เรามาให้รางวัล "ที่มีคุณค่าทางจิตใจ" กับเด็กๆกันเถอะค่ะ
พูดถึงเรื่องการให้รางวัลแก่เด็กๆ เมื่อได้ทำภารกิจใดที่ประสบความสำเร็จ หรือได้ทำความดีงาม.....
เคยได้ยินผู้ปกครองหลายท่านค่ะ ที่ให้สัญญากับลูกๆเป็นเงื่อนไขให้ตั้งใจเรียนหนังสือ ตั้งใจทำสิ่งที่ดีๆ หรือตั้งใจแข่งขัน....
...ถ้าลูกสอบได้ที่หนึ่งนะ แม่จะซื้อจักรยานใหม่ให้
...ถ้าลูกได้เหรียญทองนะ แม่จะพาไปเที่ยวกรุงเทพ
...ถ้าลูกได้รางวัลที่หนึ่งนะ ลูกอยากได้อะไรแม่จะซื้อให้....
ครอบครัวของพี่เม่ยก็มีรางวัลให้ลูกๆเช่นกันค่ะ  แต่เรา (หมายถึงพี่เม่ยกับคุณพ่อบ้าน)  จะไม่มีการสัญญาว่าจะให้สิ่งของ หรือตั้งรางวัลใดๆกันไว้ก่อนเลยค่ะ....
พี่เม่ยจะบอกลูกเสมอค่ะว่า สิ่งใดที่ลูกต้องการ ถ้าแม่เห็นว่ามีเหตุผลเพียงพอ แม่ก็จะหาให้โดยพลัน อย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆเลย
  • ถ้าลูกตั้งใจทำอะไรสักอย่างให้ประสบผลสำเร็จ เพราะมีความหวังกับรางวัลที่รออยู่ข้างหน้า....
  • สักวันหนึ่ง หากไม่มีรางวัลเป็นเงื่อนไข ลูกก็คงจะไม่มีกำลังใจที่จะทำ...
  • ลูกควรจะทำ เพราะมุ่งมั่นที่จะทำ และทำให้ดีที่สุด โดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆ....
เด็กๆก็ดูจะเข้าใจนะคะ เพราะพี่เม่ยก็จะหาให้ทุกอย่างที่ลูกต้องการ โดยมีเงื่อนไขว่า "ต้องมีเหตุผล และตั้งอยู่บนความพอเพียงของบ้านเราด้วย" เสมอมา...
....แต่บ้านนี้ก็มีรางวัลให้นะคะ .....
เราให้กำลังใจค่ะ ถ้าลูกได้กระทำในสิ่งที่ดีๆ เราจะทำดังนี้ค่ะ....
  • เราจะรอเวลาที่อยู่พร้อมหน้ากันทั้งครอบครัวก่อนค่ะ แล้วให้คนที่มีเรื่องราวภาคภูมิใจหรือประสบความสำเร็จเล่ารายละเอียดให้ฟังจนกว่าจะพอใจผู้เล่า และเร้าใจผู้ฟัง
  • ถ้ายังไม่เร้าใจผู้ฟังเพียงพอ เราก็จะถาม ถาม ถาม ให้เล่าอีกให้หมด จนจุใจแล้ว.....
  • พี่เม่ยจะเป็นคนนัดหมายค่ะ นับ หนึ่ง สอง สาม ทุกคนก็จะยกหัวแม่โป้งไปที่คนเก่งวันนี้ แล้วพูดพร้อมกันด้วยเสียงอันดังว่า "เยี่ยมจริงๆ เยี่ยมจริงๆ เยี่ยมจริงๆ"
คนที่รับรางวัลก็จะยิ้มอิ่มเอมด้วยความภาคภูมิใจ ดังที่ได้เคยเล่าไว้ในบันทึกก่อนหน้านี้....
ต่อรองกันได้นะคะ อยากจะฟังรางวัลเป็นประโยคไหนบอกมาก่อนก็ได้ เช่น "นายแน่มาก" .."เก่งจังเลย" หรือ......  แล้วแต่ผู้รับรางวัลจะต้องการค่ะ
ดูเหมือนว่า เราก็มีความสุขกันถ้วนหน้าทุกครั้งไป
**********************
น้องจิ้นเคยถามพี่เม่ยว่า
" ทำไมเวลาน้องสอบได้ที่หนึ่ง แม่ไม่เคยให้รางวัลอะไรเลย เพื่อนๆชอบถามเรื่อยเลย พอจิ้นบอกว่าแม่ไม่ให้อะไรเลย เพื่อนก็ไม่เชื่อ..."
พี่เม่ยจึงย้อนถามลูกว่า
"น้องคิดว่า มีอะไรบ้างที่น้องต้องการแล้วแม่ให้ไม่ได้บ้างล่ะ อย่าลืมนะว่าต้องมีเหตุผล..."
น้องจิ้นตอบหน้าตาขึงขังว่า...
"มี๊ มีสิแม่...ขนมสายไหมไง  เหตุผลก็คือ อยากกิน"
เรื่องขนมสายไหมเนี่ย เป็นเรื่องไม้เบื่อไม้เมากันมาโดยตลอดค่ะ เพราะน้องชอบทานมากจนพี่เม่ยต้องคอย ห้าม และไม่อนุญาตให้ซื้อหามารับประทาน เพราะเห็นว่ามีน้ำตาลมากเกินไป...
โธ่เอ๊ย ลูกเราขอรางวัลทั้งที ขอแค่ขนมสายไหมนี่นะ
พี่เม่ยก็ ไม่ให้ อยู่ดีนั่นแหล่ะ!
**********************