ความโกรธเป็นอาภรณ์ที่เราจะเลือกสวมหรือไม่ก็ได้ แต่ทั้งนี้ต้องขึ้นอยู่กับมุมมอง ความเข้าใจ และวัย

"อภัยให้ผู้อื่น ก็คือการทำดีกับตนเอง
ขอเพียงแค่เรียนรู้ที่จะให้อภัย
ปล่อยวางภาระแห่งความโกรธแค้น
จึงจะสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้"

จากหนังสือ "วางลงก็เป็นสุข"
ผู้แต่ง เซียวเย่ว์  แปลโดยคุณสุธีมา  โพธิ์เงิน

        ตนเองก็ยังเป็นบุคคลที่มีความโกรธต่อสิ่งมากระทบได้อยู่ระดับหนึ่ง  แต่สุดท้ายพยายามนึกถึงหลักเหตุหลักผลทำให้เรียนรู้ที่จะปรับลดความโกรธ เช่น
       -  บอกตัวเองว่า เขาคงไม่รู้จึงได้ทำแบบนั่น
      -   บอกตัวเองว่า การเลี้ยงดูต่างกันจะให้คิดเหมือนกันได้อย่างไร
      -   บอกตัวเองว่า เขาคงรีบหรือจำเป็นมากแน่เลย ถึงฝ่าไฟแดงได้
      สุดท้ายจะพบว่า ตนเองจะสุขได้มากขึ้นเมื่อตามความโกรธทัน อีกทั้งสุขภาพจิตและสุขภาพกายก็ดีไปด้วย...แต่ยังต้องเรียนรู้อีกต่อๆ ไป เพราะวันข้างหน้ายังมีอีกหลากหลายสถานการณ์ให้เราทดสอบความอดทนของเรา