สุมหัว...คิดสร้างสรรค์

เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2554 ผมได้ไป O.D. หรือสัมมนาพัฒนาองค์กร  ไปทั้งเครือข่ายบริการสุขภาพระดับอำเภอ ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล และเจ้าหน้าที่สถานีอนามัย (โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล)  ทุกสายงานครับ รุ่นที่ผมไปเป็นรุ่นสุดท้ายแล้วครับ รุ่นที่ 3 มีจำนวนถึงร้อยกว่าชีวิต

 

หลังจากตอนบ่ายแก่ ๆ  ก็เดินทางมาถึงจังหวัดระยอง ได้ไปแวะที่สุภัทราแลนด์ กินบุปเฟต์ผลไม้แล้ว ได้เข้าพักที่อมรพันธ์วิลล่า สัมผัสกับกลิ่นอายทะเลหาดแม่พิมพ์ที่อยู่ใกล้กับที่พักมาก

 

 

รุ่งเช้าวันที่ 16 พฤษภาคม 2554  ผมตื่นเช้ามาก เพราะอยากเห็นทะเล ท้องฟ้า และหาดทรายเวลาตอนเช้า ๆ ผมเดินเลาะริมชายหาดคนเดียว และเมื่อถึงที่ทานอาหารเช้า พนักงานก็จัดเรียบร้อยแล้ว ผมจึงทานข้าวเช้าเลยครับ

 

 

ผมชอบสังเกตผู้คนครับ ไมว่าใครก็ตาม เมื่อมาอยู่รวมกันแล้ว การพูดคุยล้วนมีลักษณะคล้ายคลึงกัน เช่น ชอบนินทาผู้อื่นที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่ม ปัญหาการทำงาน พร่ำบ่นว่าตนเองมีงานรับผิดชอบหนัก  ข่าวคาวดารา และการเมือง ผู้คนในที่นี้ก็รวมถึงคณะของผมด้วยเช่นกัน ซึ่งผมได้ยินการพูดคุยจากโต๊ะอาหารเช้าเช่นนี้

 

ตอนแรกผมก็นั่งคนเดียว สักพักก็มีพี่ ๆ น้องจากสถานีอนามัย และโรงพยาบาลเข้ามาสมทบ จนเก้าอี้นั่งเต็ม  เมื่อแต่ละคนได้อาหารที่ตนเองเลือกและพอใจแล้ว ก็ลงมือทาน แต่การพูดคุยของผู้ที่มาสบทบคราวนี้แปลกและแตกต่างกันไป

 

แต่ละคนมาพูดคุยว่าต้องการพัฒนางานที่ตนเองรับผิดชอบให้ดียิ่งขึ้น ซึ่งผมพอใจมากที่แต่ละคน ได้ใช้ช่วงเวลาตอนเช้าในการรับและเปิดมุมมองความคิดของตนเองในทางสร้างสรรค์ และมีเพื่อน ๆ ในโต๊ะแลกเปลี่ยนและให้ความคิดเห็นเพิ่มเติม  บางท่านได้มุมมองในการพัฒนางานในรูปแบบต่าง ๆ เช่น  งานวิจัย  R2R  และ CQI เป็นต้น 

 

ยกตัวอย่าง เช่น พี่ที่รับผิดชอบงานเวชระเบียนของโรงพยาบาล ต้องการพัฒนางานระบบการส่งต่อผู้ป่วยที่มีปัญหาและอุปสรรคในเวชระเบียน เช่น การลงข้อมูลไม่ครบถ้วน  การไม่มีแนวทางปฏิบัติในการดำเนินการ ซึ่งพวกเราต่างเชียร์ให้พี่ทำต่อ ทำจากเล็ก ๆ ก่อน สุ่มแฟ้มสัก 5-10 แฟ้มก่อน ได้ข้อมูลแล้วสะท้อนให้ผู้เกี่ยวข้องได้ทราบ และร่วมกันขับเคลื่อนต่อ งานเล็ก ๆ อาจจะเป็นนโยบายของหน่วยงานของเราเลยก็ได้ ใครจะไปรู้ว่า "ผีเสื้อกระพือปีกเล็กน้อย ...อาจจะสามารถก่อให้เกิดการทำงานที่ยิ่งใหญ่ก็ได้....  

 

สำหรับผมแล้ว การสุมหัวกัน เพื่อเกิดความคิดที่สร้างสรรค์ มีประโยชน์สำหรับผมมากมาย และเป็นศิริมงคลตั้งแต่เช้า แทนที่พวกเราจะเอาเวลาเหล่านั้น ไปนินทาผู้อื่น  รำพึงรำพันน้อยใจในโชคชะตา หรือพูดคุยเรื่องไม่เป็นเรื่องของดารานักร้อง

 

เพราะสิ่งเหล่านั้น นอกจากจะทำให้เซลล์สมองที่ดีละลายไปกับความคิดไม่พัฒนาแล้ว การว่ากล่าวนินทาผู้อื่นที่ออกรสออกชาติ  และการขยับปากเอาลมเข้าท้อง พร้อมกับการรับประทานอาหารเช้า อาจจะทำให้เราได้รับผลกรรมจนเกิดโรคระบบทางเดินอาหารได้ด้วย จริงไหมครับ ?

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า...รอยเท้า...ทางเดิน...เหินฟ้า



ความเห็น (7)

ชอบสุมหัวคิด(อาจจะแชท)สร้างสรรค์มากกว่าสุมหัวนินทาคนอื่นเช่นกันค่ะ

คิดเสมอว่าการนินทาคนอื่นไม่ได้ทำให้ตัวเองดีขึ้นมาเลย

ในขณะเดียวกันนินทาคนอื่นก็ไม่ได้ทำให้คนอื่นด้อยลงไปด้วย

แวะมาเยี่ยมเยียนด้วยความคิดถึงเสมอค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณ'อดิเรก  เร่งมานะวงษ์'

เหตุด้วยค่ะ...โลกเราทุกวันนี้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นมีการเชื่อมโยงถึงกันได้ ทำให้มีเกิดผลกระทบเป็นลูกโซ่เชื่อมโยงกันทั้งโลกและทั้งจักรวาล เป็นจริงตามทฤษฎี การกระพือปีกของผีเสื้อ 'Butterfly Effect Theory' 

สุมหัว...คิดสร้างสรรค์...ก็ได้รับสิ่งที่สร้างสรรค์กลับ ทุกวันนี้เห็นผลเร็วเพราะ ผีเสื้อกระพือปีกเร็วค่ะ

เขียนเมื่อ 

ชอบกิจกรรมการคุยแบบนี้ได้แลกเปลี่ยนควมคิดเห็นกัน ให้กำลังใจในการทำงาน ผมชอบไปช่วยจัด OD เพราะทำให้ทุกคนได้แลกเปลี่ยนวิธีคิดและกลับไปทำงานอย่างมีความสุขครับ

เขียนเมื่อ 

คุณอดิเรก...  ต้องขอโทษด้วยที่พิมพ์ผิด ขอแก้จากเหตุด้วย เป็นเห็นด้วย นะคะ อ่านแล้วก็ขำไม่รู้พิมพ์ไปได้ยังไง คนละความหมายเลย

เขียนเมื่อ 

ไข่กระทะ น่ากินมากครับ (เช้านี้ยังไม่ได้ทานข้าว...อ่านๆไปเลยหิวครับ)

เขียนเมื่อ 
  • มาเชียร์ให้สุมหัว คิดสร้างสรรค์ต่อนะคะ
  • 

ขอบคุณค่ะ..ทุกวันเวลา..การคิดดี..พูดดี..ทำดี..เป็นศรีแก่ชีวิตนะคะ