เรียนท่านผู้เข้าชมทุกท่าน-งานเขียนทั้งหมด ผู้เขียนยินดีให้ท่านคัดลอกและนำไปใช้ประโยชน์ได้ แต่ควรอ้างอิงแหล่งที่มาเพื่อเคารพสิทธิในความคิดของผู้เขียนด้วย

 

  • หนอนหลายตัว เกิดมาแล้วคลานไปกินใบไม้ให้เต็มอิ่ม

     เมื่อได้เวลาแล้วก็  รีบถักทอเส้นใยเพื่อสร้างรังเป็นเกาะป้องกันรักษาตัวเอง โดยคิดในใจว่าสักวันหนึ่งจะอิสระและโบยบินสู่เสรีภาพ

     หนอนบางตัวก็ไม่ยอมออกมาจากรัง เนื่องจากถักทอเส้นใยขังตนเองไว้จนตายหาทางออกไม่ได้ บางตัวก็พอใจที่จะอยู่แบบนี้

     จะมีหนอนสักกี่ตัว เมื่อถึงเวลาแล้วไม่เกาะเกี่ยวติดใจในรังที่แสนสบาย แล้วจึงออกโบยบินเป็นผีเสื้อที่สวยงามสร้างบรรยากาศให้กับโลก ตามอุดมการณ์ที่ตนวางเอาไว้

 

  • เด็กน้อยหลายคน เกิดมาพร้อมกับความบริสุทธิ์แห่งจิต ไม่คิดริษยา ไม่บ้าอำนาจ เมื่อผ่านกาลเวลา และประสบการณ์มากมาย เริ่มมีความคิด จิตเริ่มปรุงแต่ง แสวงหาการเกาะเกี่ยว เริ่มสะสมขนาดของอัตตาให้ใหญ่ขึ้น ๆ 

     กาลต่อมา ก็กลายมาเป็นมนุษย์กลุ่มหนึ่ง เดินอยู่บนลู่แห่งของการแก่งแย่ง แข่งขัน ชิงดี คือ ได้-ไม่ได้(ลาภ),  มี-ไม่มี(ยศ ตำแหน่ง), นินทา-สรรเสริญ, สุข-ทุกข์ ซึ่งเป็นการบีบคั้นทางโลกธรรม ๘ โดยมีจิตเป็นตัวรองรับอารมณ์นั้น ๆ

     จิตตัวเดิมนี้เอง เมื่อรับอารมณ์แล้วมักส่งผลไปใน ๒ ทิศทาง ทางหนึ่งโทษสังคมโดยภาพรวม-มุ่งทำร้ายสังคมซึ่งน่ากลัวกว่า อีกทางหนึ่งมุ่งโทษตนเอง-ทำร้ายตนเอง เพราะความหมกมุ่นอยู่กับเส้นใยของโลกธรรม ๘ ที่ตนเองร่วมถักทอล้อมรอบตนเอง จนหาทางออกให้กับชีวิตตนเองไม่ได้ หรือไม่ก็หยุดอยู่กับความพอใจในสภาพที่เป็นอยู่

     จะมีสักกี่ดวงจิตที่นำพาตนเองออกสู่โลกกว้างตามอุดมการณ์ของตนเอง โดยไม่เกาะเกี่ยวกับเหยื่อล่อใดใด หลุดพ้นออกจากพันธนาการ จนกลายเป็นอิสระชน คนของแผ่นดิน สร้างสรรค์สังคมให้ร่มรื่นน่าอยู่

     ไม่ว่าจะเป็นหนอนน้อย หรือเด็กน้อย ประเด็นไม่ใช่อยู่ที่กาย-สังคม-โลกธรรม แต่อยู่ที่จิตคิดจะหลุดพ้นหรือไม่?