“หิ่งห้อย” กับ “อุดมการณ์” “ความสวยงาม” “วัยเด็ก” “ความสมบูรณ์” “ความอบอุ่น” “ความมั่นคง” “อิสระ” “ความอ่อนแอ” “ความเป็นตัวเอง” “กลางคืน” หรือ ...

     บันทึกนี้เขียนขึ้นเพราะเมื่อเห็นฝูงหิ่งห้อยก็ชวนให้นึกถึง...เธอคนที่ยอมรับความมุ่งมั่นต่ออุดมการณ์ หลังการโต้กันอย่างไม่ลดราวาศอก ด้วยเพียงคำ "งั้นพี่ขออิสระให้หิ่งห้อยด้วยนะ สัญญาว่าจะปล่อยเมื่อจับมาเล่นแล้ว"

     ยามพลบค่ำ รอบบ้าน(พ่อ)ผม จะเต็มไปด้วยแสงระยิบระยับของหิ่งห้อยตัวน้อย ๆ โดยเฉพาะในช่วงที่ฝนตกบ้างไม่ตกบ้าง อากาศชื้น ๆ ผมชอบถามตัวเองเสมอว่ากลางวันเขาไปอยู่เสียที่ไหน ก็ได้แต่ถามตัวเอง เพราะไม่เคยได้ถามใครอีกเลย น้องสาวของผมก็ชอบที่จะให้จับให้เล่น ผมก็มักที่จะบ่ายเบี่ยงเสมอ โดยอ้างว่าบาป พ่อสอนเราเสมอว่าอย่าเอาอะไรที่มีชีวิต ตัวเป็น ๆ มาขัง มาครอบไว้ มันเป็นบาป ส่วนน้องชายก็จะเป็น Hero ไปจับมาให้น้องสาวผมเล่นเสมอ เรามักจะขัดแย้งกันในเรื่องอย่างนี้ แต่ก็ไม่เคยทะเลาะกัน เพราะยอม ๆ เสียว่างั้นเถอะ

     สองวันมานี้ (เสาร์-อาทิตย์) มีฝนตกบ้าง ประปรายตอนเที่ยงถึงบ่าย ส่วนช่วงค่ำ ๆ ไม่มีฝนตก ผมเดินออกไปผ่อนคลายหลังจากที่อยู่หน้าจอนาน ๆ จากหน้าบ้าน เดินไปถึงทางรถไฟ เมื่อขึ้นไปยืนบนรางเหล็กแล้วมองกลับมาที่บ้าน ท้องนาผืนที่อยู่ระหว่างบ้านกับทางรถไฟ เต็มไปด้วยแสงระยิบระยับของหิ่งห้อย ช่างไม่น่าเชื่อเลยว่าภาพนี้แหละคือภาพที่เห็นมาจนคุ้นชินตั้งแต่เด็ก ๆ จนทุกวันมัน 30 กว่าปีเข้าไปแล้ว ภาพเหล่านี้ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลย ใครเคยบอกว่าหิ่งห้อยเป็นตัวชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ “หิ่งห้อย” เจ้าช่างมาพร้อม ๆ กับ “ร้อยความคิด” ของผม ณ ตอนนี้

     “หิ่งห้อย” กับ “อุดมการณ์” “ความสวยงาม” “วัยเด็ก” “ความสมบูรณ์” “ความอบอุ่น” “ความมั่นคง” “อิสระ” “ความอ่อนแอ” “ความเป็นตัวเอง” “กลางคืน” หรือ ... (อีกตั้ง 90 ความคิด ใครน้าจะช่วยเติมเต็มได้อีกบ้าง)