความวัย 50 เศษ
ที่ตกใน "จุดต่ำสุด"ของชีวิต
สำนักงานทนายความถูกปิด
ภรรยาเก่ากีดกันไม่ให้พบลูก
คนรักใหม่ขอแยกทาง
ต้องอยู่ห้องเช่าถูกๆ สิ่งแวดล้อมแย่
ความฝัน ที่จะสอบเป็นผู้พิพากษา เลือนลางเต็มที
..
จนช่วงปีใหม่
ขณะเขาเดินเล่น ตามลำพัง
หวนระลึกไปถึง ตอนเป็นเด็ก
เมื่อปู่เขาให้เหรียญเงินเป็นของขวันคริสตมาสต์
เขาเขียนการด์ขอบคุณ (Thank you note)ส่งให้คุณปู่
ต่อมาคุณปู่ก็ส่งเหรียญให้เขาอีกอัน
..
John ยังได้รับ การ์ดจากคนรักเก่า
ขอบคุณของขวัญคริสตมาสต์ที่ผ่านมา
เขาตระหนักถึงคุณค่า
ของข้อความที่เขียนด้วยลายมือ สั้นๆ แสดงน้ำใจไมตรี
นานเพียงใดแล้ว..ที่เขาจมในความเกลียด คนที่ไม่ให้
แล้วลืมขอบคุณคนที่ให้
..
เขาจึงตั้งเป้าเขียนการ์ดขอบคุณ อย่างน้อยวันละ 1 คน
ใน 1 ปี 365 วัน เขาจะเขียนให้ครบ 365 คน
ทั้งคนที่เคยให้ของขวัญเขา
และคนที่เคยให้ "ความรู้สึกดีๆ" ต่อเขา
ไม่ว่าจะเป็น อดีตภรรยา อดีตคนรัก
เพื่อนสมัยมัธยม
หุ้นส่วนในอดีต (ที่ปัจจุบันมองหน้ากันไม่ติด)
การเขียน การ์ดขอบคุณฉบับแรกๆ
John ยอมรับว่า การเขียนการ์ดใบแรกๆ ทำไปแบบ "หวังผล"
คล้ายการเขียนการ์ดขอบคุณถึงคุณปู่ตอนเด็ก
...
แล้วก็ได้ผลจริงๆ
เมื่อหุ้นส่วนในอดีต เริ่มกลับมาคุยกับเขา
อย่างมนุษย์ มิใช่แบบสัตว์เศรษฐกิจ
เขาได้โอกาส ทำสำนักงานอีกครั้งและประสบความสำเร็จ
..
สิ่งที่ John เรียนรู้คือ
มิใช่เพราะโชค หรือเพราะเขาเลือกส่งการ์ดขอบคุณถูกจังหวะ
ถูกคน
แต่เพราะ ตัวตนภายในของเขาเปลี่ยนไป
หลังจากเขียนการ์ดขอบคุณไประยะหนึ่ง
แรงจูงใจในการเขียนกลายเป็น
ความสุขในขณะเขียน..โดยไม่ต้องรอการตอบกลับ
เขาเขียนถึง ครูสอนเปียโนของลูกสาว
หมอที่ช่วยตรวจสุขภาพให้เขา
ไปจนพนักงานสตาร์บัคส์ ที่พยายามจะจำและเรียกชื่อเขาให้ถูก
..
ในวัยใกล้ 60
John สอบเป็นผู้พิพากษาได้ในที่สุด
พร้อมกับหนังสือของเขาที่สร้างปรากฎการณ์
###
ในมุมมองข้าพเจ้า
John สอบผ่านผู้พิพากษา ก็เพราะเขาสอบผ่านบทเรียนชีวิต
จากคนที่หมกมุ่นคิดถึงแต่ตัวเอง (self absorbed)
เป็นคนที่สามารถซึบซับความดีงามของเพื่อนมนุษย์
..
.
ข้าพเจ้าตั้งเป้า จะส่งการ์ดขอบคุณให้ครบ 50 ใบในปีนี้
เขียนด้วยลายมือตนเอง
พร้อม การรำลึกเรื่องราว ที่ดีต่อผู้รับ อย่างเฉพาะเจาะจง
..
ภายใต้กรอบจำกัดของหน้ากระดาษ
ภายใต้ข้อจำกัด ของสังคม ที่ผลักดัน
ให้เราต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอด
ยังมีพื้นที่ให้หยุดพักซึมซับความดีของเพื่อนมนุษย์
###
ข้าพเจ้าขออนุญาตแนะนำบล็อกนี้
6 ขั้นตอนการเขียน Thank you note ให้ผู้รับประทับใจ ได้แก่
- Greet the giver
- Express gratitude (wide)
- Discuss use (specific)
- Mention the pass and the future
- Say thanks again
- Regards
ท่านละ เขียนการ์ดขอบคุณแบบไหนกันบ้างค่ะ
สวัสดีครับคุณหมอปัทมา
น่าประทับใจมากๆครับคุณหมอ..
ผมว่าคนเรามองข้ามคนดีๆ คนที่รักเราครับ..
พอขอบคุณมันเหมือนปลดพันธนาการออกไปจริงๆ..
..
สวัสดีครับ อาจารย์ หมอ ป.
การ์ดไม่ค่อยได้เขียน
แต่จดหมายยังเขียนเวียนส่งกัน
ล่าสุดได้รับจดหมายลายเซ็นต์จาก อาจารย์ที่จุดประกายให้มาได้เขียน ในบันทึก
(..การรู้สึกขอบคุณแต่ไม่แสดงออก เหมือน การห่อของขวัญแต่ไม่ได้ให้)เพราะรูสึกนึกคิด ตัดสินความจากความคิดของเรา...และเพราะหวังจึงรั้งรอในการให่สิ่งดีๆต่อกัน
เพราะ จอห์นก้าวพ้นความหวังจึงพบความสำเร็จ....
การ์ดชื่นชม
ในวาระวันครอบครัว
ขอให้คุณหมอ ป.มีความสุข ประสบความสำเร็จ ก้าวพ้นข้อจำกัด ทางความคิด
"สูงสุด คืนสู่สามัญ ในการเป็นอยู่
และเป็นผู้นำทางด้านอาหารสมองมาให้ผองเพื่อนผ่านบันทึก
ด้วยระลึกถีงเสมอ....
วอญ่า ผ็เฒ่า
4 ธค.54
สวัสดีค่ะคุณหมอ
.....อ่านบันทึกของคุณหมอไม่เคยรู้สึกเบื่อเลยซักครั้ง
.....กลับชวนให้หัวใจนึกถึงและคอยติดตาม..ว่าต่อไปจะได้
.....เปิดมุมมองหัวใจกับสิ่งใหม่ๆอะอีกนะ! ในบันทึกของคุณหมอ
.....บันทึกฉบับนี้กับมุมมองใหม่ๆสำหรับหัวใจ.ที่ได้เพิ่มขึ้น...
...ปกติส่ง จดหมายหรือส่งข้อความเล็กๆถึงเพือนในโอกาสต่างๆ...
...ส่วนความรู้สึกดีๆประทับใจเขียนเก็บไว้กับไดอารี่(อ่านคนเดียว)...
.....วันนี้หลังจากได้อ่านบันทึกจากคุณหมอทำให้นึกถึงการ์ดปีใหม่
จากนายทหาร(พันโท)ชมรมผู้สูงอายุ จ.นครปฐม ที่ส่งถึงสวนผักหวานหลายครั้ง.
(จากการรู้จักกันเพราะผักหวานป่าเป็นสื่อกลางทำให้ดั้นด้นตามหาถึง อ.น้ำพอง
...แปลกตรงที่คนไม่เคยรู้จักกันแต่ท่านเล่าว่าฝันเห็นป้าย อุฑยานผักหวานป่า 3คืน
ติดต่อกัน.อยู่ไม่ได้ต้องตามหา)
.....หลังจากได้อ่านบันทึกจากคุณหมอ จากวันนี้และในปี2555 คงได้เชื่อมใจส่งผ่านความปราถนาดีถึงผู้มีใจรักผักหวานที่มาเยี่ยมเยือนกัน. หัวใจแนวทางปลูกผักหวานป่าสร้างป่าเช่นกัน ให้ต่อติดยิ่งขึ้น ให้ปลูกผักหวานป่าเป็นผลสำเร็จยิ่งขึ้น ก้วไปด้วยกัน...รวมถึงบุคคลที่ปราถนาดีต่อกัน ทางเดินชีวิตทางเดียวกันอีกหลายๆคน..
*****ขอบพระคุณค่ะคุณหมอ กับมุมมองใหม่นึกถึงหัวใจด้วยการแสดงออก*****
***นึกถึงคนอื่นให้มากกว่าตัวเอง มองออกไปให้ไกลๆกว้างๆจากตัวเองให้มากๆ***
***จากแรงบันดาลใจในบันทึก คงได้เวลาสำรวจค้นหาปรับปรุงตัวเองครั้งใหญ่***
คำเพียงหนึ่งคำ สามารถจดจำ(ซาบซึ้งใจ)รู้สึกดีๆไม่มีวันลืม!...
ชอบบันทึกนี้ครับ ...
"จุดตกต่ำ" ที่สุดของชีวิตที่คนทุกคนในโลกนี้ต้องได้รับสักครั้งในชีวิต "มี" แต่ยังไม่ถึงเวลาที่จะเล่า หรือ "อยากจะเล่า" ก็คงต้องเล่ากับคนที่อยู่ข้าง ๆ เราเท่านั้น
หากมนุษย์ไม่รู้จักความทุกข์ มนุษย์มักจะไม่ทบทวนชีวิตตนเอง
ยังคงเป็นสัจธรรมเสมอ
ขอบคุณครับคุณหมอบางเวลา ;)...
ว้าว ๆ โดนและถูกใจจังค่ะคุณหมอ
การเขียน คือการเยียวยา ชอบๆ หมดไม่ว่า เขียนการ์ด จดหมาย บัตรอวยพร ต่างๆ
เลยได้ไอเดีย เตรียมเขียนให้ บัดดี้ ช่วงเทศกาลพอดีเลย ขอบคุณค่ะ
-สิบกว่าปีแล้ว ที่ผมไม่เคยส่ง ส.ค.ส.หรือการ์ดวันเกิด ให้กับใครเลย
หลังจากที่ก่อนหน้านั้น เคยส่งให้ใครต่อใครปีละหลายสิบคน
อาจจะเป็นเพราะวัยที่เปลี่ยนไป หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วก็ได้นะครับ
-อย่างไรก็ตาม แม้ว่าผมจะไม่ได้ส่ง ส.ค.ส.หรือการ์ดวันเกิดให้ใครอีกเลยก็จริง
แต่ผมก็ไม่ลืมที่จะเขียนข้อความไปอวยพรให้กับเขาทาง e-mail หรือโทรศัพท์ไปอวยพรให้เขาด้วยตนเอง
-ไม่แน่ใจว่า แบบนี้ใช้ได้หรือเปล่าครับ?
เห็นด้วยกับ "การขอบคุณเป็นการปลดพันธนาการ" ค่ะ
การแสดงความขอบคุณ ต่อคนไกลตัว เพราะหวังให้เขาชอบ แล้วช่วยเรา
ขณะที่คนใกล้ตัว เรามักลิมอาจเพราะคิดว่า อย่างไรเขาก็ช่วยเรา
การขอบคุณ คนรอบตัว
จึงเป็นการปลดพันธนาการ "ความเห็นแก่ตัว" ได้ระดับหนึ่งนะคะ
สุขสันต์วันพ่อล่วงหน้าหนึ่งวันค่ะ :-)
ลึกซึ้ง..
เพราะหวังจึงรั้งรอในการให่สิ่งดีๆต่อกัน
การคาดหวัง ทำให้เรากลัวผิดหวัง
เมื่อกลัวผิดหวัง จึงเลือกแสดงความรู้สึกดีเฉพาะต่อคนที่ "หวังได้"
..
ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคำอวยพรค่ะ
เป็นกำลังใจให้บังวอญ่าเป็นผู้นำทำกิจกรรมสร้างสรรค์สังคม เช่นกันค่ะ
ขอบคุณที่เล่าความอัศจรรย์ของโลกใบนี้ ที่ดึงดูดให้คนซึ่งมีศรัทธาตรงกัน -"ปลูกผักหวานสร้างป่า" มาเป็นกัลยาณมิตรค่ะ..
เชื่อว่า ท่านน่าจะยินดี ที่ได้รับการ์ดที่มีถ้อยคำให้กำลังใจเหมือนที่คุณน้อยเขียนฝากไว้ในที่นี้..
สุขสันต์วันพ่อแห่งชาติค่ะ :-)
การหมั่นสื่อสารกันด้วยใจไมตรีเป็นน้ำเลี้ยงมิตรภาพให้งอกงามนะคะ หากเป็นฝ่ายรับแต่ฝ่ายเดียวไม่เป็นผู้ให้บ้าง ความสัมพันธ์ดีๆมักเลือนหายไปในที่สุด
เช่นกัน เหมือนดังคำโบราณที่กล่าวทำนองว่า " ให้รักได้รักบ้าง ให้ชังได้ชังเป็นการตอบ"
เมื่อมองเห็น "จุดต่ำสุด" นั่่นหมายถึงได้ผ่านจุดนั้นมาแล้ว
แม้ ณ จุดที่อยู่ปัจจุบัน อาจไม่ใช่จุดสูงสุด (เรายังไม่รู้อนาคต)
ก็เป็นชัยชนะอย่างหนึ่ง..
มีอีกหลายคนยังจมอยู่กับจุดนั้นเพราะ
มัวแต่โกรธโชคชะตา สังคมรอบข้าม
แล้วละทิ้งโอกาสทบทวนบทเรียนชีวิตตนเอง
เพื่อเตรียมสอบอีกครั้ง
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณบันทึกที่ให้ความรู้สึกดีมากนะคะ...เป็นคนหนึ่งที่ชอบส่ง ส.ค.ส. การ์ดอวยพรวันเกิด และการ์ดที่ระลึกมาก...โดยเฉพาะการ์ดที่ระลึกเมื่อตอนที่แม่ยังมีชีวิตอยู่จะส่งให้เป็นประจำทุกครั้งเมื่อเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ในต่างประเทศ...มีความสุขที่ได้ส่งค่ะ...และไม่รอการตอบกลับ เพราะผู้รับส่วนมากจะเป็นญาติผู้ใหญ่ และครูอาจารย์ ส่วนเพื่อนๆ ก็จะส่งการ์ดอวยพรให้กันทาง e-mail ...เมื่อเรื่องราวจบ ...คงต้องส่งให้ใครต่อใครอีกหลายคน...ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ ป.
อ่านแล้วแล้วประทับใจประโยคนี้
"จากคนที่หมกมุ่นคิดถึงแต่ตัวเอง (self absorbed)
เป็นคนที่สามารถซึบซับความดีงามของเพื่อนมนุษย์"
ครูนกเองก็ชอบเขียนมากกว่าชอบพูด การเขียนเป็นการเยียวยาตนเองเพื่อที่จะระลึกถึงผู้อื่นมากกว่าตนเองค่ะ และการเขียนเหมือนกับการบันทึกชีวิตผ่านตัวอักษรที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด คุณค่าของตัวอักษรไม่เคยเปลี่ยนแปลงหากเราสื่อสารชัดเจน มีจิตใจมุ่งผดุงความดีงามของเพื่อนมนุษย์
ขอบคุณค่ะคุณ poo
การ์ด จดหมาย บัตรอวยพร ที่เขียนด้วยลายมือ
นับวันยิ่งเป็นของมีค่านะคะ
นอกจากเยียวยาคนเขียนเองแล้ว
ผู้รับยังรู้สึกได้ถึงสิ่งที่ cut & past ไม่ได้ :-)
ไม่ว่าจะเป็น สคส. กระดาษ โทรศัพท์ หรืออีเมล์ ต่างก็สื่อความปรารถนาดี ที่แสดงให้เห็นความระลึกถึงทั้งสิ้นค่ะ
ประสบการณ์ส่วนตัว อาจารย์ที่เราเคารพ ศรัทธา ท่านได้ให้ของขวัญพร้อมการ์ดที่มีลายมือท่านเขียนมุมมองท่านที่มีต่อเรา สำหรับตัวเองแล้วสิ่งมีค่าสูงสุดคือการ์ดที่มีลายมือ มีรอยแก้ แบบฉบับท่าน..ได้ถูกเก็บไว้ในกรอบ เวลาท้อใจก็จะเอาออกมาดู เป็นคุณค่าที่ไม่แน่ใจว่าจดหมายอิเล็คโทรนิคส์จะทดแทนได้หรือเปล่าคะ
ดูแค่หัวข้อที่รีวิว น่าสนใจ ประหลาดใจ ได้ลุ้นคล้ายมีปาฏิหารย์ทำนองนั้นนะครับ นี่เป็นเรื่องราวของฝรั่ง แบบของคนไทยแบบนี้ก็มีเยอะเหมือนกันแต่ไม่ค่อยจะเปิดเผย ต้องรอจนประสบความสำเร็จในระดับฮีโร่ก่อน เราจึงจะได้เห็นน่ะครับ สุดท้าย..ทุกคนถวิลหาสิ่งนี้ ปาฏิหารที่สร้างด้วยมือเรา นะครับ
อ่านบันทึกของคุณหมอแล้วย้อนกลับมาพิจารณาตัวเอง
ที่ทำเวลาแห่งความผูกพันหล่นหายไปหลายชั่วยาม
เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมมาก แต่คุณหมอจะทำได้หรือเปล่า บางคนเราเขียนไปเท่าไร มันก็หายไปเหมือนกับโยนก้อนหินลงในแม่น้ำ
คนส่วนมากติดต่อแต่ไม่ได้สื่อสาร คนไทยส่วนมากได้แต่ส่งต่อ Forward อีแมล แต่ไม่ยอมที่จะเสียเวลาแม้แต่จะเขียนข้อความแม้แต่คำเดียว คนรับอยากจะรู้เรื่องราวที่เกี่ยวขึ้นกับผู้ส่งมากกว่าข้อความในอีแมล
ได้รับอีแมลจากเพื่อนร่วมทำงานซึ่งลาออกจากงานเมื่อเดือนเมษายน เธอคนนี้เป็นคนที่แนะนำผมให้ซื้อกล้องดีๆมาใช้ เพราะเป็นนักถ่ายรูปด้วยกัน ได้รับจดหมายแล้วดีใจ เพราะความคิดที่ผมเคยเขียนมา เป็นความจริงสำหรับผม ถ้าเธอเพียงแต่ forward email มาให้ ผมก็คงจะรู้สึกเฉยๆ เพราะไม่รู้จะตอบกลับอย่างไร ข้างล่างเป็นข้อความของอีแมลเธอครับ
ขอบคุณค่ะ..เมื่อมาถึงวันนี้ หลายความสัมพันธ์ได้เลือนลางไปจริงๆ เพื่อนสนิทมากสมัยมัธยม ตอนนี้อยู่ที่ไหน เป็นอย่างไรบ้างก็ไม่ทราบได้..คงต้องอยู่กับปัจจุบัน แล้วรักษากัลยาณมิตรที่มี ให้ดีที่สุดค่ะ
การ์ดที่ระลึกเมื่อตอนที่แม่ยังมีชีวิตอยู่จะส่งให้เป็นประจำทุกครั้งเมื่อเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ในต่างประเทศ..
ประทับใจความรักของอาจารย์ต่อคุณแม่มากค่ะ
เคยเห็นคุณพยาบาล แนะนำให้ญาติเขียนจดหมายถึงผู้เสียชีวิต แล้วนำไปวางไว้ที่หลุมศพ เป็นการเยียวยาความเศร้าอาลัยอย่างหนึ่งคะ