..กิน ขี้ ซี่ นอน...

กิน ขี้ ซี่ นอน..เป็นวงจรใน ธรรมชาติ..ที่แสนจะธรรมดาๆๆในธรรมชาติ..(แต่มนุษย์นั้นพยายาม..ยกตัวให้เหนือความธรรมดานั้น.."หล่อนแอบคิด"..เป็นต้นว่า..กิน..ต้องเป็น..รับประทาน..หรือฉันท์..หรือเสวย..อะไรทำนองนั้น..ขี้ก็เหม็นเท่ากับ..อุจจาระ..ไม่ผิดเพี้ยน..).....

...วันนี้ที่ริมระเบียง..เสียง.คราง อึดอือๆๆ..ดังมาตั้งแต่พระอาทิตย์เริ่มโผล่จากขอบฟ้า..ฝนโปรยปรายหนาเม็ด..เป็นเพียงชั่วครู่  ก็ผ่านไป..ต้นหญ้าในกระถางแบ่งความชื้นให้กับต้นไม้ที่เกิดใหม่ที่เมล็ดคงถูกพัดพามากับสายลม รึไม่ก็..มากับ "ขี้" นก...หล่อนไม่เก็บความรู้สึกที่อยากรู้อยากเห็นตามสัญชาติญาณ"เก่า"..เปิดประตูระเบียงมองรอดกอหญ้าข้างกระถางสองใบนั้น...ลูกนกแรกเกิดสองตัวเริ่มมีขนโผล่ให้เห็น...พ่อแม่นก ไม่อยู่..กก ให้เห็น..มันคงต้องเที่ยวบินหาเหยื่อให้เจ้าสองตัว..ที่พอตื่น ก็จะอ้าปากรอ..ด้วยความหิว..(และแล้ว ซักวันหนึ่งเจ้าก็จะ..ปีกกล้า..ขาแข็ง..บินโบก..ไปกับกระแสร์ กรรม แห่งชีวิต..ที่ไม่เคยเปลี่ยนผัน..กับ คำว่า วงจร กิน ขี้ ปี้ นอน..).....