ช่วงนี้ต้องขอโทษอย่างยิ่ง การเดินทางของหิงห้อยเงียบหายไปนานมาก เนื่องจากมีภาระกิจที่ต้องทำหลายอย่าง ประการแรก เก็บข้อมูลความพึงพอใจของผู้ใช้บริการอบต. 2 .ร่วมเรียนรู้ทำหลักสูตรท้องถิ่นกับผู้อำนวยการโรงเรียน (นศ.ปโท) คณะครู นักวิชาการ 3 .ไปประชุมพัฒนาโจทย์ชุดโครงการวิจัยด้านการท่องเที่ยวตามกรอบยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวของจังหวัด ตนเองคิดว่าหายจากวงการไปนาน วันนี้กลับมาจะนำอะไรมาฝาก เลยมองดูว่าภาระกิจที่ไปทำเราเกิดการเรียนรู้อะไร เราได้อะไร ขอstory telling จากมุมมองส่วนตัวนะค๊ะ

1.การทำงานเป็นทีมจะประสบผลสำเร็จได้ดีทุกคนในทีมต้องมีความเห็นสอดคล้องตรงกัน เห็นภาพความสำคัญของงานที่จะเกิดขึ้นชัดเจน ใครมีศักยภาพเด่นตรงไหนใช้ศักยภาพนั้นให้ถูกช่วงจังหวะโอกาส ทุกคนพยายามหาจุดโหว่ จะได้ช่วยกันปิดช่องโหว่นั้น ลักษณะนิสัยยึดมั่น ถือมั่น ตัวฉันของฉัน ขาดน้ำใจ ไร้ไมตรี เอาไปทิ้งทะเลได้เลย เพราะจะทำให้งานพังทีมพัง

2. การทำงานที่มีโอกาสผิดพลาดน้อยที่สุดเกิดจากการวางแผนที่รอบคอบ ตรวจสอบให้ละเอียดทุกมิติ จริงจังกับสิ่งที่ทำ ไม่กลัวอุปสรรค

3. คำว่า "น้ำใจ" เป็นคำง่ายๆ แต่มีความหมายลึกซึ้งมาก ทำไมส่วนใหญ่ เราจึงพบ "น้ำใจ" มากจากพี่น้องชาวชนบท อาชีพทำไร่ทำนา การศึกษาน้อย ฐานะยากจน "เงิน 20บาทของเขามีค่ามาก แต่เขาซื้อขนมให้เรา ไม่รับก็ไม่ได้เพราะเขาบอกว่า "น้ำใจครับ" และคนมีความรู้สูง อาชีพดี ฐานะร่ำรวย มี “น้ำใจ" มากแบบนี้หรือเปล่าว….. ยากไหม…ถ้าจะสร้างให้เกิดน้ำใจโดยเริ่มต้นจากเราก่อน