สวัสดีค่ะพี่ๆน้องๆทุกท่าน  เมื่อวันที่1 และ 2 เมษายน 2554 ที่ผ่านมา ดิฉันมีโอกาสไปร่วมงาน

" โครงการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อนเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช"

     ที่วัดบ้านเกิดค่ะ มีความสุข อิ่มใจ ปลื้มใจ และประทับใจมากค่ะ เพราะ

  *** ได้เห็นพลังสามัคคีของพี่น้องร่วมหมู่บ้าน

  *** ได้เห็นแรงศรัทธาที่ชาวบ้านมีต่อพระพุทธศาสนา

  *** ได้เห็นความรักอันยิ่งใหญ่ที่พ่อแม่มีต่อลูก

 *** ได้เห็นความน่ารักของสามเณรรูปน้อยๆ

  *** ได้เจอเพื่อนเก่าต่างโรงเรียนที่เป็นคู่แข่งด้านการเรียนสมัยประถมฯ

  *** เพื่อนได้มาเป็น ผู้อำนวยการโรงเรียน และเป็นผู้กล่าวรายงาน

      อีกคนเป็น สมาชิกสภาจังหวัด เป็นประธานในพิธี

      ทุกคนล้วนเป็นหลักในการพัฒนาชุมชนของเราค่ะ

   โรงเรียนของเราเป็นโรงเรียนที่ถือว่าใหญ่ระดับ 2 รองจากโรงเรียนประจำตำบลเดิมซึ่งเพิ่งเลื่อนระดับเป็นอำเภอเมื่อเร็วๆนี้เรารองรับนักเรียนถึง 4 หมู่บ้านด้วยกันค่ะ หมู่บ้านของเราเป็นหมู่บ้านเล็กๆรองจากหมู่บ้านที่โรงเรียนตั้งอยู่ แต่ถ้าพูดถึง "ความสามัคคี" พวกเราไม่เป็นรองใครค่ะ

     สำหรับวัตถุประสงค์ของงานในวันนี้ก็คือ

      1. เพื่อใหด็กและเยาวชนใช้เวลาว่างในช่วงปิดเรียนภาคฤดูร้อนให้เป็นประโยชน์

      2. ศึกษาธรรมะเพื่อกล่อมเกลาจิตใจ เพื่อที่จะเติบโตขึ้นมาเป็นคนดีของสังคมต่อไป

    สำหรับงบประมาณนั้นได้รับการสนับสนุนจากหลายๆฝ่ายเช่น

     1.องค์การบริหรส่วนตำบลห้วยเตย 10,000บาท 

     2.จากจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย 7,000 บาท

     3. จากชุมชนทั้ง4 หมู่บ้านครอบครัวละ 100 บาท

     4. จากคณะครูโรงเรียนบ้านหนองแสง 7,300 บาท

     5. จากสวัสดิการออมวันละบาท 1,000 บาท

      และจากญาติพี่น้องที่มาร่วมงานอีกจำนวนหนึ่ง

      การดำเนินงานเป็นไปอย่างราบรื่นและเรียบง่าย ทุกขั้นตอนผ่านไปด้วยดีท่ามกลางรอยยิ้มและเสียงหัวเราะในความไร้เดียงสาของสามเณรใหม่ ทำให้ดิฉันนึกถึง " วัดเส้าหลิน" ในหนังจีนค่ะ เพราะดูทีไรก็ไม่เบื่อ ดิฉันเก็บภาพมาให้ดูด้วยนะคะ 

 

บริเวณวัดร่มรื่นด้วยพรรณไม้ที่อดีตเจ้าอาวาสได้บุกเบิกไว้ค่ะ

 

วันที่ 1 เป็นวันเตรียมงานค่ะ คุณยายถวายภัตตาหารแด่ท่านเจ้าอาวาส หลังจากนั้นมีโอกาสได้สนทนาธรรมกับท่านด้วยค่ะ

 

   ดีใจมากที่เจอพี่หนู ลูกสาวคุณลุงอิน ที่ไปทำงานอยู่กรุงเทพฯตั้งแต่จบมัธยม ซึ่งถือว่าเป็นผู้มีพระคุณมากคนหนึ่ง เพราะพี่เค๊าเป็นครูภาษาอังกฤษคนแรกของคุณยายค่ะ

 

"สำลี" เพื่อนรักที่ยังไปมาหาสู่กันเป็นประจำ

 

เพื่อนสนิททั้งสามคนค่ะ คนนั่งคือ " เสี่ยว " รักกันมาก เขา คืออตีตเจ้าอาวาสที่นำความร่มรื่นมาสู่วัดของเรา ส่วนที่ยืนคือ พี่ชายของ เสี่ยว และเป็นเพื่อนคุณยายด้วยค่ะ

 

งานวันที่ 2 เจอเพื่อนอีก ดีใจมากๆ ขวาสุด คุณครูนาเพื่อนสมัยประถมฯ ต่อมาคือคุณครูฑูรย์ เคยเป็นครูฝึกสอนที่นี่ตอนประถมค่ะ ถัดมาท่านสจ.แฉล้ม ประธานในพิธี เพื่อนต่างโรงเรียนที่รู้จักกันเพราะเป็นคู่แข่งด้านกีฬา และเพื่อนรัก ผอ.กาญจนา เจอกันทุกรั้งที่มีการประกวดเขียนเรียงความ

 

ผู้อาวุโสเจอกันก็มักจะคุยแต่เรื่องอดีตค่ะ

 

การเตรียมความพร้อมของสามเณรใหม่

 

พิธีขอขมา เรียกหยดน้ำตาแห่งความปิติจากผู้ร่วมงานค่ะ

 

พระพี่เลี้ยงร่วมด้วยช่วยกัน ช่วงนี้มีสามเณรรูปหนึ่งไม่ยอมถอดกางเกงในเพราะเขิน ต้องเกลี้ยกล่อมอยู่นาน และอีกรูปหนึ่งห่มจีวรเสร็จ รีบวิ่งมาเพื่อจะกอดแม่ตามความเคยชิน เล่นเอาแม่เกือบหลบไม่ทันแน่ะ

 

ฝึกความอดทน หิวก็ต้องรอเพราะเพื่อนยังไม่พร้อม

 

งานเสร็จแล้ว นั่งรอหลานชายก่อนกลับบ้านค่ะ

    คุณยายรับบุญมาเผื่อทุกท่านด้วยนะคะขอให้มีความสุข และโชคดีตลอดไปค่ะ