หากต้องการคำพูดที่มาจากใจ ผมคงตอบได้ว่า “ยังสนุกและมีความสุขกับการเดินทาง” 


เส้นทางในชีวิตทำให้ผมได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ . . . การเดินทางเปิดโอกาสให้ผมได้ฝึกฝนพัฒนาตน


พัฒนาผ่านการทำงานด้วยความรัก ทำอย่างตระหนักรู้ อยู่กับปัจจุบัน และเห็นคุณค่าของงานที่ทำ


การเดินทางเปิดโอกาสให้ผมได้มอบสิ่งต่างๆ ให้แก่คนรอบข้าง . . การเดินทางฝึกผมให้เป็นผู้ให้


             แม้ใครต่อใครจะบอกผมว่าเส้นทางชีวิตนี้เป็นสิ่งที่วกวน . . ต้องเกิดต้องตายอีกหลายหน

 

จะพ้นได้ก็ต่อเมื่อไปถึงสิ่งที่เรียกว่า “นิพพาน”  วัฏสงสารเป็นความทุกข์ทรมานที่ต่อเนื่องยาวนาน


หลายคนมีเป้าหมายและทุ่มเทชีวิตทั้งชีวิตให้กับสิ่งที่เรียกว่านิพพานเพราะไม่ต้องการจะกลับมาเกิดอีก


ถึงในตอนนี้ผมจะไม่ได้มีเป้าหมายตั้งไว้เช่นนั้น  แต่เมื่อวันหนึ่งมาถึง วันซึ่งไม่มีทางให้ผมเดินอีกต่อไป


ถึงตอนนั้นผมคงจะเข้าใจทุกอย่างเองได้ โดยไม่จำต้องเป็นต้องตั้งเป้าหมายว่า "ผมต้องการจะไปนิพพาน"