สวัสดีค่ะคุณหมอ

.....อ่านบันทึกของคุณหมอไม่เคยรู้สึกเบื่อเลยซักครั้ง

.....กลับชวนให้หัวใจนึกถึงและคอยติดตาม..ว่าต่อไปจะได้

.....เปิดมุมมองหัวใจกับสิ่งใหม่ๆอะอีกนะ! ในบันทึกของคุณหมอ

.....บันทึกฉบับนี้กับมุมมองใหม่ๆสำหรับหัวใจ.ที่ได้เพิ่มขึ้น...

...ปกติส่ง จดหมายหรือส่งข้อความเล็กๆถึงเพือนในโอกาสต่างๆ...

...ส่วนความรู้สึกดีๆประทับใจเขียนเก็บไว้กับไดอารี่(อ่านคนเดียว)...

.....วันนี้หลังจากได้อ่านบันทึกจากคุณหมอทำให้นึกถึงการ์ดปีใหม่

จากนายทหาร(พันโท)ชมรมผู้สูงอายุ จ.นครปฐม ที่ส่งถึงสวนผักหวานหลายครั้ง.

(จากการรู้จักกันเพราะผักหวานป่าเป็นสื่อกลางทำให้ดั้นด้นตามหาถึง อ.น้ำพอง

...แปลกตรงที่คนไม่เคยรู้จักกันแต่ท่านเล่าว่าฝันเห็นป้าย อุฑยานผักหวานป่า 3คืน

ติดต่อกัน.อยู่ไม่ได้ต้องตามหา)

.....หลังจากได้อ่านบันทึกจากคุณหมอ จากวันนี้และในปี2555 คงได้เชื่อมใจส่งผ่านความปราถนาดีถึงผู้มีใจรักผักหวานที่มาเยี่ยมเยือนกัน. หัวใจแนวทางปลูกผักหวานป่าสร้างป่าเช่นกัน ให้ต่อติดยิ่งขึ้น ให้ปลูกผักหวานป่าเป็นผลสำเร็จยิ่งขึ้น ก้วไปด้วยกัน...รวมถึงบุคคลที่ปราถนาดีต่อกัน ทางเดินชีวิตทางเดียวกันอีกหลายๆคน..

*****ขอบพระคุณค่ะคุณหมอ กับมุมมองใหม่นึกถึงหัวใจด้วยการแสดงออก*****

***นึกถึงคนอื่นให้มากกว่าตัวเอง มองออกไปให้ไกลๆกว้างๆจากตัวเองให้มากๆ***

***จากแรงบันดาลใจในบันทึก คงได้เวลาสำรวจค้นหาปรับปรุงตัวเองครั้งใหญ่***

คำเพียงหนึ่งคำ สามารถจดจำ(ซาบซึ้งใจ)รู้สึกดีๆไม่มีวันลืม!...