พี่หนานเกียรติครับ

พี่หนานกับเดย์ เราไม่สนิทกันเท่าไหร่ เพราะผมเป็นน้องคนหนึ่งใน G2K แห่งนี้ที่ได้อ่านบันทึก และชอบพอในตัวหนังสือจากบล็อกของพี่หนานเท่านั้น แต่ก็แอบอยากเขยิบเข้าไปมักจี่กับพี่นะครับ ประทับใจความรักที่พี่มีต่อน้องเฌวา ลูกสาวที่น่ารักของพี่ ผมชอบชื่อนี้มากครับแม้ไม่รู้ความหมาย อ่านบันทึกเฌวาทีไรต้องมีเรื่องยิ้มกลับมาทุกครั้ง

ผมได้ร่วมงานกับพี่ 3 ครั้ง จากที่พี่เอกชวนเข้าก๊วนถอดบทเรียน ครั้งแรกที่อุดรฯเมื่อประมาณปีที่แล้ว ครั้งที่ 2 ที่กระบี่ และสุดท้ายครั้งที่ 3 ก็ที่อุดรฯนี่แหละ ผมประทับใจพี่มากมายหลายอย่างครับ โดยเฉพาะความคิด และทัศนคติต่อสังคมและมวลชน ผมชอบฟังพี่พูดครับ...ชอบมาก รู้เลยว่าปัญญาชนคนดีเป็นแบบนี้

เรื่องทั่วๆไปพี่ก็เล่าได้สนุกนะครับ ตอนไปกระบี่ พี่หนานเล่าเรื่องไปเที่ยวยุโรปให้ฟัง เพลินมากเลยครับพี่ ^^

.................................................................

เมื่อรู้ข่าวว่าพี่จากไปใน Facebook ผมรู้สึกมึนในหัว ตามมาด้วยอาการคลื่นไส้ ผมโทรหาพี่เอกทันทีครับ เพื่ออะไรไม่รู้ แต่อยู่เฉยไม่ได้ บ้าจริง ผมไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อนในชีวิต ผมไม่เคยสูญเสียคนในครอบครัว แม้แต่เพื่อนที่เคยเรียนมาด้วยกันที่จากไป ผมก็เศร้า สำหรับพี่หนาน ผมที่ไม่ถือว่าสนิท แต่กลับมากไปด้วยความรู้สึกโศกเศร้า

เพราะพี่หนานเป็นพี่ชายคนดีเพียงไม่กี่คนอันน้อยนิดบนโลกที่ผมเลือกรู้จัก พี่ไม่ควรจากไปเร็วขนาดนี้ครับ ไร้เหตุผลที่สุด ไม่ใช่เวลานี้ ไม่ใกล้เลยด้วยซ้ำ สังคมยังต้องการคนดีอย่างพี่ มีงานอีกเยอะแยะที่พี่หนานต้องทำ พี่ต้องเดินทางอีกไกล และพี่เอกก็ต้องการพี่ด้วยครับ ผมมองไม่เห็นใครที่เหมาะจะเคียงข้างพี่เอกได้เท่าพี่หนานอีกแล้ว เหนือสิ่งอื่นใด เฌวาเค้าต้องโต และพี่ก็ต้องเป็นผู้อยู่รอดูลูกประสบความสำเร็จเมื่อเติบใหญ่ และมีความสุขไปด้วยกัน...

พี่หนานครับ ขอให้ที่ที่พี่อยู่ตอนนี้ คือที่ที่สงบสุข ไร้ซึ่งทุกข์ใดๆ เป็นสถานที่ที่พวกเราเชื่อจริงๆ ว่าใครไปอยู่ต้องสบาย มันเป็นอย่างนั้นใช่มั้ยครับผม

เดย์ขอขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้พี่หนานผ่านเข้ามาในชีวิต ผมจะขยันทำดี และเป็นคนดี โดยมีพี่เป็นเยี่ยงอย่างที่ผมจะดำเนินชีวิตทุกวันอย่างมีคุณค่านะครับ

พี่หนานเกียรติครับ เป็นเกียรติของเดย์ที่ได้รู้จักกับพี่นะครับ

ด้วยความรักและคิดถึงพี่

น้องเดย์ครับ