ชีวิต..มีที่มา ดำรงอยู่ อย่างแตกต่าง

หากเหมือนกันในที่สุด..ด้วยการแตกดับและย่อยสลาย..

 

 

ภาพชีวิต ฉายผ่าน ก็เพียงภาพ
มิอาจซึ้ง กำซาบ ได้ทุกส่วน
เปลือกนอกแท้ ในใจ ให้เรรวน
เราผูกติด โซ่ตรวน ล้วนมายา.. 
 

 

สรรพสิ่ง ธรรมดา อย่าสงสัย
เกิดขึ้นได้ ฉันใด ย่อมเลยผ่าน
ช่วงชีวิตอยู่ได้ อีกไม่นาน
ก็ถึงกาล แตกดับ ธรรมดา.. 
 

 

 
ก็เพียงภาพ ต่อภาพ ผ่านและพบ
เมื่อมีเริ่ม ย่อมมีจบ ทุกปัญหา
อีกหนึ่งคืน ค่ำขับเคลื่อน ยังเลื่อนมา
มวลใบ ไม้ชรา ก็หล่นโรยฯ... 

 

 

 ภาพและบันทึกโดย : กาญจนา สุวรรณเจริญ

ขอบคุณคำกลอนจาก internet