….คุณแม่คนนี้แหล่ะ…ที่ใจอ่อนที่สุดกับแววตา…ลูกๆเสมอมา….แต่กับขนมสายไหมนี่….จำได้ว่าไม่เคยใจอ่อนสักครั้ง
น้องกะปุ๋ม  เอ๊ะ!  ดิฉันทำท่าเหมือนเป็นเจ้าของบันทึก  .”….แต่สังคมมนุษย์เรานั้น..กว่าจะไปถึงจุดนั้นได้…อาจอีกนาน…แต่ก็ไม่ไกลเกินกว่าที่เราจะหล่อหลอมใครคนหนึ่งขึ้นมาได้…” ไม่นานหรอกค่ะ ที่เห็นๆใน blog ก็มีหลายอยู่….ค่ะ